Η πιο ζεστή αγκαλιά

στις

εικόνα εξωφύλλου: Ορχιδέα-Τουλίπα Anguloa uniflora (wikipedia) Τα πέταλα προστατεύουν το αναπαραγωγικό  της σύστημα, μετά την ολοκλήρωση του οποίου σ’ ένδειξη ύστατης χρησιμότητας, πέφτουν. 

© Copyright Πυθεύς

Πρόλαβε το θάλπος της νόημα να μου δώσει,
προτού χαθεί στ’ άδυτα της βρεφικής μνήμης.

Μετά την γνώρισα πραγματικά· σε στίβους οραμάτων, προσδοκιών,  κουράγιου, πίστης κι ελπίδας·
εκεί  αντικρινά όπως αραδιάζεται η οικογένεια.

Τότε διάβασα το βλέμμα· γνώρισα την αγωνία, την πάλη με τον χρόνο, την αυταπάρνηση, τις αποχρώσεις του λόγου και της κάθε ‘μέρας. 

Γιορτές κι αργίες, γνώριμες φωνές, θόρυβοι κι ετοιμασίες, μάλλον μ’ ανησυχούσαν. 

 Όμως τα χρόνια γρήγορα περάσαν·
δασκάλους σαν αυτά, σπανίως συναντάς·
οι ρόλοι αναδιανεμήθηκαν.

Στο σπίτι εκείνο η σιωπή κέρδιζε ολοένα και περισσότερο χώρο·  στοίχημα καταδικασμένο.
Μονόλογοι αντηχούν. Σκιές αναμνήσεων τριγυρνούν.

Αυτές ορίζουν πλέον την ύπαρξη.

Κι αν κάποτε πάψει να θυμάται;
«θα θυμάμαι εγώ ποια είναι» είπε κάποιος·
τέτοια ήταν η ζέστη της.

∼∼∼

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s