Πόλεμος Κορέας (Ιούνιος 1950 – Ιούλιος 1953

Ο Πόλεμος της Κορέας αναφέρεται στην πολεμική σύρραξη που διήρκεσε από 25 Ιουνίου 1950 έως 27 Ιουλίου 1953 μεταξύ των δύο κρατών της διηρημένης Κορέας σε Βόρεια και Νότια, όπου η πρώτη πρόσκειτο στο Κομμουνιστικό Ανατολικό στρατόπεδο και η δεύτερη βρισκόταν υπό την κηδεμονία του Δυτικού.

Κωνσταντίνος Κανάρης (περ. 1790 – 1877)

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης (Ψαρά, 1793 – Αθήνα, 2 Σεπτεμβρίου 1877) ήταν Έλληνας επαναστάτης, σπουδαία μορφή του ναυτικού αγώνα κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και μετέπειτα ναύαρχος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πέντε φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας σε διάστημα 33,5 ετών (1844, 1848-49, 1864, 1864-65 και 1877) για 2 χρόνια και 3 μήνες συνολικά.

Ζούνι/Zuni

Οι Ινδιάνοι Ζούνι ανήκουν στην ομάδα φυλών Πουέμπλο/Pueblo (χωρικοί – οικοδίαιτοι) που ζούσαν στα οροπέδια του Κολοράντο και Ρίο Γκράντε. Πρόγονοι της φυλής ήταν οι αρχαίοι Κλιφ Ντουέλερς/Cliff Dwellers (κάτοικοι βράχων).

Σωκράτης (περ. 470 – 399 π.Χ.)

Ο Σωκράτης των Αθηνών συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας, η οποία αποτέλεσε την βάση όλης της Δυτικής Φιλοσοφίας και δικαίως θεωρείται «Πατέρας της Δυτικής Φιλοσοφίας».

Τεύτα η «βασίλισσα» της Ιλλυρίας (βασ. 231 π.Χ. – 228 π.Χ.)

Η Τεύτα ήταν η βασίλισσα της φυλής των Αρδιαίων στην Ιλλυρία, που βασίλεψε περίπου από το 231 π.Χ. έως το 228/227 π.Χ. Μετά το θάνατο του συζύγου της Άγρωνα, ανέλαβε τη διακυβέρνηση του Βασιλείου των Αρδιαίων ως κηδεμόνας του θετού γιου της Πίννη, συνεχίζοντας την επεκτατική πολιτική του Άγρωνα στην Αδριατική θάλασσα, στο πλαίσιο της διαρκούς σύγκρουσης με τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία σχετικά με τις επιπτώσεις του Ιλλυρικής πειρατείας στο περιφερειακό εμπόριο.

Ιοβιανός (331 – 364)….ο ανεπαρκής αυτοκράτωρ

Ο Ιοβιανός Φλάβιος Κλαύδιος (Flavius Claudius Iovianus) διετέλεσε αυτοκράτορας από το 363 έως το 364, όταν μετά το θάνατο του Ιουλιανού και ενώ βρισκόταν σε εκστρατεία, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από το στράτευμα.

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος & Βαπτιστής

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, επικαλούμενος και Ιωάννης ο Πρόδρομος είναι άγιος και προφήτης του Χριστιανισμού. Ήταν σύγχρονος του Ιησού Χριστού και θεωρείται ότι με την διδασκαλία του προετοίμασε τον κόσμο να υποδεχτεί τον Μεσσία Ιησού, εξ ου και ο χαρακτηρισμός «Πρόδρομος».

Ως βιβλικό πρόσωπο θεωρείται ότι βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Στην Παλαιά θεωρείται ως «Προφήτης» ενώ στην Καινή ως «Πρόδρομος». Ο ερχομός του προφητεύτηκε από τους προφήτες Ησαΐα και Μαλαχία (Ησαΐας 40,3. Μαλαχίας 3,1. Ματθαίος 3,3 και 11,13-14). Ο Ιωάννης αναφέρεται και από τους τέσσερις Ευαγγελιστές. Το όνομα Ιωάννης είναι Εβραϊκό και σημαίνει την «χάρη και την εύνοια του Θεού».

Σίνων (μυθολογία)

Ο Σίνων, γενεαλογικά ήταν συγγενής του Οδυσσέα, γιος του Αισίμου, αδελφού της Αντίκλειας, η οποία ήταν η μητέρα του Οδυσσέα. Δηλαδή ο Οδυσσέας και ο Σίνων ήταν πρώτα ξαδέλφια με κοινό παππού τον Αυτόλυκο. Ήταν υπεύθυνος για την είσοδο του Δούρειου Ίππου στην Τροία και το άναμμα δάδας ως σήμα προς τους Αχαιούς για την τελική επίθεση.

Ιουγούρθας – βασιλέας της Νουμιδίας (160 – 104 π.Χ.)

Ο Ιουγούρθας (βασ. 118-105 π.Χ.) υπήρξε βασιλιάς της Νουμιδίας στη Βόρεια Αφρική και εγγονός του πρώτου βασιλιά Μασσανάση (βασ. 202-148 π.Χ.). Ήταν νόθος γιος του Μαστανάβαλου, μικρότερου γιου του Μασσανάση και τελευταίος στη διαδοχή του θρόνου. Ωστόσο, η φιλοδοξία, η ευφυΐα και το γεγονός ότι ήταν αδίστακτος, σε συνδυασμό με το κίνητρο εξουσίας και την οικονομική ευχέρεια, τον έφεραν στην εξουσία.

Πυγμαλίων (μυθολογία)

Ο μύθος αναφέρεται στον μυθικό βασιλιά της Κύπρου Πυγμαλίωνα ο οποίος ερωτεύθηκε ένα γυναικείο άγαλμα από ελεφαντόδοντο.

Ναυμαχία του Ναβαρίνου (20 Οκτ. 1827)

Η ναυμαχία στο Ναβαρίνο έλαβε χώρα στις 20 Οκτωβρίου του 1827, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης (1821-1832) στον ομώνυμο κόλπο, όπου ο συμμαχικός στόλος των ναυάρχων Δεριγνί, Κόδριγκτον και Χέυδεν κατατρόπωσε τον Τουρκο-Αιγυπτιακό στόλο του Ιμπραήμ έξω από το Ναβαρίνο και άνοιξε το δρόμο για την Ελληνική ανεξαρτησία.

Μόχωκ/Mohawk

Οι Ινδιάνοι Μόχωκ (Κανιεν κε χάκα/Kanienʼkehá꞉ka) ήταν πολεμοχαρής φυλή μέλος της Συνομοσπονδίας Ιρόκουα.

Ερινύες (μυθολογία)

Οι Ερινύες ή Ευμενίδες ήταν χθόνιες θεότητες εκδίκησης και τιμωρίας, που καταδίωκαν τους ανθρώπους για εγκλήματα ηθικής & φυσικής τάξης

Οστρακισμός

Ο οστρακισμός ή εξοστρακισμός άρχισε να εφαρμόζεται στην αρχαία Αθήνα από τον 6ο αιώνα π.Χ., ως θεσμός της Αθηναϊκής δημοκρατίας μέσω του οποίου προστατευόταν το πολίτευμα.

Άρης (θεός του πολέμου)

Ο Άρης (ή Άρες ή Άρευς ή Ενυάλιος) θεωρείτο θεός του πολέμου στην αρχαία Ελλάδα και ήταν ίσως ο πιο αντιδημοφιλής από όλους τους Ολύμπιους θεούς λόγω της ιδιοσυγκρασίας, της επιθετικότητας και της ακόρεστης δίψας του για πόλεμο.

Σύνδρομο της Στοκχόλμης

Σύνδρομο της Στοκχόλμης χαρακτηρίζεται το ψυχολογικό φαινόμενο στο οποίο οι όμηροι εκδηλώνουν συμπάθεια – συμπόνοια και θετικά συναισθήματα προς τους απαγωγείς τους, μέχρις σημείου υπεράσπισης και ταύτισης.

Διογένης ο Κυνικός (399 ή 412 – 323 π.Χ.)

Ο Διογένης (412 π.Χ. – 323 π.Χ.), γνωστός και ως Διογένης ο Κυνικός ή Διογένης ο Σινωπεύς (Ποντιακά: Διογένες ο Σινωπέας) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, και ένας από τους θεμελιωτές του κυνισμού.

Επιχείρηση Πυρσός (8 – 10 Νοεμβρίου 1942)

Η Επιχείρηση Πυρσός ήταν αποβατική επιχείρηση των συμμαχικών δυνάμεων στη Βόρεια Αφρική που έλαβε χώρα από 8 έως 10 Νοεμβρίου 1942, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Άννα Μπολέυν/Anne Boleyn (1501 –1536)

Η Άννα Μπολέυν, η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Ερρίκου VIII, διετέλεσε βασίλισσα της Αγγλίας τη δεκαετία του 1530. Εκτελέστηκε μετά από κατηγορίες για αιμομιξία, μαγείας, μοιχεία και συνωμοσία εναντίον του βασιλιά.

Αλέξανδρος Α’ των Μολοσσών (περ. 370-331 π.Χ.)

Ο Αλέξανδρος Α’ της Ηπείρου (περ.370-331 π.Χ.) υπήρξε βασιλιάς των Μολοσσών (350-331 π.Χ.) θείος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και έγινε γνωστός για την εισβολή του στην Ιταλία το 334 π.Χ.

Ναυμαχία της Σαλαμίνας (22 Σεπτεμβρίου 480 π.Χ.)

Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας διεξήχθη στις 22 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ, στα Στενά της Σαλαμίνας (στον Σαρωνικό Κόλπο, κοντά στην Αθήνα) μεταξύ της συμμαχίας των Ελληνικών πόλεων – κρατών και της Περσικής Αυτοκρατορίας. Η ναυμαχία αποτέλεσε την σημαντικότερη σύγκρουση και την αρχή του τέλους της 2ης Περσικής εισβολής στην Ελλάδα, η οποία ξεκίνησε το 480 π.Χ.

Σιμπίλια/Sibilja η μαγική πολεμική αγελάδα (περ. 8ος αιώνας)

Στο θρυλικό Νορβηγικό Έπος του Ράγκναρ Λόθμπροκ/Saga of Ragnar Lodbrok, ο Ράγκναρ αναφέρει έναν Σουηδό βασιλέα ονόματι Έιστεν Μπέλι/Eysteinn Beli, γνωστό και ως «Φαύλο» ή «Κακός Κυβερνήτης» ως έναν από τους πιο τρομερούς αντιπάλους του. Τα προβλήματα και οι δυσκολίες του Ράγκναρ με τον Σουηδό βασιλιά δεν οφείλονταν στον ίδιο τον Έιστεν, αλλά σε ένα κρυφό όπλο. Σύμφωνα με το έπος, ο Έιστεν διέθετε έναν από τους μεγαλύτερους μάγους και πολεμιστές της εποχής. Αυτή η τρομακτική φιγούρα ονομαζόταν Σιμπίλια/Sibilja και ήταν αγελάδα.

Ιωαννίτες Ιππότες και Οθωμανοί στα νησιά του ΝΑ Αιγαίου

Η περίοδος του Μεσαίωνα και των απαρχών της νεώτερης περιόδου σηματοδοτείται, για τα νησιά του Νοτιοανατολικού Αιγαίου από δύο μακροχρόνιες κατοχές που καθόρισαν σε σημαντικό βαθμό τον οικονομικό και πολιτισμικό χαρακτήρα της ζωής τους: την περίοδο της κατάληψης τους από το Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου και την περίοδο της κατάληψης τους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η τελευταία, που έληξε στις αρχές του 20ου αι., διήρκεσε τετρακόσια σχεδόν χρόνια (1522-1912), διπλάσιο, δηλαδή διάστημα απ’ ό,τι εκείνη της Ιπποτοκρατίας (1309-1522)._ M.E.

Τύχο Μπράχε/Tycho Brahe (1546-1601)…ο επιφανής αστρονόμος

Ο Τύχο Μπράχε (εξελλ. Τύχων Βράχιος) ήταν Δανός αστρονόμος του οποίου το έργο στην ανάπτυξη αστρονομικών οργάνων και τη μέτρηση – καθορισμό των θέσεων των άστρων άνοιξε το δρόμο σε μελλοντικές ανακαλύψεις.

Δουκάτο των Αθηνών (1205 – 1458)

Το Δουκάτο των Αθηνών ήταν Λατινικό – Γαλλικό κρατίδιο από το 1205 έως το 1458. Δημιουργήθηκε μετά την 4η Σταυροφορία (1202-1204) και κυβερνήθηκε διαδοχικά από την οικογένεια Ντε λα Ρος της Βουργουνδίας, τους Καταλανούς υπό την ηγεμονία των βασιλέων της Σικελίας και την οικογένεια Ατσαγιόλι της Φλωρεντίας.

Ζαποτέκοι και Μόντε Αλμπάν

Οι κάτοικοι του Μόντε Αλμπάν, ανοικοδόμησαν μια από τις πρώτες και μεγαλύτερες πόλεις του δυτικού ημισφαιρίου πρωτοπορώντας στο σχεδιασμό αστρονομικά προσανατολισμένων δημόσιων κτιρίων, στη χρήση πλίνθων, στη λιθοδομή, στην παρασκευή κονιαμάτων, στην ανάπτυξη τελετουργικού ημερολογίου 260 ημερών, στη λάξευση και τη ζωγραφική ιερογλυφικών.

Οι Άντες

Οι πρώιμοι Σλάβοι (Σκλαβηνοί και Άντες) εμφανίστηκαν στον Κάτω Δούναβη πιθανότατα στα τέλη της βασιλείας του Αναστάσιου. Τα σλαβικά φύλα που εγκαταστάθηκαν βόρεια του Κάτω Δούναβη και επιδίδονταν σε επιθέσεις νότια του ποταμού ήταν εκείνα με τα οποία ήλθαν αρχικά σε επαφή οι Βυζαντινοί. _ΓΘΚ

Ασόκα, ο ηθικός αυτοκράτωρ

Πώς ένας αυτοκράτορας, τρομοκρατημένος από τη φρίκη του πολέμου, οραματίστηκε έναν κόσμο ηθικά πλασμένο.

Γίγαντες της Παταγονίας

Οι γίγαντες της Παταγονίας ήταν φυλή γιγαντόσωμων ανθρώπων που φημολογείται ότι ζούσε στην Παταγονία και περιγράφονται σε πρώιμες Ευρωπαϊκές αναφορές. Λέγεται ότι ξεπερνούσαν το διπλάσιο φυσιολογικό ανθρώπινο ύψος, με ορισμένες αναφορές να κάνουν λόγο για 3,7 έως 4,6μ. ή περισσότερο. Οι ιστορίες αυτών των ανθρώπων θα απασχολούσαν τους Ευρωπαίους ερευνητές για περίπου 250 χρόνια.

Ο δρόμος του Δούναβη

O λεγόμενος «δρόμος του Δούναβη», πλωτός αρχικά και στη συνέχεια και χερσαίος με τη δημιουργία οδικού δικτύου, συνέδεε τις ακτές του Eύξεινου Πόντου με την Κεντρική Eυρώπη ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους._Καρδαράς Γεώργιος

Όμηρος (περ. 800 – 701 π.Χ.)

Ο Όμηρος (περ. 750 π.Χ.) είναι ίσως ο μεγαλύτερος επικός ποιητής της κλασικής εποχής. Συνέθεσε (δεν συνέγραψε, αφού τα ποιήματα αρχικά διαδόθηκαν προφορικά και γράφτηκαν αργότερα) δύο μεγάλα έργα, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, ενώ του αποδίδονται και άλλα, τα οποία τελούν υπό αμφισβήτηση.