Τα Δελφικά παραγγέλματα (147 τον αριθμό) ήταν σύντομες ρήσεις προερχόμενες από τους 7 σοφούς της αρχαιότητας και ήταν χαραγμένα σε διάφορα σημεία στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς.

Σκοπός τους ήταν να εμπνεύσουν και να καθοδηγήσουν τον άνθρωπο, ώστε να πορευθεί στη ζωή του με ηθική και εντιμότητα και στις λίγες λέξεις τους είχαν συμπυκνώσει όλες τις αρετές και τα ευγενή αισθήματα.

Ζούμε σε μία χώρα που δέχεται έξωθεν την απόλυτη λοιδορία, συκοφάντηση, ευτελισμό και κατακραυγή………ένδον ο καθένας πράττει και ενεργεί κατά το δοκούν, η πολιτική σκηνή αμήχανη προσπαθεί να ψελλίσει λέξεις αξιοπρέπειας αλλά ο ψίθυρος πνίγεται από κομματικά συμφέροντα και καιροσκοπισμούς.

Φόβος, ανασφάλεια, πανικός, θυμός, οργή, απελπισία…………..αυτά είναι ορισμένα από τα συναισθήματα που ανιχνεύει κάποιος στον νεοέλληνα τις πρόσφατες ημέρες.

Δικαιολογημένα ;………………… ίσως.
Αναμενόμενα;………………..σίγουρα.

«Το εκήρυξεν ο θείος Όμηρος προ ετών τρισχιλίων: Εις οιωνός άριστος!…Αλλά τις έβαλεν εις πράξιν την συμβουλήν του θειοτάτου αρχαίου ποιητού; Εκ της παρούσης ημών γενεάς τις ημύνθη περί πάτρης;

Η Ποντιακή είναι μία από τις λίγες διαλέκτους του Ελληνισμού που σχετίζονται τόσο άμεσα με την αρχαία Ελληνική γλώσσα. Σήμερα δεν υφίσταται πλέον (με την γεωγραφική έννοια) όμως παρότι πέρασε σχεδόν ένας αιώνας από τότε που ο Ποντιακός Ελληνισμός εκπατρίσθηκε, εξακολουθεί να υπάρχει σε πολλές περιοχές της πατρίδας μας και κυρίως στη Μακεδονία όπου διαβιούν αμιγείς ποντιακοί πληθυσμοί. Ο γλωσσολόγος Ανθιμος Παπαδόπουλος, προβλέπει ότι με το πέρασμα του χρόνου θα συμβεί η πλήρης γλωσσική αφομοίωσή της με την επίδραση της νεοελληνικής γλώσσας και θα καταταγεί στην κατηγορία των νεκρών γλωσσών.

Στις ημέρες μας βιώνουμε πρωτοφανείς καταστάσεις ………πρωτόγνωρες για ανεπτυγμένο κράτος, το οποίο μάλιστα κάποτε υπήρξε η κοιτίδα του πολιτισμού. Οι εν λόγω καταστάσεις είναι αποτέλεσμα της ηθικής, πολιτικής και κοινωνικής παρακμής η οποία ταλανίζει τα τελευταία 20 έτη την Ελλάδα. Είναι ανώφελο και μάταιο να προσπαθούμε να αποφύγουμε τις συνέπειες, ο λόγος είναι ότι εμείς οι ίδιοι τορπιλίζουμε κάθε ενέργεια που αποσκοπεί στη σωτηρία της πατρίδος μας.

Πολλές και ατέρμονες συζητήσεις – αναλύσεις – διαπιστώσεις επί παντός επιστητού αλλά δράση καμμία.
Ανύπαρκτες αντιστάσεις στους υλικούς και ηθικούς πειρασμούς.
Ισοπέδωση των θεσμών.

Η παρακμή που βιώνει η Ελλάδα και βρίσκεται σε εξέλιξη την τελευταία εικοσαετία, ίσως τώρα να αγγίζει το απόγειό της.

Έχουν γίνει πολλές και ατέρμονες συζητήσεις για τα αίτια και τις αφορμές. Σε αυτές συμμετέχει ο κάθε τυχαίος που έχει γνώμη, αποσκοπώντας να αναγορευθεί σε «παράγοντα» του δημόσιου βίου και είναι γεμάτες φλυαρίες, διαξιφισμούς, ύβρεις, αντιπαραθέσεις και κενές περιεχομένου.

Δυστυχώς όμως αυτές οι συζητήσεις βρίσκουν ευήκοα ώτα και ανοικτούς οφθαλμούς να τις ακούσουν και να τις παρακολουθήσουν. Ποιούς; Μα φυσικά εμάς, διότι αν δεν υπήρχε ακροατήριο ή φιλοθεάμον κοινό, δεν θα υπήρχαν και συζητητές, συνεπώς δεν θα ακούγονταν και όλα αυτά τα αστεία επιχειρήματα και περισπούδαστες αναλύσεις.

Λέγεται ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία………σωστό………….πλην όμως ημιτελές…..διότι οι “νεκροί” δεν ελπίζουν. Είναι ανώφελο να επαναλαμβάνονται τα ίδια και τα ίδια θέματα, λόγοι, αιτίες, αφορμές,…….κ.λ.π της κατάστασης που βιώνουμε, καθότι έχουν αναλυθεί και τεκμηριωθεί άπειρες φορές, ώστε κάθε επιπλέον αναφορά καταντά κουραστική και ΥΠΟΠΤΗ. Το Εθνος που αγνοεί τα σημάδια της Ιστορίας, δεν έχει μέλλον – προοπτική – ελπίδα και δεν δικαιούται να έχει συνέχεια.

Ο Χίλων ή Χείλων o Λακεδαιμόνιος υπήρξε ένας από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας. Γεννήθηκε στην Σπάρτη το 600 π.χ και ήταν υιος του Δαμαγέτου.
Διετέλεσε Έφορος της Σπάρτης το 566 π.Χ. και υπήρξε νομοθέτης, πολιτικός και ελεγειακός ποιητής.

Οι παρακάτω ρήσεις προέρχονται από ανθρώπους οι οποίοι αναγνώρισαν την πολιτιστική, πολιτισμική και ιστορική προσφορά της Ελλάδας.