Κλέοβις & Βίτων…..……μια ιστορία ευτυχούς θανάτου

στις

Γράφει ο Χείλων

Ο Κλέοβις και ο Βίτων ήσαν Αργείοι, υιοί της Κυδίππης, ιέρειας της θεάς `Ηρας και έγιναν περιώνυμοι για την αδελφική τους αγάπη και στοργή που επέδειξαν προς την μητέρα τους.

Η Κυδίππη επιθυμούσε διακαώς να δεί από κοντά ένα μεγάλο άγαλμα της θεάς Ήρας. Όμως το άγαλμα ήταν μακριά, η Κυδίππη δεν ήταν σε θέση να περπατήσει και επιπλέον τα βόδια που επρόκειτο να σύρουν την άμαξά της δεν είχαν έλθει. Οπότε τα παιδιά της προκειμένου να ικανοποιήσουν την επιθυμία της μητέρας τους ζεύθηκαν στην άμαξα και την έσυραν καθ’ όλη την διαδρομή, περίπου οκτώ χιλιόμετρα (45 στάδια) από το στάδιο του Άργους μέχρι το Ηραίο. Όταν έφθασαν στον ναό οι παρευρισκόμενοι εξήραν την πράξη τους μακαρίζοντας ταυτόχρονα την μητέρα τους για την ευτυχία να έχει τέτοια τέκνα………….αυτοί δε εξαντλημένοι από την υπερπροσπάθεια, ξάπλωσαν έξω από τον ναό και κοιμήθηκαν.

Κλέοβις & Βίτων_πίνακας του Νicolas Loir
Κλέοβις & Βίτων_πίνακας του Νicolas Pierre Loir (1624-1679)_μουσείο Βουδαπέστης.

Η Κυδίππη, συγκινημένη από την αφοσοίωσή τους, ζήτησε από την Ήρα «το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε να δώσει ένας θεός σε έναν άνθρωπο». Τότε η θεά τους χάρισε ανώδυνο θάνατο, καθώς το καλύτερο δώρο που μπορούσε να τους δώσει ήταν ο θάνατος την πιο ευτυχισμένη στιγμή (στην αρχαία Ελλάδα θεωρούσαν τον συγκεκριμένο θάνατο ως θεϊκή ανταμοιβή).

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή η Κυδίππη ήταν υπεύθυνη να τελέσει θυσίες στον ναό της Ήρας αλλά τα βόδια που θα έσυραν την άμαξα βρέθηκαν νεκρά και προκειμένου να μην τιμωρηθεί με την ποινή του θανάτου διότι αμέλησε να τελέσει έγκαιρα το τελετουργικό, οι υιοί της έσυραν την άμαξα μέχρι τον ναό.

Σόλων & Κροίσος

Ο Σόλων ο Αθηναίος (640 – 560 π.Χ) επισκέφτηκε τις Σάρδεις, πρωτεύουσα της Λυδίας, ως προσκεκλημένος του βασιλέα Κροίσου. Ο εν λόγω βασιλέας ήταν γνωστός για τους αμύθητους θησαυρούς που κατείχε, με συνέπεια να θεωρεί τον εαυτό του ως τον ευτυχέστερο άνθρωπο.

Κάποια στιγμή ρώτησε τον Σόλωνα «αν γνώριζε κάποιον ευτυχέστερο από αυτόν» θεωρώντας ότι τα πλούτη ήταν ο μοναδικός παράγοντας ευτυχίας. Όταν όμως ο Σόλων ανέφερε ως ευτυχέστερο άνθρωπο τον Τέλλο τον Αθηναίο ο οποίος, αφού έζησε έντιμα και άνετα και ανέθρεψε καλά τα παιδιά του, πέθανε ένδοξα, μαχόμενος υπέρ πατρίδος, τότε ο Κροίσος δυσαρεστήθηκε, και τον ρώτησε πάλι, εάν μετά τον Τέλλο, γνώρισε άλλον ευτυχέστερο, επιδιώκοντας να επιβεβαιώσει την ματαιοδοξία του.

Ο Σόλων ανέφερε τότε τον Κλέοβι και τον Βίτονα, καθότι τιμήθηκαν και θαυμάστηκαν πιο πολύ για την αδελφική τους αγάπη, την αφοσίωση προς την ηλικιωμένη μητέρα τους και πέθαναν με τον πιο γλυκό και ευτυχή θάνατο, συνοδευόμενοι από την αγάπη και εκτίμηση των συμπολιτών τους.

Τότε ο Κροίσος δυσαρεστημένος………….απευθύνθηκε προς τον Σόλων ερωτώντας γιατί δεν τον κατατάσσει στους ευτυχείς ανθρώπους της γης;

Ο Σόλων απάντησε στον Κροίσο, ότι επειδή το μέλλον είναι άγνωστο, ουδείς  πρέπει να υπερηφανεύεται για την προσωρινή ευτυχία του. Αληθινά ευτυχής είναι εκείνος, ο οποίος τελειώνει ευτυχισμένα τη ζωή του. Διότι η ζωή του ανθρώπου μοιάζει με τους αγώνες…………..ο νικητής ανακηρύσσεται στο τέλος των αγώνων. Όμως οι σοφοί λόγοι του Σόλωνα, αντί να σωφρονίσουν τον υπερήφανο βασιλιά, τον εξόργισαν με αποτέλεσμα να διώξει τον Σόλωνα.

Ακολούθησε ο πόλεμος κατά του Κύρου, βασιλέα των Περσών όπου ο Κροίσος, νικήθηκε και έχασε το πλουσιότατο βασίλειό του, την πρωτεύουσα Σάρδεις και όλους τους θησαυρούς.

Αφού αιχμαλωτίσθηκε, κινδύνευσε να χάσει και την ίδια τη ζωή του, διότι ο Κύρος διέταξε να καεί ζωντανός.

Ενώ επρόκειτο να ανάψουν τη φωτιά, θυμήθηκε τα λόγια του Σόλωνα και φώναξε τρεις φορές το όνομά του «Σόλων – Σόλων – Σόλων»

Ο Κύρος νομίζοντας ότι επικαλείται κάποιον θεό τον ρώτησε ποιος ήταν αυτός που φώναζε το όνομά του..

Όταν ο Κροίσος διηγήθηκε τη συζήτησή του με το Σόλωνα και τα σοφά λόγια του, τότε ο Κύρος αντελήφθη την ορθότητα των λόγων του Σόλωνα, την οποία επιβεβαίωνε η οδυνηρή θέση του Κροίσου. Επειδή φοβήθηκε, μήπως κάποτε κι αυτός δυστυχήσει, διέταξε να κατεβάσουν τον Κροίσο από την σωρό των ξύλων και να του χαρίσουν τη ζωή.

Έπαινος θανάτου

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Αργείοι προς τιμήν του Κλέοβι και Βίτονα κατασκεύασαν αγάλματα τα οποία τοποθέτησαν στους Δελφούς με το παρακάτω επίγραμμα:

Οίδε Βίτων Κλέοβις τα’ επί σώμασιν οικείοισιν

ζεύγλαν ζευξάμενοι, μητέρα ην αγέτην

Ήρας εις ιερόν, λαοί δε μιν εζήλωσαν

ευτεκνίας παίδων, η δε χαρείσα θεά

εύξατο, παίδε τυχείν του αρίστου δαίμονος αίσης,

ούνεκ ετίμησαν μητέρα την σφετέρην

αυτού δ’ ευνηέντε, λίπον βίον εν νεότητι,

ως τόδ’ άριστον εόν και μακαριότατον

πηγή Ιωάννου Στοβαίου «Ανθολόγιον»

*******************************

Ως ουδέν γλύκιον ης πατρίδος ουδέ τοκήων γίνεται.
Τίποτε γλυκύτερο από την πατρίδα και τους γονείς.

Όμηρος, 800-750 π.Χ

Η μεγαλύτερη αχαριστία, αλλά και πλέον συνηθισμένη, είναι η αχαριστία των παιδιών απέναντι στους γονείς.

Luc de Clapiers, μαρκήσιος του Vauvenargues, 1715-1747, Γάλλος  συγγραφέας

********************************

Πηγές
Ηρόδοτος «Ιστορικά» 1.31.1

Υγίνος «Περιγραφές» 254
Παυσανίας «Περιγραφή της Ελλάδας» 2.20.3
Πλούταρχος «Σόλων» 27.5.

2 Σχόλια Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η Νικόλης Φίλης λέει:

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
    http://WWW.zatounanews.gr

    Μου αρέσει!

    1. Ο/Η Xείλων λέει:

      Ευχαρίστησή μου………..συγχαρητήρια για την καλαίσθητη και ουσιαστική ιστοσελίδα σας.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s