Η δολοφονία του Πρίσκου και η εκδίκηση

Το παρόν άρθρο αναφέρεται σε ένα συμβάν κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα όταν είχε καταλυθεί το Δυτικό Ρωμαϊκό Κράτος και η πλούσια επαρχία της Γαλατίας που κυβερνιόταν από Φράγκους ηγεμόνες, αποτελούσε πεδίο συγκρούσεων, οι πόλεις ήταν σχεδόν ερημωμένες και παντού επικρατούσε φόβος και ανασφάλεια.

Μιγιαμότο Μουσάσι/宮本 武蔵 (1584 –1645) ο θρυλικός Σαμουράι

Ο Μιγιαμότο Μουσάσι θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους και διασημότερους Σαμουράι όλων των εποχών, η φήμη του οποίου με την πάροδο των ετών απέκτησε μυθικές διαστάσεις, παρά το γεγονός ότι μεγάλο μέρος του βίου του παραμένει μυστήριο.

Τι θα ήταν…..

[…] Και τότε θα μας ζητηθεί να κάνουμε μια αναδρομή και να προσπαθήσουμε να ξεχωματώσουμε τις ρίζες μας από την ξιπασιά και το ψέμα. Θα ανοίξουμε βιβλία, θα προβληματιστούμε, θα αναρωτηθούμε. Τι θα ήταν; Τι θα είμασταν; Γιατί στένεψε τόσο ο ορίζοντας μας;

Πυθέας ο Μασσαλιώτης (~380 – ~310 π.Χ.)

Ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης ήταν αρχαίος Έλληνας έμπορος, εξερευνητής και γεωγράφος από την Μασσαλία της σημερινής Γαλλίας ο οποίος ταξίδεψε στον Αρκτικό κύκλο και την μυστηριώδη νήσο Θούλη σε αναζήτηση κασσίτερου, ήλεκτρου και εμπορικών διαδρομών.

Η Μεγάλη Εβδομάδα

Περάσαμε πλέον τὸ πέλαγος τῆς νηστείας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί διανύουμε τήν Μεγάλην Ἑβδομάδα, ὁποῦ ὀνομάζεται Μεγάλη ὄχι διότι εἶναι μεγαλύτερη, ἢ ἔχει περισσότερες μέρες, ἀλλὰ «ἐπειδὴ μεγάλα ἡμῖν γέγονεν ἐν αὐτῇ παρὰ τοῦ Δεσπότου κατορθώματα. Καὶ γὰρ ἐν αὐτῇ τῇ ἑβδομάδι τῇ Μεγάλῃ, ὅπως λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἡ χρονία τοῦ διαβόλου κατελύθη τυραννίς· ὁ θάνατος ἐσβέσθη· ὁ ἰσχυρὸς ἐδέθη· τὰ σκεύη αὐτοῦ διηρπάγη· ἁμαρτία ἀνηρέθη· ἡ κατάρα κατελύθη· ὁ Παράδεισος ἀνεώχθη· ὁ Οὐρανὸς βάσιμος γέγονεν· ἄνθρωποι ἀγγέλοις ἀνεμίγησαν· τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ ἤρθη· τὸ θριγγίον περιηρέθη· ὁ τῆς εἰρήνης Θεὸς εἰρηνοποίησε τὰ ἄνω καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς· διὰ τοῦτο Μεγάλη καλεῖται Ἑβδομάς».

Η μάχη του Χαττίν/Hattin (4 Ιουλ. 1187)

Η μάχη του Χαττίν διεξήχθη το 1187 στην πόλη Χαττίν της Τιβεριάδος στο σημερινό Ισραήλ, με αντιπάλους τους Σταυροφόρους υπό τον Γκυ των Λουζινιάν και τους Μουσουλμάνους Αγιουβίδες υπό τον Σαλαντίν. Το αποτέλεσμα υπήρξε καταστροφικό για τους Σταυροφόρους, γεγονός που οδήγησε στην κατάλυση του βασιλείου της Ιερουσαλήμ και αργότερα στη Γ’ Σταυροφορία.

Ο λοιμός των Αντωνίνων (165-180 μ.Χ.)

Ο λοιμός του Αντωνίνου κόστισε τη ζωή σε πάνω 5 εκατομμύρια άτομα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και οι οικονομικές και πολιτικές συνέπειες παρέλυσαν τη Ρώμη οδηγώντας σταδιακά στην παρακμή και την τελική πτώση.

Ο μάντης Τειρεσίας

Ο Τειρεσίας είναι περιώνυμος μάντης της Ελληνικής μυθολογίας, που στον Θηβαϊκό κύκλο διαδραματίζει αντίστοιχο ρόλο με εκείνο του Κάλχα στον Τρωικό πόλεμο. Πατέρας του ήταν ο Ευήρης, που καταγόταν από τον Ουδαίο του γένους των Σπαρτών και μητέρα του η νύμφη Χαρικλώ.

Ο άθλος του Ευχίδα 479 π.Χ.

Ο Ευχίδας ήταν οπλίτης ημεροδρόμος ο οποίος το 479 π.Χ. έτρεξε αυθημερόν την διαδρομή Δελφοί-Πλαταιές, μετά την μάχη των Πλαταιών, θέλοντας να φέρει στις Πλαταιές νέο «ιερό πυρ» από τους Δελφούς, διότι οι κάτοικοι θεωρούσαν ότι αυτό που είχαν μολύνθηκε από την παρουσία των Περσών.

Η μάχη της Αγχιάλου (20 Αυγ. 917 μ.Χ.)

Η μάχη της Αγχιάλου, γνωστή και ως μάχη του Αχελώου, έλαβε χώρα στις 20 Αυγούστου του 917, στον Αχελώο ποταμό στη Βουλγαρική ακτή της Μαύρης Θάλασσας, κοντά στην πόλη Αγχίαλο (σύγχρονο Πομόριε) μεταξύ Βουλγαρικών και Βυζαντινών δυνάμεων. Οι Βούλγαροι πέτυχαν μια αποφασιστική νίκη, η οποία όχι μόνο εξασφάλισε τις προηγούμενες επιτυχίες του Συμεών Α’, αλλά τον κατέστησε de facto ηγέτη ολόκληρης της Βαλκανικής Χερσονήσου, εκτός της καλά προστατευμένης Βυζαντινής πρωτεύουσας Κωνσταντινούπολης και Πελοποννήσου.

Οι Τσεγιέν/Cheyenne

Η φυλή Τσεγιέν/Cheyenne ήταν μια ισχυρή, πολυπληθής φυλή των Μεγάλων Πεδιάδων που αντιστάθηκε σθεναρά στη καταπάτηση από τους Λευκούς των Ινδιάνικων εδαφών.

Η μάχη της Όπιδας (539 π.Χ.)

Η μάχη στην Όπιδα, διεξήχθη τον Σεπτέμβριο του 539 π.Χ., μεταξύ Περσίας υπό τον Κύρο Β’ και Νέο Βαβυλωνιακής Αυτοκρατορίας υπό τον Ναβόνιδο ή Ναβοναΐδ κατά την Περσική εισβολή στη Μεσοποταμία.

Η μάχη της Λέγκνιτσα/Legnicą‎ (9 Απρ. 1241)

Η μάχη της Λέγκνιτσα (Πολωνικά: Legnicą‎) γνωστή και ως μάχη του Λίγκνιτζ (Γερμανικά: Liegnitz‎) ή μάχη του Βάλστατ (Γερμανικά: Wahlstatt‎), ήταν η σύγκρουση μεταξύ Μογγολικής Αυτοκρατορίας και Ευρωπαϊκών συμμαχικών δυνάμεων στο Λεγκνίτσκιε Πόλε (Wahlstatt) πλησίον της πόλης Λέγκνιτσα στην επαρχία Σιλεσίας του βασιλείου της Πολωνίας στις 9 Απριλίου 1241.

Η μάχη της Αλεσίας (52 π.Χ.)

Η μάχη της Αλεσίας διεξήχθη κατά τη διάρκεια των Γαλατικών Πολέμων (58-51 π.Χ.) το χρονικό διάστημα Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 52 π.Χ.  μεταξύ Ιούλιου Καίσαρα και Βερκιγγεντόριξ/Vercingetorix και έληξε με ήττα του δεύτερου και των συνασπισμένων Γαλατών (Κέλτες).

Ο Αμφιτρύων

Στην Ελληνική μυθολογία ο Αμφιτρύων ήταν γιος του Αλκαίου, βασιλιά της Τίρυνθας και της Αστυδάμειας (ή Λυσιμάχης ή Λαονόμης) εγγονός του ήρωα Περσέα και πατριός του Ηρακλή. Από τον πατέρα του κληρονόμησε τον θρόνο της Τίρυνθας και από τον πεθερό του Ηλεκτρύωνα τον θρόνο των Μυκηνών. Όταν δε σκότωσε κατά λάθος τον πεθερό του Ηλεκτρύωνα, εκδιώχθηκε από την πόλη και εγκαταστάθηκε στη Θήβα.

Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας/Robert the Bruce (1274-1329)

Ο Ροβέρτος Μπρους διετέλεσε βασιλιάς της Σκωτίας επί δύο δεκαετίες (25 Μαρτίου 1306 – 7 Ιουνίου 1329). Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της ανεξαρτησίας της Σκωτίας, σύγχρονος του Ουίλιαμ Ουάλλας και ένας από τους πιο αγαπητούς εθνικούς ήρωες της Σκωτίας.

Κυνίσκα…….η πρώτη γυναίκα Ολυμπιονίκης

Η Κυνίσκα ήταν αρχαία Σπαρτιάτισσα, κόρη του βασιλιά της Σπάρτης Αρχιδάμου και αδελφή του Αγησιλάου, η οποία νίκησε δύο φορές στους Ολυμπιακούς αγώνες στις αρματοδρομίες, καθιστάμενη η μόνη γυναίκα Ολυμπιονίκης της εποχής.

Το «Πάνθεον» της Περσικής μυθολογίας

Ως αρχαία Περσική Μυθολογία χαρακτηρίζεται η περίοδος που μεσολάβησε μεταξύ της αρχαίας Ιρανικής θρησκείας και Ζωροαστρισμού ήτοι από το 1500 – 1000 π.Χ. Ήταν μια πολυθεϊστική θρησκεία αποτελούμενη από το Πάνθεο υπό την ηγεσία του ανώτατου θεού Αχούρα Μάζντα (Άρχοντας της Σοφίας) υπερασπιστή της τάξης, εναντίον των σκοτεινών δυνάμεων του Άγκρα Μάινιου ή Αριμάν (Καταστροφικό Πνεύμα) και των Λεγεώνων του Χάους.

Ο στρατηγός Ναρσής (Καμσαρακάν) 478 ή 480 – 566 ή 573 μ.Χ.

Ο Ναρσής, υπήρξε λαμπρός στρατηγός του Ιουστινιανού Α’ προς το τέλος της βασιλείας του, ένας από τους πρωταγωνιστές της Ιουστινιάνιας Επανακατάκτησης και θεωρείται μετά τον Βελισάριο, ο διασημότερος μη αυτοκρατορικός μεσαιωνικός Ρωμαίος διοικητής.

Ιωάννης ο Ακτήμων της Αγγλίας

Ο Ιωάννης της Αγγλίας (γνωστός και ως Τζον Λάκλαντ) βασίλευσε από το 1199 μέχρι το 1216. Ως γιος του Ερρίκου ΙΙ της Αγγλίας (βασ. 1154-1189) και Ελεωνόρας της Ακουιτάνης (1122-1204) διαδέχθηκε στον θρόνο τον μεγαλύτερο αδερφό του, Ριχάρδο Ι (βασ. 1189-1199).

Γάιος Μάρκιος Κοριολανός……….ο εκδικητής της Ρώμης

Ο Γνάιος Μάρκιος Κοριολανός (Gnaius Marcius Coriolanus, γεν. 527 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατηγός ο οποίος έλαβε το προσωνύμιο «Κοριολανός» λόγω της εξαιρετικής ανδρείας του, όταν κυρίευσε τα Κορίολα (Corioli), πόλη των Ουόλσκων, το 493 π.Χ.

Η μάχη της Δάρας (Ιούλιος 530 μ.Χ.)

Η μάχη του οχυρού της Δάρας διεξήχθη το 530 μεταξύ της Βυζαντινής (Ανατολικής Ρωμαϊκής) Αυτοκρατορίας) και των Σασσανιδών στα πλαίσια του Ιβηρικού πολέμου.

Ο Ίων (Ίωνας)

O Ίων ήταν μυθικός γενάρχης των Ιώνων και γιος του Απόλλωνα από την Κρέουσα, κόρη του Ερεχθέα και σύζυγο του Ξούθου

Ο Σίσυφος

Ο Σίσυφος είναι χαρακτήρας της Ελληνικής μυθολογίας, ο οποίος ως βασιλιάς της Εφύρας (Κόρινθος) έγινε διάσημος όταν «ξεγέλασε» τον θάνατο δύο φορές. Τελικά οι «Κριτές των νεκρών», του επέβαλλαν αιώνια τιμωρία να κουβαλά ένα βράχο στην κορυφή ενός λόφου, αλλά φτάνοντας στην κορυφή, ο βράχος ξανακυλούσε κάτω και έπρεπε να τον ανεβάσει ξανά.

Η «Αίγινα»

Η Αίγινα ήταν μία από τις πρώτες ναυτικές δυνάμεις της Ελλάδας και διάσημη για την κοπή – χρήση των πρώτων κερμάτων, τα οποία γίνονταν αποδεκτά σε όλη την περιοχή της Μεσογείου.

Τα συμπόσια του Μοντεζούμα

Όπως κάθε αυτοκράτορας ή βασιλέας, ο αυτοκράτορας των Αζτέκων Μοντεζούμα ΙΙ εκμεταλλευόταν κάθε περίσταση για να διοργανώνει πλουσιοπάροχα συμπόσια.

Οι Τσέροκι /Cherokee

Οι Τσέροκι ήταν εθνότητα Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής που μετακινήθηκε νότια από την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών στα Απαλάχια όρη και εγκαταστάθηκε σε μια μεγάλη περιοχή που εκτείνεται σήμερα μεταξύ βορειοδυτικής και νότιας Καρολίνα, βόρειας Τζόρτζια, νοτιοδυτικής Βιρτζίνια, Τενεσί, Κεντάκι, Αλαμπάμα, Μισισιπή και δυτικά της Φλόριντα. Οι Τσέροκι ήσαν κυνηγοί και αγρότες που καλλιεργούσαν κυρίως καλαμπόκι, φασόλια και κολοκύθα.

Ιωάννα της Λωρραίνης (Jeanne D’ Arc 1412-1431)

Η Ιωάννα της Λωρραίνης (Ζαν ντ’ Άρκ) ήταν μία χωρική του Μεσαίωνα που επικαλούμενη θεϊκά οράματα, επηρέασε την έκβαση του Εκατονταετούς Πολέμου υπέρ της Γαλλίας. Γεννήθηκε στο Ντομρεμύ της Γαλλίας σε μία αγροικία, αλλά σε ηλικία 13 ετών και ενώ στεκόταν στον κήπο της οικίας της «ο Θεός της αποκάλυψε» ότι έπρεπε να οδηγήσει τους Γάλλους σε νίκη επί των Άγγλων και να εξασφαλίσει ότι ο Κάρολος VII (βασ. 1422-1461 μ.Χ.) θα στεφόταν βασιλέας της Γαλλίας στην πόλη Ρέμς.

Ο Ηρώδας (3ος αιώνας π.Χ.)

Ο Ηρώδας ή Ηρώνδας ανήκει στους ποιητές των Ελληνιστικών χρόνων, για τους οποίους γνωρίζουμε ελάχιστα. Η γενέτειρα και ο τόπος κατοικίας είναι άγνωστα. Από την διάλεκτο και ορισμένες αναφορές στα ποιήματά του εικάζεται ότι σχετίζεται με το νησί της Κω και πιθανόν με την Αλεξάνδρεια.