Κοίμηση της Θεοτόκου: Ἑρμηνευτικὴ εἰκόνας καὶ ὑμνολογίας

Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι Θεομητορική εορτή της Χριστιανοσύνης, η οποία εορτάζεται στις 15 Αυγούστου. Στην Ελλάδα γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα σε πολλά μέρη της χώρας, ονομάζεται δε και «Πάσχα του καλοκαιριού».

Ο Λευκρόκοττας

Ο Λευκρόκοττας ή κοροκόττας ή κροκόττα ή κυνόλυκος ήταν μυθικό πλάσμα.

Τα Έρμαια

Τα Έρμαια ήταν αρχαιοελληνική εορτή προς τιμή του θεού Ερμή.

Οι Σόγκουν/Shōgun 将軍

Οι Σόγκουν της μεσαιωνικής Ιαπωνίας ήταν στρατιωτικοί δικτάτορες που κυβέρνησαν την χώρα μέσω φεουδαρχικού συστήματος, σύμφωνα με το οποίο δινόταν από τον αυτοκράτορα στρατιωτική και διοικητική αυτοτέλεια στις επαρχίες – περιοχές με αντάλλαγμα την υποστήριξη του άρχοντα.

Ο Τιτυός

Ο Τιτυός ήταν γίγαντας της Ελληνικής μυθολογίας, γιος του Δία και της Ελάρας κόρης του Ορχομενού, βασιλέα της ομώνυμης πόλης και ένας από εκείνους που υπέστη αιώνια τιμωρία στον Τάρταρο, όπως ο Σίσυφος και ο Τάνταλος, για τα εγκλήματά τους.

Η Συνθήκη των Βερσαλλιών (28 Ιουν. 1919)

Η Συνθήκη των Βερσαλλιών (1919) είναι η συνθήκη ειρήνης που τερμάτισε επίσημα τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μεταξύ της Αντάντ και της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.

Οι Ίνκας/Incas (πολιτισμός)

Ο πολιτισμός των Ίνκας άνθισε στο σημερινό Περού μεταξύ 1400 και 1533 και η αυτοκρατορία τους επεκτάθηκε σε όλη την δυτική Νότια Αμερική, από το Κίτο στα βόρεια μέχρι το Σαντιάγκο στο νότο, καθιστώντας την μεγαλύτερη που εμφανίστηκε στην Αμερική και από τις μεγαλύτερες στον κόσμο εκείνη την εποχή.

Η «Συνωμοσία της Πυρίτιδας» (5 Νοε.1605)

Η Συνωμοσία της Πυρίτιδας οργανώθηκε από μια ομάδα Καθολικών, με σκοπό τη δολοφονία του βασιλέα Ιακώβου Α’ της Αγγλίας, της οικογένειάς του και πολλών μελών της αριστοκρατίας, με την ανατίναξη του Βρετανικού Κοινοβουλίου στο Λονδίνο κατά την έναρξη των εργασιών της Βουλής στις 5 Νοεμβρίου 1605.

Ο Ιουστινιάνειος Κώδικας (527-565)

Ο Κώδικας του Ιουστινιανού (Λατινικά Codex Justinianus) αποτελεί μια σημαντική συλλογή νόμων που καταρτίσθηκε υπό την αιγίδα του Ιουστινιανού A’, αυτοκράτορα του Βυζαντίου. Παρά το γεγονός ότι περιλαμβάνονταν νόμοι που θεσπίστηκαν κατά την διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού, ο Κώδικας δεν ήταν ένας εντελώς νέος νομικός κώδικας, αλλά αποτελείτο από ομαδοποίηση των υφιστάμενων νόμων, τμήματα γνωμοδοτήσεων μεγάλων Ρωμαίων νομικών εμπειρογνωμόνων και το γενικότερο περίγραμμα.

Οι Γηγενείς

Οι Γίγαντες ήσαν χαρακτήρες της αρχαίας Ελληνικής μυθολογίας, οι οποίοι χωρίζονταν σε κατηγορίες συμπεριλαμβάνοντας πρόσωπα τα οποία θεωρούνταν εξίσου σημαντικά με τους αντίστοιχους θεούς και ήρωες. Ανάλογη περίπτωση αποτελούν οι Γηγενείς, οι οποίοι ήσαν φυλή άγριων Γιγάντων, που αντιμετώπισαν οι Αργοναύτες, σύμφωνα με τον Απολλώνιο τον Ρόδιο στο έργο του «Αργοναυτικά».

Ασσυρία….η χώρα των δαιμόνων

Η Ασσυριακή μυθολογία είναι επηρεασμένη από την αντίστοιχη Βαβυλωνιακή και Μεσοποτάμια οι οποίες βασίζονται στην δαιμονολογία. Οι περισσότερες θεότητες – δαίμονες προέρχονται από τις προαναφερθείσες μυθολογίες και αναφέρονται με τις ίδιες ή διαφορετικές ονομασίες.

Οι Αλεούτ/Aleut

Οι Ινδιάνοι Aleut ήταν ημι-νομαδικοί αλιείς και κυνηγοί της Αρκτικής, οι οποίοι ζούσαν στις Αλεούτιες Νήσους στο δυτικό τμήμα της χερσονήσου της Αλάσκας. Οι Αλεούτ χρησιμοποιούσαν καγιάκ για την μεταφορά και το ψάρεμα και διαβιούσαν σε ημιυπόγειες θολωτές κατασκευές που ονομάζονταν μπαραμπάρα (barabara).

Ο οίκος Ορσίνι/Orsini (1150-1950)

Η οικογένεια Ορσίνι είναι μια από τις παλαιότερες και επιφανέστερες οικογένειες της Ρωμαϊκής αριστοκρατίας, τα μέλη της οποίας διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην μεσαιωνική ιστορία της Ιταλίας, ιδιαίτερα σε αυτήν της Αναγεννησιακής Ρώμης και των Παπικών κρατών.

Οι Αργυράσπιδες

Οι Αργυράσπιδες ήσαν επίλεκτο στρατιωτικό τμήμα των Διαδόχων οι οποίοι προέκυψαν πιθανόν από μετονομασία των Υπασπιστών.

Η Κυρηναϊκή (7ος αιώνας π.Χ.)

Κυρηναϊκή ή Πεντάπολις καλείται η βορειοανατολική παράκτια περιοχή της Λιβύης, που αρχικά περιλάμβανε πέντε & κατόπιν έξι Ελληνικές αποικίες: Ευεσπερίδες (μετέπειτα Βερενίκη, σύγχρονη Βεγγάζη) – Ταύχειρα (μετέπειτα Αρσινόη, σημερινή Τόκρα) – Βάρκη (Al Marj) – Πτολεμαΐδα – Απολλωνία (σύγχρονη Susah) και την πρωτεύουσα Κυρήνη από την οποία προήλθε και η ονομασία της περιοχής.

Η Μεγάλη Εβδομάδα

Περάσαμε πλέον τὸ πέλαγος τῆς νηστείας τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί διανύουμε τήν Μεγάλην Ἑβδομάδα, ὁποῦ ὀνομάζεται Μεγάλη ὄχι διότι εἶναι μεγαλύτερη, ἢ ἔχει περισσότερες μέρες, ἀλλὰ «ἐπειδὴ μεγάλα ἡμῖν γέγονεν ἐν αὐτῇ παρὰ τοῦ Δεσπότου κατορθώματα. Καὶ γὰρ ἐν αὐτῇ τῇ ἑβδομάδι τῇ Μεγάλῃ, ὅπως λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἡ χρονία τοῦ διαβόλου κατελύθη τυραννίς· ὁ θάνατος ἐσβέσθη· ὁ ἰσχυρὸς ἐδέθη· τὰ σκεύη αὐτοῦ διηρπάγη· ἁμαρτία ἀνηρέθη· ἡ κατάρα κατελύθη· ὁ Παράδεισος ἀνεώχθη· ὁ Οὐρανὸς βάσιμος γέγονεν· ἄνθρωποι ἀγγέλοις ἀνεμίγησαν· τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ ἤρθη· τὸ θριγγίον περιηρέθη· ὁ τῆς εἰρήνης Θεὸς εἰρηνοποίησε τὰ ἄνω καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς· διὰ τοῦτο Μεγάλη καλεῖται Ἑβδομάς».

Η Αμφίσβαινα

Η Αμφίσβαινα (αμφί+βαίνω) ήταν μυθολογικό ερπετό με δύο κεφαλές στα άκρα του, του οποίου τα μάτια έλαμπαν σαν κεριά και ήταν απρόσβλητο στο κρύο.Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, η Αμφίσβαινα γεννήθηκε από το αίμα που έσταξε από το κεφάλι της Μέδουσας που κρατούσε στο χέρι του ο Περσέας καθώς πετούσε (φορώντας τα ιπτάμενα σανδάλια) πάνω από την Λιβυκή έρημο.

Οι Κάϊοβα/Kiowa

Οι Κάϊοβα είναι φυλή Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής προερχόμενοι από την βόρεια λεκάνη του ποταμού Μισσούρι, οι οποίοι περί το 1650 μετανάστευσαν νότια στους Black Hills (Μαύρους Λόφους) όπου διαβίωναν ειρηνικά με τους Ινδιάνους Κρόου. Εκείνη την περίοδο οργανώθηκαν σε δέκα ανεξάρτητες ομάδες και αριθμούσαν περίπου 3.000 άτομα.

Ο Τρωίλος

Ο Τρωίλος ήταν ο νεότερος γιος της Εκάβης και του Πριάμου ή του Απόλλωνα (Απολλόδωρος 3.12.5, Κοίντος Σμυρναίος 4.420, Υγίνος «Θρύλοι» 90). Ο Πρίαμος είχε πενήντα γιούς και σύμφωνα με μία προφητεία η Τροία θα παρέμενε απόρθητη εφόσον ο Τρωίλος συμπλήρωνε τα είκοσι έτη.

Το βασίλειο Mutapa/Μουτάπα (1430–1760)

Το Μουτάπα (γνωστό και ως Matapa/Ματάπα, Mwenemutapa/Μουενεμουτάπα και Monomotapa/Μονομοτάπα) ήταν βασίλειο της Νότιας Αφρικής στο βόρειο τμήμα της σημερινής Ζιμπάμπουε κατά μήκος του ποταμού Ζαμβέζη, το οποίο ήκμασε στα μέσα του 15ου και 17ου αιώνα. Παρόλο που ενίοτε περιγράφεται ως αυτοκρατορία, ελάχιστες ενδείξεις υπάρχουν ότι οι Shona/Σόνα (τοπική φυλή του Μουτάπα) κυριάρχησαν σε τέτοια έκταση. Ευδοκιμώντας χάρις στους τοπικούς πόρους χρυσού και ελεφαντόδοντου, το βασίλειο ανέπτυξε εμπορικές συναλλαγές με Πορτογάλους και Μουσουλμάνους εμπόρους στις ακτές της Ανατολικής Αφρικής τον 16ο αιώνα. Το Μουτάπα παρήκμασε λόγω των εμφυλίων πολέμων και όταν κατακτήθηκε από τους Πορτογάλους περί το 1633 π.Χ.