Παρακμής………συνέχεια

στις

Στο εξώφυλλο παραπλεύρως απεικονίζοντα τα Κονόνεια τείχη………..με νεοελληνική διακόσμηση

Γράφει ο Χείλων

Η παρακμή που βιώνει η Ελλάδα και βρίσκεται σε εξέλιξη την τελευταία εικοσαετία, ίσως να εγγίζει το απόγειό της.

Έχουν γίνει πολλές και ατέρμονες συζητήσεις για τα αίτια και τις αφορμές. Σε αυτές συμμετέχει ο κάθε τυχαίος που έχει γνώμη, αποσκοπώντας να αναγορευθεί σε «παράγοντα» του δημόσιου βίου και είναι γεμάτες φλυαρίες, διαξιφισμούς, ύβρεις, αντιπαραθέσεις και κενές περιεχομένου.

Δυστυχώς όμως οι εν λόγω συζητήσεις βρίσκουν ευήκοα ώτα και ανοικτούς οφθαλμούς να τις ακούσουν και να τις παρακολουθήσουν. Ποιούς; Μα φυσικά ημάς, διότι αν δεν υπήρχε ακροατήριο ή φιλοθεάμον κοινό, δεν θα υπήρχαν και συζητητές, συνεπώς δεν θα ακούγονταν και όλα αυτά τα φαιδρά επιχειρήματα και οι περισπούδαστες αναλύσεις.

Άρα οι κύριοι υπαίτιοι είμαστε εμείς, γεγονός που ουδείς παραδέχεται, διότι «όλοι φταίνε πλην ημών«.

Διότι μάθαμε να ζούμε με αυταπάτες, αυτοκολακευόμεθα και δεν δεχόμεθα την αλήθεια όταν αυτή αφορά σε εμάς. Δεν λέμε όχι στο άδικο, είτε λόγω δειλίας, είτε λόγω ντροπής, είτε λόγω ατομικού συμφέροντος.

Συνηθίσαμε να μην δουλεύουμε, αναζητούμε το εύκολο κέρδος, γίναμε νωθροί, οκνηροί, μαλθακοί. Επιζητήσαμε και απαιτήσαμε δικαιώματα, χωρίς υποχρεώσεις…….προσφέροντας πεδίο δόξης λαμπρό στο πολιτικό γίγνεσθαι……

Είμαστε θρασείς, αγενείς, υβριστές αλλά παράλληλα απαιτούμε σεβασμό και ευγένεια.

Κάνουμε εύκολα φίλους και ακόμη πιό εύκολα εχθρούς, ειδικά όταν κάποιος αντιτίθεται στα συμφεροντά μας, άσχετα αν έχει δίκιο.

Βυθιστήκαμε στην ανομία προφασιζόμενοι χίλιες δικαιολογίες, μεταξύ αυτών το διαβόητο «δε βαριέσαι» καθώς και οι περίφημες «αφού το κάνουν άλλοι γιατί όχι εγώ» ή «εγώ θα σώσω την κατάσταση» ή «για όλα φταίνε οι πολιτικοί»….αποσιωπώντας ηθελημένα ότι εμείς τους ψηφίσαμε, διαπραγματευόμενοι πολλές φορές την ψήφο μας.

Απεμπολίσαμε την έννοια της άμιλλας, καθότι ο ανταγωνισμός δεν έχει θέση όταν αφορά στο στενό οικογενειακό μας περιβάλλον………………όμως τον επικαλούμεθα γιά άλλους  όταν δεν επιτυγχάνουμε το στόχο μας (αθέμιτος ανταγωνισμός, πολιτικό μέσον, αδικία και άλλα φαιδρά).

Ξεχάσαμε ότι είμαστε Έλληνες και κάθε τι Εθνικό το πολεμούμε μετά μανίας, θυμόμαστε όμως τον πολιτισμό μας όταν πρόκειται να ωφεληθούμε οικονομικά (τουρισμός, αξιοθέατα, επικλήσεις σε διαπραγματεύσεις, κ.λ.π).

Αυτοχρισθήκαμε παντογνώστες, έχουμε γνώμη επί παντός επιστητού και δεν δεχόμαστε αμφισβήτηση.

Γοητευόμεθα από το πρόχειρο, το λαμπερό, το εύκολο, το γελοίο και σαν μα μην έφτανε αυτό αναγορεύουμε σε είδωλα αυτούς που το υπηρετούν και το προωθούν.

Δεχόμαστε το αφύσικο και λοιδωρούμε το φυσιολογικό.

Πολλές οι αιτίες, ακόμα περισσότεροι οι λόγοι…………..ένας ο υπαίτιος……………..ΕΜΕΙΣ.

Κάποιος «Ελληνώνυμος» ενεργοποιώντας την αρετή της «αντίρρησης και ετοιμολογίας» σε αυτό το σημείο θα έλεγε…….»καλές οι διαπιστώσεις ποιά είναι η πρόταση»;

Απάντηση: «Να σιωπήσουμε και να αφήσουμε την ιστορία να πράξει όπως αυτή γνωρίζει καλύτερα………..διότι είμαστε παντελώς ανίκανοι, να πράξουμε το οτιδήποτε»……………Υπομονή το τέλος δεν αργεί………………

Advertisements

Ένα Σχόλιο Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η Apostolos λέει:

    Περιμένω την Ανάσταση, να γίνει πριν τα Χριστούγεννα.
    Να γεμίσουν οι δρόμοι από κόκκινα…… τσόφλια αυγών.
    Να δούμε τη ζωή μας με αισιοδοξία.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s