εξώφυλλο: Αναπαράσταση βολής υπερ-βαρέως αυτοκινούμενου πυροβόλου P.1500 δημιουργία Δημήτριος Σχορτσανίτης με την βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

copyright © γράφει ο Δημήτριος Σχορτσανίτης

Εισαγωγή

Η ιδέα της κατασκευής υπερ-βαρέων πυροβόλων γεννήθηκε κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από την επιθυμία του Χίτλερ να παραχθούν όσο το δυνατό μεγαλύτερα, βαρύτερα και δυνατότερα οπλικά συστήματα ως σύμβολα δύναμης και υπεροχής της ναζιστικής Γερμανίας. Η ολοκλήρωση το 1941 της κατασκευής του υπερ-βαρέος σιδηροδρομικού πυροβόλου των 800 χιλιοστών Schwerer Gustav από την Krupp για την καταστροφή των γαλλικών και βελγικών οχυρώσεων σε συνδυασμό με τις δυσκολίες μεταφοράς και μετακίνησης και τάξης του πυροβόλου κατά την πολιορκία της Σεβαστούπολης (30 Οκτωβρίου 1941 έως 4 Ιουλίου 1942), αποτέλεσε το έναυσμα για την πρόταση δημιουργίας ενός αυτοκινούμενου οχήματος ικανού να φέρει και χειρίζεται το γιγάντιο αυτό όπλο χωρίς την ανάγκη ύπαρξης σιδηροδρομικών υποδομών για την υπηρέτηση του.

Έναρξη σχεδίασης – τεχνική περιγραφή

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της εκστρατείας στην Κριμαία, το γερμανικό γενικό επιτελείο ανάθεσε τον Δεκέμβριο του 1942 στην εταιρεία Krupp τον σχεδιασμό για την κατασκευή ενός υπερμεγέθους αυτοκινούμενου πυροβόλου διαθέτοντας ως κύριο οπλισμό το πυροβόλο των 800 χιλιοστών του Schwerer Gustav ή εναλλακτικά επιμηκυμένης κάνης όλμο των 600 χιλιοστών τύπου Karl-Gerät, ανάλογα της διαθεσιμότητας των όπλων. Η τεχνική περιγραφή του οχήματος αφορούσε τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

α.       Διαστάσεις οχήματος: Μήκος περίπου 42 μέτρα, από τα οποία η κάνη των 800 χιλιοστών L/40,6 καταλάμβανε τα 32,5 μέτρα, πλάτος 14 μέτρα (το πλάτος του Schwerer Gustav ήταν 7,1 μέτρα και εκτιμιόταν ότι χρειαζόταν ο διπλασιασμός του πλάτους για την κίνηση με ερπύστριες, καθώς το όχημα σχεδιαζόταν να διαθέτει 8 ερπύστριες πλάτους 1,2 μέτρων η καθεμία), ύψος 13 μέτρα.

β.       Βάρος περίπου 1500 τόνοι (καθώς μόνο η κάνη και ο μηχανισμός του κλείστρου του πυροβόλου του Schwerer Gustav ζύγιζαν από 100 τόνους το καθένα).

γ.       Κυρίως οπλισμός ένα πυροβόλο των 800 χιλιοστών του Schwerer Gustav ή εναλλακτικά ένας επιμηκυμένης κάνης όλμος των 600 χιλιοστών τύπου Karl-Gerät, τοποθετημένο σε μη περιστρεφόμενο πύργο, στα πρότυπα των αυτοκινούμενων πυροβόλων.

δ.       Δευτερεύων οπλισμός δύο οβιδοβόλα των 150 χιλιοστών sFH 18/1 L/30 και πολλαπλά αυτόματα πυροβόλα 15 χιλιοστών MG 151/15 για αντιαεροπορική κυρίως προστασία.

ε.        Θωράκιση εμπρόσθια 250 χιλιοστά στο πλαίσιο του οχήματος.

στ.      Κινητήρες 4 πετρελαιοκινητήρες κινητήρες ΜΑΝ Μ9v 40/46 σχεδιασμένους για υποβρύχια συνολικής μέγιστης ιπποδύναμης 8.000 hp, οι οποίοι θα κινούσαν 2 σετ ερπυστριών ο καθένας πλάτους 1,2 μέτρων η καθεμία.

ζ.        Μέγιστη ταχύτητα όχι μεγαλύτερη των 9 μιλίων την ώρα σε ιδανικό πεδινό έδαφος, ενώ η δυνατότητες κινήσεως μειώνονταν σε αναπεπταμένα εδάφη.

η.       Υπηρέτηση με πλήρωμα άνω των 100 ατόμων κυρίως για την διαδικασία γέμισης του πυροβόλου, καθώς απαιτούνταν ο χειρισμός 2 γερανών για την μετακίνηση και τοποθέτηση του βλήματος των 800 χιλιοστών με βάρος που ανέρχονταν στους 7 τόνους.

Τα κυριότερα λειτουργικά μειονεκτήματα της σχεδίασης αφορούσαν:

α.       Την κινητικότητα του οχήματος, λόγω του τεράστιου βάρους του, που θα κατέστρεφε το σύνολο των οδικών υποδομών, ενώ καμία γεφύρωση δεν μπορούσε να εξασφαλίσει την διέλευση μεγάλων ποταμών. Επιπρόσθετα τυχόν σιδηροδρομική μεταφορά του όπλου θα απαιτούσε χρονοβόρες διαδικασίες παρόμοιες με τα πυροβόλα Schwerer Gustav

β.       Σταθερότητα κατά τη βολή, καθώς η ανάκρουση ενός όπλου 800 χιλιοστών απαιτεί απορρόφηση δυνάμεων και σταθερή βάση, κάτι που οι σιδηροδρομικές λύσεις εξασφάλιζαν καλύτερα από μια απλή αυτοκινούμενη βάση. Ακόμα και η προσθήκη τεσσάρων αναπτυσσόμενων πλευρικών πλαισίων στηρίξεως δεν μπορούσε να εξασφαλίσει την σταθερότητα της βολής του όπλου, λόγω του μεγάλου διαμετρήματος του όπλου και του μικρού σχετικά πλάτους του οχήματος.

γ.       Ευπάθεια και κόστος, καθώς ο εντοπισμός του πυροβόλου θα ήταν εύκολος λόγω του μεγέθους του, καθιστώντας το ευάλωτο σε αεροπορικές επιθέσεις και σαμποτάζ.

δ.       Η κατασκευή και η συντήρηση ενός τέτοιου οχήματος σε συνθήκες πολέμου θα κατανάλωνε σημαντικούς πόρους, ιδίως πολύτιμων καυσίμων, που χρειάζονταν για την λειτουργία των λοιπών οπλικών συστημάτων.

ε.        Η χρησιμότητα του όπλου, καθώς η αναμενόμενη εξέλιξη και παραγωγή πυραύλων των τύπων V1 και V2 εξασφάλιζαν αντίστοιχα πλήγματα σε μεγαλύτερα βεληνεκή.

Ακύρωση του προγράμματος και συνέπειες

Καθώς ο πόλεμος προχωρούσε, η Γερμανία οι σοβαρές ελλείψεις σε πρώτες ύλες, σε συνδυασμό με την ανάγκη παραγωγής σε μεγαλύτερη κλίμακα υπαρχόντων σχεδίων για να αντιμετωπίσουν τις επιχειρησιακές απώλειες, ανάγκασαν την στρατιωτική ηγεσία και την πολιτική διοίκηση εξοπλισμών υπό τον Άλμπερτ Σπέερ να στρέψουν τους υπάρχοντες πόρους στην παραγωγή δοκιμασμένων συστημάτων. Τα σχέδια για την κατασκευή του αυτοκινούμενου υπερ-πυροβόλου τερματίστηκαν οριστικά το 1943 αφήνοντας το L-1500 στη σφαίρα της φαντασίας, χωρίς να κατατεθεί κάποιο λειτουργικό μηχανολογικό σχέδιο του οχήματος, παρά μόνο ένα γενικό σχέδιο αυτού.

Βιβλιογραφία

Warhistory.org Landkreuzer P.1500 “Monster” 14 December 2024 https://warhistory.org/@msw/article/landkreuzer-p-1500-monster

Kylar Wiki org Landkreuzer P.1500 “Monster” https://kylarsroleplay.fandom.com/wiki/Landkreuzer_P._1500_Monster

Το έργο με τίτλο: «Θωρηκτό ξηράς Landkreuzer P. 1500 «Monster» το γερμανικό υπερ–βαρύ αυτοκινούμενο πυροβόλο των 800 χιλιοστών» από τον δημιουργό Δημήτρη Σχορτσανίτη διατίθεται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές