Οι σύντροφοι του Δία

εξώφυλλο: Άγαλμα του Δία στο μουσείο Ερμιτάζ της Πετρούπολης George Shuklin, CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons

Σύμφωνα με το μύθο, ο Δίας χρησιμοποίησε δύναμη, διπλωματία και τους κεραυνούς για να ανατρέψει την κυριαρχία των Τιτάνων και να διεκδικήσει την πρωτοκαθεδρία των θεών του Ολύμπου στην αρχαία Ελληνική θεογονία. Αποδεχόμενοι τη δύναμη και τον ηγετικό του ρόλο στην ανατροπή των Τιτάνων, οι προϋπάρχουσες θεότητες και τα αδέλφια του αναγνώρισαν τον θεό του κεραυνού ως ηγέτη του νέου καθεστώτος του Ολύμπου. Εκτός του σεβασμού από την πρώτη γενιά των Ολύμπιων θεών, ο Δίας αύξησε το πλήθος των υποστηρικτών και των πιστών του μέσω της τεκνοποίησης. Όντας ασύδοτος, γυναικάς και βιαστής, ο Δίας (προς ενόχληση της συζύγου του) απέκτησε απογόνους με πολλές γυναίκες. Στο άρθρο αναφέρονται οι θεές, οι γυναίκες και άλλα θηλυκά πλάσματα, με τα οποία ο Δίας συνευρέθηκε και απέκτησε απογόνους.

Μήτις

Η Μήτις την εποχή των Τιτάνων ήταν Ωκεανίδα θεά της σοφίας και της πονηριάς, η οποία έγινε σύμμαχος του Δία πριν την άνοδό του στην εξουσία και σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν η πρώτη σύζυγος αφότου νίκησε τους Τιτάνες. Σύμφωνα με χρησμό της Γαίας η Μήτις θα γεννούσε πρώτα μια κόρη και έπειτα έναν γιο που θα καταλάμβανε την εξουσία και θα κυβερνούσε θεούς και ανθρώπους. Μόλις ο Ζευς πληροφορήθηκε τον χρησμό, φοβούμενος μην πάθει ότι και ο πατέρας του Κρόνος, κατάπιε τη Μήτιδα, ενώ κυοφορούσε ακόμη την Αθηνά. Έπειτα με τη βοήθεια του Ηφαίστου ή σύμφωνα με άλλους μύθους με τη βοήθεια του Προμηθέα, ο Δίας γέννησε την Αθηνά, ενώ η Μήτις παρέμεινε μέσα του. Το παιδί της Μήτιδας, η Αθηνά επίσης θεά της σοφίας γεννήθηκε πάνοπλο και τρομερό από το κεφάλι του Δία μετά από τσεκουριά του Ηφαίστου.

Θέμις

Η Θέμις ήταν Τιτανίδα θεά του νόμου, της ευπρέπειας και της τάξης. Παρά το γεγονός ότι ήταν θεία του, ο Δίας συνδέθηκε με τη Θέμιδα (δεύτερη σύζυγος) για να προκύψει η γέννηση αρκετών θεϊκών όντων, όπως οι Ώρες (η Ευνομία, η Δίκη και η Ειρήνη) και οι Μοίρες (η Κλωθώ, η Λάχεσις και η Άτροπος).

Ευρυνόμη

Η Ευρυνόμη, όπως και η Μήτις, ήταν Ωκεανίδα θεά της εποχής των Τιτάνων. Η συνεύρεση του Δία με αυτή τη θεά των υδάτινων λειμώνων γέννησε τις Χάριτες και τον ποτάμιο θεό, τον Ασωπό.

Δήμητρα

Η Δήμητρα ήταν Ολύμπια θεά των σιτηρών και αδελφή του Δία. Η Δήμητρα ήταν θεά που δεν ήταν γνωστή για τους έρωτες της. Ήταν απόμακρη και ακατάδεκτη, γι’ αυτό και οι εραστές της ήταν ολιγάριθμοι. Πρώτος διεκδικητής υπήρξε ο αδελφός της Δίας, ο οποίος μεταμορφώθηκε σε ταύρο για να ζευγαρώσει μαζί της. Μετανιωμένος για την πράξη του ευνούχισε ένα κριάρι και άφησε τα όργανά του στην αγκαλιά της Δήμητρας ως ένδειξη μεταμέλειας. Εκείνη δέχτηκε τη συγγνώμη του και μερικούς μήνες μετά γέννησε τη μονάκριβη κόρη της Περσεφόνη.

Μνημοσύνη

Η Μνημοσύνη ήταν Τιτανίδα θεότητα της μνήμης και της γλώσσας. Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές μυθολογίας, ο Δίας και η Μνημοσύνη συνευρέθηκαν και γεννήθηκαν οι Μούσες.

Λητώ

Η Λητώ ήταν κόρη των Τιτάνων, Κοίου και Φοίβης. Στους πρώιμους μύθους, ο Δίας ήθελε τη Λητώ ως σύζυγο, ενώ μεταγενέστερες ιστορίες αναφέρουν ότι την επιθυμούσε ως παλλακίδα ή ερωμένη, αφού είχε ήδη βρει την οριστική σύζυγό του. Όταν η Ήρα έμαθε ότι η Λητώ ήταν έγκυος από τον Δία, της απαγόρευσε να γεννήσει σε στεριά και σε οποιοδήποτε μέρος κάτω από τον ήλιο. Σύμφωνα με έναν μύθο, όχι τόσο διαδεδομένο, η Λητώ ήρθε από τη γη των Υπερβορείων με τη μορφή λύκαινας, αναζητώντας τη χώρα των λύκων, τη Λυκία. Ο πιο διαδεδομένος μύθος λέει ότι όταν η Λητώ πλησίαζε να γεννήσει, φάνηκε ένα μικρό νησί μέσα στη θάλασσα, η Δήλος, όπου κατάφερε να γεννήσει πρώτα την Άρτεμη κι έπειτα τον Απόλλωνα.

Ήρα

Η Ήρα ήταν Ολύμπια θεά και αδελφή του Δία. Όπως και με τη Δήμητρα, η αδελφική σχέση δεν εμπόδισε τον Δία να την κυνηγήσει για ερωτικούς λόγους. Από όλες τις γυναίκες στη ζωή του Δία, η Ήρα διεκδίκησε την υψηλότερη θέση και έγινε η επίσημη σύζυγός του. Μέσω της ένωσής τους, γέννησαν τον Άρη, τον Ήφαιστο, την Ειλειθυία και την Ήβη. Προς μεγάλη ενόχληση της Ήρας, ο γάμος της με τον Δία δεν εμπόδισε καθόλου την ερωτική ασυδοσία του συζύγου της.

Μαία

Η Μαία ήταν μία από τις νύμφες των Πλειάδων. Αν και ντροπαλή θεά που προτιμούσε να ζει απομονωμένη, η απομόνωσή της δεν την προστάτευε από το σαρκικό ενδιαφέρον του Δία. Ο ηγεμόνας του Ολύμπου βρήκε την ερημίτισσα νύμφη και από τη συνάντησή τους γεννήθηκε ο Ερμής.

Σεμέλη

Σύμφωνα με το μύθο, η Σεμέλη ήταν κόρη του βασιλιά της Θήβας Κάδμου, που προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Δία, ο οποίος εκείνη την εποχή, ήταν ήδη παντρεμένος με την Ήρα. Παρά το γάμο του, ο Δίας μεταμφιέστηκε και αποπλάνησε τη Σεμέλη, με αποτέλεσμα να μείνει έγκυος. Όταν η Ήρα έμαθε ότι ο Δίας ήταν κρυφά παντρεμένος με τη Σεμέλη, οργίστηκε και έβαλε σκοπό να τη σκοτώσει. Μία μέρα εμφανίστηκε σε αυτήν με τη μορφή της παραμάνας της και δολερά την παρότρυνε να ζητήσει από το Δία να εμφανιστεί μπροστά της με τη θεϊκή του μορφή, όπως εμφανίζεται στην Ήρα. Όταν η Σεμέλη του το ζήτησε, αυτός απερίσκεπτα θέλοντας να ικανοποιήσει την επιθυμία της, εμφανίστηκε ως θεός, προκαλώντας εκτυφλωτικό φως και κεραυνούς, οι οποίοι τη σκότωσαν. Επιπλέον, το παλάτι του πατέρα της τυλίχτηκε στις φλόγες. Ο Δίας τότε, πικραμένος από τον άδικο χαμό της, πήρε τον αγέννητο ακόμα Διόνυσο από την κοιλιά της προσέχοντας να μην τον δει η Ήρα και τον έραψε στον μηρό του, για να τρέφεται από το αίμα του, μέχρι να γεννηθεί.

Αλκμήνη

Η Αλκμήνη ήταν κόρη του Ηλεκτρύωνα, βασιλιά των Μυκηνών, και εγγονή του ήρωα Περσέα. Η Αλκμήνη παντρεύτηκε τον Αμφιτρύωνα και τον ακολούθησε στην εξορία του στη Θήβα, παρ’ όλο που είχε σκοτώσει κατά λάθος τον πατέρα της. Εν τω μεταξύ όμως, ο θεός Δίας θαυμάζοντας την Αλκμήνη, για το κάλλος και την αρετή της, την ερωτεύθηκε. Επειδή, λοιπόν, ο Αμφιτρύων απουσίαζε στην εκστρατεία επί μακρόν, ο Δίας, έχοντας πάρει τη μορφή του, παραπλάνησε την Αλκμήνη και κοιμήθηκε μαζί της για διάστημα διάρκειας τριών νυκτών, (διατάζοντας στην πραγματικότητα τον Ήλιο να μη βγει για δύο ημέρες) ώστε να απολαύσει τον έρωτά του. Επιστρέφοντας ο Αμφιτρύων την επόμενη ημέρα από την εκστρατεία, δεν βρήκε την Αλκμήνη όσο «θερμή» την περίμενε ύστερα από την πολύμηνη απουσία του. Ακούγοντας, μάλιστα, τις εξηγήσεις της υποψιάσθηκε, ευλόγως, απιστία και αποφάσισε να την κάψει ζωντανή. Όμως, ο Δίας έσβησε με μία νεροποντή την πυρά και, ύστερα και από σχετικές διαβεβαιώσεις του μάντη Τειρεσία, ο Αμφιτρύων πείθεται, τελικώς, για όσα, όντως, είχαν συμβεί. Μετά από εννέα μήνες η Αλκμήνη γέννησε τον Ηρακλή και τον Ιφικλή. Ο πρώτος ήταν υιός του Δία ενώ ο δεύτερος του Αμφιτρύωνα.

Αίγινα

Η Αίγινα ήταν μια νύμφη την οποία ερωτεύτηκε ο Δίας και την απήγαγε στο νησί Οινώνη που μετονομάστηκε σε Αίγινα. Από την ένωση της Αίγινας με τον Δία γεννήθηκε ο Αιακός, ο οποίος έγινε ο πρώτος βασιλιάς της Αίγινας.

Γαία

Η Αφροδίτη, σύμφωνα με διάφορους μύθους, είτε γεννήθηκε από τον αφρό της θάλασσας είτε ήταν κόρη του Δία. Ο θεός του ουρανού, λάγνος όπως ήταν την ποθούσε ανεξάρτητα από τις πιθανές οικογενειακές τους σχέσεις. Η Αφροδίτη, ωστόσο, απέρριπτε το ενδιαφέρον του, αλλά εκείνος συνέχισε να επιμένει. Κάποια στιγμή πιθανώς στην Κύπρο, ο Δίας προσπάθησε και απέτυχε να αποπλανήσει τη θεά του έρωτα. Μετά την απόρριψη ο Δίας πήρε κυριολεκτικά την κατάσταση στα χέρια του και ξέσπασε τον καταπιεσμένο πόθο του στη Γαία. Σκορπίζοντας το σπέρμα του πάνω στη γη, ο Δίας γονιμοποιεί τη Γαία, η οποία αν μη τι άλλο ήταν γιαγιά του. Ως αποτέλεσμα αυτού του παράξενου ατυχήματος, η Γαία γέννησε τους Κύπριους Κενταύρους.

Αίγη

Η σεξουαλική περιέργεια του Δία προφανώς δεν είχε όρια. Η Αίγη ήταν νύμφη που ήταν σύντροφος ή σύζυγος του Πάνα, του άγριου θεού με πόδια τράγου. Όπως και ο σύντροφός της, η Αίγη είχε επίσης χαρακτηριστικά που έμοιαζαν με κατσίκα ή επέλεξε να πάρει αυτή τη μορφή. Όπως και να έχει, ο Δίας ήταν σαρκικά περίεργος για αυτή τη νύμφη και φρόντισε να τη γνωρίσει. Από τη συνάντησή τους γεννήθηκε ο Αιγίπανας, μια ακόμη τραγοπόδαρη θεότητα.

Κάρμη

Ημίθεα ή νύμφη από την Κρήτη, η Κάρμη εξουσίαζε τις σοδειές. Ο Δίας έμαθε για την ύπαρξή της και ως συνήθως ήθελε να κοιμηθεί μαζί της. Ο θεός του ουρανού τελικά πέτυχε το στόχο του και από την ένωσή τους γεννήθηκε η Βριτομάρτις, θεότητα του κυνηγιού και του ψαρέματος.

Σελήνη

Η Σελήνη ήταν Τιτανίδα θεά προσωποποίηση της σελήνης που γεννήθηκε από τη Θέα και τον Υπερίωνα (ή άλλους Τιτάνες, ανάλογα με την πηγή). Ο Δίας την επέλεξε ως μία από τις πολλές συντρόφους του και μαζί απέκτησαν αρκετά παιδιά, όπως την Έρσα, την Νεμέα και την Πανδία.

Ερυθρόμορφη υδρία, τέλη 5ου αι. π.Χ. Εικονίζονται στην φωτογραφία οι τρεις από τις επτά γυναικείες μορφές του αγγείου. Οι κύκλοι στο πέπλο της δεξιάς μορφής παραπέμπουν στα αστέρια. Το κλαδί της αριστερής σχετίζεται με την εμφάνιση των Πλειάδων την περίοδο της σποράς. Ο φοίνικας δηλώνει τον κήπο όπου έμεναν οι Πλειάδες μέχρι την επανεμφάνισή τους. Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, 17469 Μορφές και Θέματα της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας

Ηλέκτρα

Σύμφωνα με την μυθολογία, Ηλέκτρα ονομαζόταν μια από τις Πλειάδες, τις επτά κόρες του Τιτάνα Άτλαντα και της Ωκεανίδας Πλειόνης. Από τον θεό Δία απέκτησε τον Δάρδανο και τον Ιασίωνα. Επιπλέον, σε μια λιγότερο δημοφιλή παράδοση, η θεά Αρμονία λέγεται ότι επίσης ήταν κόρη τους.

Καλλιόπη

Η Καλλιόπη ήταν μία από τις Μούσες, προστάτιδα της ποίησης και σύμφωνα με πληροφορίες η μεγαλύτερη της ομάδας. Όπως αναφέρθηκε νωρίτερα, οι Μούσες λέγεται ότι ήταν παιδιά της Μνημοσύνης και του Δία. Παρά το γεγονός ότι ήταν πατέρας της Καλλιόπης, ο Δίας αργότερα κυνήγησε την κόρη του για ερωτικούς λόγους. Σύμφωνα με ένα μύθο που αναφέρει ο λόγιος γεωγράφος Στράβων, ο Δίας και η Καλλιόπη απέκτησαν αρκετά ημίθεα παιδιά, που ονομάζονταν Κορύβαντες η καταγωγή των οποίων αμφισβητήθηκε μεταξύ των αρχαίων συγγραφέων.

Περσεφόνη

Η Περσεφόνη ήταν κόρη του Δία και της Δήμητρας. Είχε μια δύσκολη ζωή, διότι όχι μόνο απήχθη από τον Άδη και έγινε βασίλισσα του Κάτω Κόσμου παρά τη θέλησή της, αλλά έπρεπε επίσης να αντιμετωπίσει τον λάγνο πατέρα της που άλλαζε σχήμα προσπαθώντας να συνευρεθεί μαζί της. Στους Ορφικούς μύθους, ο Δίας πέτυχε την άθλια αναζήτησή του τουλάχιστον δύο φορές, δημιουργώντας δύο μυστηριώδη θεϊκά τέκνα με την Περσεφόνη: έναν γιο, τον Ζαγρέα, και μια κόρη, τη Μελινόη.

Θάλεια (Θεότητα)

Η Θάλεια ήταν θεότητα της βλάστησης και συνήθως αναφέρεται ως κόρη του Ηφαίστου και της Αίτνας και εγγονή του Δία αφού ο Ήφαιστος θεωρείται γιος του βασιλιά των θεών. Ωστόσο, καθώς ο Δίας είχε ήδη γονιμοποιήσει διάφορες αδελφές, θείες, κόρες, ξαδέρφια, ακόμη και τη γιαγιά του, ήταν αναπόφευκτο να αρχίσει να κυνηγά και τα εγγόνια του. Κάποια στιγμή την άρπαξε μεταμορφωμένος σε αετό, όπως έκανε στην Αίγινα, την Λητώ και την έκρυψε, υπό τον φόβο της Ήρας, στη Γη. Εκεί μέσα γεννήθηκαν και ανεφύησαν αργότερα, από τη Γη, τα τέκνα τους η Παλίκη και οι δίδυμοι Παλικοί.

Έργο που πιθανόν να απεικονίζει την Νέμεσι να ποδοπατάει την Ύβρη με τη Μετάνοια από πίσω. Internet Archive Book Images, No restrictions, via Wikimedia Commons

Θύμβρις

Η Θύμβρις (αναφέρεται και ως Ύβρις) ήταν κατώτερη θεότητα της ελληνικής μυθολογίας, προσωποποίηση της αφροσύνης, αυθάδειας και υπέρμετρης αλαζονείας, στην ουσία η ανατροπή του συσχετισμού μεταξύ του ανθρώπινου και του θείου νόμου, η οποία αντικατοπτρίζει την αρχαιοελληνική έννοια της ύβρεως. ήταν προφητική νύμφη που σύμφωνα με τα γραπτά του Απολλόδωρου, ζευγάρωσε με τον Δία και γέννησε τον θεό Πάνα.

Στύγα

Η Στύγα ήταν κύρια θεά των Ωκεανίδων που έλεγχε (ή προσωποποιούσε) τον ποταμό του Κάτω Κόσμου που μοιραζόταν το όνομά της. Ο Δίας προφανώς αναζήτησε τη συντροφιά της και σύμφωνα με έναν μύθο Απολλόδωρου, μπορεί να ήταν η Στύγα, αντί της Δήμητρας, να ήταν η μητέρα της Περσεφόνης.

Πρωτογένεια & Καλύκη

Ο μύθος και η λαογραφία για τους πρώτους μονάρχες της Ήλιδας είναι αρκετά περίπλοκοι όσον αφορά στη γενεαλογία. Πρόκειται για δύο βασιλείς της Ήλιδας (Αέθλιο και Ενδυμίωνα) καθώς και δύο γυναίκες (Πρωτογένεια και Καλύκη). Ο Δίας, φέρεται να κοιμήθηκε και με τις δύο προαναφερθείσες γυναίκες και οποιαδήποτε από τις δύο μπορεί να ήταν η μητέρα του Αέθλιου. Οι περισσότεροι μύθοι, ωστόσο, λένε ότι η Πρωτογένεια ήταν μητέρα του Αέθλιου και του Οπούντα. Η Καλύκη, σε όσους μύθους δεν είναι μητέρα του βασιλιά, αναφέρεται ως σύζυγός του και μητέρα του Ενδυμίωνα. Αν και ο Αέθλιος ήταν ο σύζυγος της Καλύκης, μερικοί μύθοι ισχυρίζονταν ότι ο Δίας συνευρέθηκε με την Καλύκη για να γίνει ο πατέρας του Ενδυμίωνα.

Λάμια

Η Λάμια ήταν κόρη του θεού Ποσειδώνα και της Λιβύης. Η ίδια ήταν βασίλισσα της Λιβύης και σύζυγος του Βήλου. Την αγάπησε ο Δίας και από την ένωση τους γεννήθηκαν πολλά παιδιά τα οποία σκότωσε η Ήρα από τη ζήλια της. Η Λάμια από τη στενοχώρια της μεταμορφώθηκε σε τέρας που σκότωνε παιδιά. Η Ήρα τότε την καταδίκασε να μην κοιμάται ποτέ, ο Δίας όμως την λυπήθηκε και της έδωσε την δυνατότητα να βγάζει τα μάτια της και να τα ξαναβάζει όποτε θελήσει. Κατά τον Στησίχορο από τα παιδιά της επέζησαν η Σκύλλα και ο Τρίτωνας.

Αντιόπη

Η Αντιόπη ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Ασωπού κατά την Οδύσσεια ή σύμφωνα με άλλους μύθους, του βασιλιά της Θήβας Νυκτέα και της Πολυξούς. Όταν ο θεός Δίας είδε κάποτε την Αντιόπη να κοιμάται, την ερωτεύθηκε και μεταμορφώθηκε σε Σάτυρο για να την κατακτήσει. Φοβούμενη την οργή του πατέρα της εγκατέλειψε τη Βοιωτία και πήγε στη Σικυώνα όπου παντρεύτηκε τον βασιλιά Εποπέα. Ο αδελφός του πατέρα της Λύκος κατέλαβε το βασίλειο της Σικυώνας, σκότωσε τον Εποπέα και ανάγκασε την Αντιόπη να τον ακολουθήσει πίσω στη Θήβα. Στον δρόμο την έπιασαν οι πόνοι του τοκετού και οι συνοδοί της αναγκάστηκαν να την αφήσουν να γεννήσει σε μια σπηλιά τους δίδυμους Αμφίονα και Ζήθο. Ο Λύκος εγκατέλειψε μόνα τα νεογέννητα σε φαράγγι του Κιθαιρώνα και συνέχισε με τη μητέρα τους για τη Θήβα. Τα τέκνα ανατράφηκαν από κάποιον βοσκό και μεγάλωσαν χωρίς να μάθουν τις συνθήκες υπό τις οποίες γεννήθηκαν. Κάποτε η Αντιόπη αφού κατάφερε να δραπετεύσει βρήκε τα παιδιά της, αλλά εκείνα δεν ήθελαν να την αναγνωρίσουν ως μητέρα τους και την κράτησαν αιχμάλωτη σε καλύβα. Μόνο με τη βοήθεια του Δία μπόρεσαν να την αναγνωρίσουν, οπότε μετά τιμώρησαν σκληρά τους διώκτες της, τον Λύκο και τη σύζυγό του Δίρκη, που υπέβαλλε την Αντιόπη για πολλά χρόνια σε σκληρά βασανιστήρια και εγκαταστάθηκαν με τη μητέρα τους στη Θήβα, όπου έγιναν θρυλικοί ήρωες της Βοιωτίας. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η Αντιόπη δεν βρήκε ποτέ καταφύγιο στην Κορινθία, αλλά γέννησε κάτω από δραματικές και περιπετειώδεις συνθήκες, καταδιωκόμενη από τον πατέρα της, τον Ασωπό ή τον Νυκτέα.

Νιόβη

Μία ακόμη θνητή που κυνήγησε ο Δίας ήταν η Νιόβη που καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Πελοποννήσου. Ο Δίας συνήψε σχέση και από αυτή γεννήθηκαν ο Άργος και ο Πελασγός.

Καλλιστώ

Η Καλλιστώ ήταν Νύμφη κόρη του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα η οποία ανήκε στην ακολουθία της παρθένου θεάς Αρτέμιδος, έχοντας δώσει όρκο αγνότητας. Αυτή τη νύμφη ερωτεύτηκε ο Δίας και για να μπορέσει να ενωθεί μαζί της πήρε τη μορφή της Αρτέμιδας ή σύμφωνα με άλλες εκδοχές, του Απόλλωνα. Η νύμφη έμεινε έγκυος, και αυτό αποκαλύφθηκε, όταν η Άρτεμις με τις συντρόφισσές της αποφάσισαν να λουστούν σε μια πηγή στο όρος Μαίναλο. Η θεά την τιμώρησε για την απώλεια της παρθενίας της μεταμορφώνοντάς την σε αρκούδα ή σκοτώνοντάς την με βέλος. Άλλοι παραδίδουν ότι η μεταμόρφωση έγινε από την Ήρα για να εκδικηθεί το κορίτσι για την ένωσή της με τον Δία. Όπως και να είναι, ο Δίας διαφύλαξε και αυτή τη φορά το παιδί του που κινδύνευε να χαθεί μαζί με τη μητέρα του· είτε το άρπαξε ο ίδιος είτε έστειλε τον Ερμή να αρπάξει το παιδί από την κοιλιά της. Το παιδί ονομάστηκε Αρκάδας και το ανέθρεψε η μητέρα του Ερμή, η Μαία.

Κασσιόπεια

Η καταγωγή της Κασσιόπειας ή Κασσιέπειας ή Κασσιόπης και ο βίος της τη συνδέει με την Αραβία, την Αιθιοπία και την Αίγυπτο. Θεωρούνταν είτε κόρη του Άραβα, γιου του Ερμή είτε σύζυγος του Έπαφου, από τον οποίο γέννησε τη Λιβύη, μητέρα του Αγήνορα, βασιλιά της Φοινίκης, πατέρα του Κάδμου και της Ευρώπης και άλλων παιδιών. Σε αυτή την περίπτωση είναι σύζυγος του Φοίνικα (ονόμασε την περιοχή) και μητέρα του Φινέα ή σύζυγος του βασιλιά της Αιθιοπίας Κηφέα, γιου του Βήλου, μητέρα της Ανδρομέδας. Η ιστορία της μεταμόρφωσης της Κασσιέπειας σε αστερισμό συντελείται στην τρίτη εκδοχή και συνδέεται με την κόρη της Ανδρομέδα. Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή η Κασσιόπεια ως κόρη του Άραβα και σύζυγος του βασιλιά Φοίνικα ή κόρη του Ευβουλέα, ενός Κρητικού, ήταν μητέρα του ήρωα Ατύμνιου ο οποίος γεννήθηκε όταν ο Δίας αποπλάνησε την Κασσιόπεια μεταμορφωμένος στον σύζυγό της Φοίνικα.

**Η Λύδα και ο Κύκνος** Cesare da Sesto, Public domain, via Wikimedia Commons

Λήδα και Νέμεσις

Σύμφωνα με το μύθο, η Λήδα ήταν βασίλισσα της Σπάρτης και μία από τις πολλές γυναίκες που επέλεξε ο Δίας για να γεννήσει τα παιδιά του. Κατά μία εκδοχή, ο Δίας, γεμάτος λαγνεία, ξεκίνησε να καταδιώκει τη θεά Νέμεση. Κατά τη διάρκεια της καταδίωξης αμφότεροι άλλαξαν σχήματα πολλές φορές και τελικά ο Δίας (ως κύκνος) έπιασε και βίασε τη Νέμεση (ως χήνα). Η αποπλανημένη θεά γέννησε ένα ωάριο το οποίο, σε αυτή την εκδοχή του μύθου, ο Δίας εμπιστεύτηκε στη Λήδα. Σε άλλη, πιο κοινή, εκδοχή του μύθου, ο Δίας αποπλάνησε τη Λήδα και ήταν αυτή που γέννησε το αυγό από το οποίο γεννήθηκε η Ελένη (του Τρωικού Πολέμου) και οι Διόσκουροι Κάστωρ & Πολυδεύκης.

Ιώ

Η Ιώ ήταν Νύμφη και πριγκίπισσα, μία από τις πολλές θεότητες που έπεσαν θύματα της γοητείας και της επιμονής του Δία. Κάποια στιγμή ενώ ερωτοτροπούσαν, εισήλθε στο δωμάτιο η Ήρα. Ελπίζοντας ο Δίας ότι η σύζυγός του ήταν αφελής, μεταμόρφωσε την Ιώ σε αγελάδα σε μια προσπάθεια να κρατήσει μυστική την παρουσία της. Ωστόσο, η Ήρα ανακάλυψε ότι ο Δίας έκρυβε κάτι και νιώθοντας καχύποπτη για την αγελάδα, η Ήρα απαίτησε να της δοθεί το ζώο ως δώρο. Ο Δίας παρέδωσε την Ιώ σε μορφή αγελάδας υπό την κηδεμονία της Ήρας, αλλά αργότερα την απελευθέρωσε κρυφά. Η Ήρα, με τις υποψίες της επιβεβαιωμένες, έστειλε μια αλογόμυγα να ενοχλήσει την καημένη την Ιώ, η οποία δεν είχε ακόμη επιστρέψει στην κανονική της μορφή. Προσπαθώντας να ξεφύγει από το παράσιτο, η Ιώ περπάτησε και κολύμπησε στην άλλη πλευρά της Μεσογείου, καταλήγοντας τελικά στην Αίγυπτο. Όπως λέει ο μύθος, η Ιώ γέννησε μια κόρη που ονομάστηκε Κερόεσσα ενώ ήταν στο δρόμο για την Αίγυπτο. Αργότερα γονιμοποιήθηκε για δεύτερη φορά από τον Δία, ο οποίος συνευρέθηκε μαζί της στην Αίγυπτο για να την απαλλάξει από το σχήμα της αγελάδας, και από αυτή τη συνάντηση γεννήθηκε ο Έπαφος.

**Δευκαλίων και Πύρρα** Giovanni Maria Bottala, Public domain, via Wikimedia Commons

Πύρρα & Θυία

Ο Δίας, όπως και ο θεός των Αβρααμικών θρησκειών, αποφάσισε μια μέρα να εγκαταλείψει και να καταστρέψει τους ατελείς θνητούς πολιτισμούς της αρχαίας Ελλάδας στέλνοντας τον Μεγάλο Κατακλυσμό για να εξολοθρεύσει τα αμαρτωλά πλάσματα. Ανάμεσα στους θνητούς που ο Δίας ήθελε να καταστρέψει ήταν πολλά παιδιά των λοιπών θεοτήτων. Ο Προμηθέας, ενημέρωσε τον γιο του, τον Δευκαλίωνα για τον κατακλυσμό, ενώ άλλοι μύθοι υποστηρίζουν ότι η οικογένεια του Δευκαλίωνα ειδοποιήθηκε επειδή ήταν ενάρετη οικογένεια. Όπως και να έχει, ο Δευκαλίων και η σύζυγός του, Πύρρα, γλίτωσαν από την πλημμύρα με ένα ξύλινο σκάφος και επέζησαν για να ξαναδημιουργήσουν τον κόσμο. Μία από τις κόρες τους ήταν η Θυία. Με όλες τις θνητές γυναίκες του κόσμου αφανισμένες εκτός από εκείνες της οικογένειας του Δευκαλίωνα, η Πύρρα και η Θυία προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του Δία. Όταν υποχώρησαν τα νερά της πλημμύρας, ο Δίας συνδέθηκε με την Πύρρα, με αποτέλεσμα έναν γιο που ονομάστηκε Έλληνας και επίσης αποπλάνησε τη Θυία, φέρνοντας δύο ακόμη γιους, τον Μάγνη και τον Μακεδόνα.

Πανδώρα η νεότερη

Η επωνυμία Πανδώρα σύμφωνα με τον Ησίοδο σήμαινε εκείνη που είναι προικισμένη με όλα τα δώρα από τους θεούς, εκείνη που έχει όλα τα χαρίσματα. Μεταγενέστερα θεωρήθηκε ότι ήταν εκείνη από την οποία εκπορεύονταν όλα τα δώρα προς τους ανθρώπους, καλά και κακά. Σύμφωνα με τη «Θεογονία» και τα «Έργα και Ημέραι» του Ησιόδου που συντάχθηκαν γύρω στο 750 π.Χ. η Πανδώρα πλάστηκε από χώμα από τον Ήφαιστο κατά παραγγελία του Δία. Η Αθηνά ή ο Ερμής της έδωσε ζωή και οι θεοί του Ολύμπου της προσέφεραν γενικά όλα τα χαρίσματα και τις ικανότητες, και μαζί μια επικίνδυνη γοητεία. Για τον Ησίοδο πάντως η Πανδώρα ήταν το χειρότερο δώρο που μπορούσαν να κάνουν οι θεοί στον άνθρωπο. Αυτή η νεόκοπη Πανδώρα, κατά κάποιο τρόπο, ήταν η γυναίκα των ονείρων του Δία. Όταν λοιπόν δημιουργήθηκε το ιδανικό θηλυκό με σάρκα και οστά, ο Δίας πιθανότατα είχε γοητευτεί από αυτήν. Το αν κυνήγησε ή όχι αυτή την πρώτη γυναίκα, ωστόσο, έμεινε ασαφές. Παρ όλα αυτά, η Πανδώρα έγινε μητέρα της Πύρρας, συζύγου του Δευκαλίωνα. Εκτός από τη Θυία, η Πύρρα είχε και μια άλλη κόρη, ονόματι Πανδώρα, προς τιμή της μητέρας της. Ο Δίας, όπως είχε κάνει και με τις άλλες γυναίκες της οικογένειας του Δευκαλίωνα, κοιμήθηκε με τη νεότερη Πανδώρα και από τη συνάντησή τους γεννήθηκε ένας γιος που ονομάστηκε Λατίνος.

Ώρα (η οχιά)

Στη Σκυθία, φέρεται να ζούσε μια νύμφη της οποίας το κεφάλι και ο κορμός ήταν γυναικεία, αλλά περίπου στους γοφούς το σώμα της μετατράπηκε σε σχήμα φιδιού. Θα μπορούσε να ονομαστεί οχιά, δράκαινα ή απλά να αναφέρεται ως Ώρα, αν και δεν ήταν μία από τις γνωστές Ώρες. Χωρίς να αποθαρρυνθεί από την γλοιώδη εμφάνιση της οχιάς, ο Δίας πέρασε μια νύχτα με αυτή τη θεότητα και από αυτή τη συνάντηση γεννήθηκε ο Κολάξαϊς, ο οποίος λέγεται ότι έγινε βασιλιάς της Σκυθίας.

Ιμαλία

Η Ιμαλία κατά την Ελληνική μυθολογία, ήταν Νύμφη της Ρόδου την οποία αποπλάνησε ο Δίας, που πήρε τη μορφή βροχής όταν νίκησε τους Τιτάνες. Ως αποτέλεσμα η Ιμαλία γέννησε τρεις γιούς, τον Σπαρταίο, τον Κρόνιο και τον Κύτο. Στον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα τα τέκνα της Ιμαλίας και του Δία κατέφυγαν στα υψηλότερα μέρη της Ρόδου και έτσι σώθηκαν.

**Οι Πλειάδες. Vedder, Elihu, 1885, λάδι σε μουσαμά. Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο.** Elihu Vedder, Public domain, via Wikimedia Commons

Ταϋγέτη

Η Ταϋγέτη ήταν μία από τις Πλειάδες νύμφες. Έχοντας ήδη κοιμηθεί τη Μαία και την Ηλέκτρα, η Ταϋγέτη ήταν το τρίτο μέλος των Πλειάδων που αποπλάνησε ο Δίας. Μετά τη συνάντησή της με τον θεό του ουρανού, η Ταϋγέτη γέννησε έναν γιο που ονομάστηκε Λακεδαίμων. Η θεά Άρτεμις, λέγεται ότι βοήθησε την Ταϋγέτη να αποφύγει τον Δία όταν η νύμφη δεν ήθελε πλέον την προσοχή του επίμονου θεού.

Λυσιθέα

Η Λυσιθέα (ή Λυσιθόη) ήταν Ωκεανίδα νύμφη που αποπλανήθηκε από τον Δία και γέννησε έναν γιο που ονομάστηκε Ηρακλής. Αυτός ο Ηρακλής, ωστόσο, δεν ήταν ο γνωστός Ηρακλής, αλλά ένας διαφορετικός, πιο σκοτεινός και λιγότερο εντυπωσιακός ετεροθαλής αδελφός του διάσημου ήρωα που γέννησε η Αλκμήνη με το ίδιο όνομα.

Οθρηίς

Οι θεοί Δίας και Απόλλωνας (πατέρας και γιος) ευνοούσαν και οι δύο τη νύμφη, Οθρηίδα. Με τον Απόλλωνα η Οθρηίς απέκτησε ένα γιο, τον Φάγρο. Ο Δίας, όπως φαίνεται, δεν είχε κανένα πρόβλημα να βρίσκεται σε ερωτικό τρίγωνο με τον ίδιο του τον γιο και άφησε έγκυο και αυτός την Οθρηίδα. Αυτό, ως συνήθως, εξόργισε την Ήρα και μέσα στην οργή της επιτέθηκε στη νύμφη αντί για τον απατεώνα σύζυγο. Όταν γεννήθηκε το παιδί, η Ήρα πίεσε την Οθρηίδα να αφήσει το μωρό στη φύση για να πεθάνει. Παρ’ όλα αυτά, το βρέφος λέγεται ότι κρατήθηκε ζωντανό από μια κυψέλη μελισσών, η οποία μπορεί να είχε τοποθετηθεί εκεί από τον Δία. Τελικά, σε μια τρυφερή εκδήλωση αδελφικής αγάπης, ο Φάγρος (γιος της Οθρηίδας από τον Απόλλωνα) βρήκε το παιδί και το μεγάλωσε. Στον νεαρό δόθηκε το όνομα, Μελιτεύς και λέγεται ότι ήταν ο ιδρυτής της Μελίτης.

Ευρώπη

Συμμετέχοντας σε ένα από τα πιο περίεργα επεισόδια των ερωτικών κατορθωμάτων του Δία, η Ευρώπη λέγεται ότι ήταν μια Φοινικική πριγκίπισσα μεγάλης ομορφιάς. Ο Δίας, ο οποίος εξερευνούσε τις Φοινικικές ακτές, έτυχε να την εντοπίσει κατά τη διάρκεια των περιπλανήσεών του και αμέσως χτυπήθηκε. Αγνοώντας τις συνήθεις τακτικές αποπλάνησης/βιασμού, ο Δίας ήθελε να την μεταφέρει σε ένα πιο γραφικό και ελεγχόμενο περιβάλλον. Καταστρώνοντας το σχέδιό του, ο θεός του ουρανού σκέφτηκε μια περίεργη λύση – μεταμορφώθηκε σε λευκό ταύρο και απλά εμφανίστηκε στην πριγκίπισσα. Η τακτική λειτούργησε με μεγάλη επιτυχία. Η Ευρώπη, εντυπωσιάστηκε από το ζώο και έφτασε στο σημείο να το στολίσει με λουλούδια. Όταν όμως αποφάσισε να ανέβει στην πλάτη του ταύρου, ο Δίας την μετέφερε στην Κρήτη, όπου πήρε αυτό που ήθελε. Από τη συνάντηση μεταξύ Δία και Ευρώπης προέκυψε ο βασιλιάς Μίνωας, ο Ραδάμανθυς και ο Σαρπηδόνας.

Ευρυμέδουσα

Επειδή ο Δίας πάντα έψαχνε για νέα σύντροφο, μια μέρα αποφάσισε να δοκιμάσει την αγάπη με τη μορφή ενός μυρμηγκιού. Η Ευρυμέδουσα, κόρη του Κλείτορα ή του Αρχέλαου, ήταν η άτυχη γυναίκα που επέλεξε ο Δίας για αυτόν τον πειραματισμό. Όπως λέει η ιστορία, ο θεός του ουρανού την μεταμόρφωσε σε μυρμήγκι και στη συνέχεια ο ίδιος πήρε μορφή μυρμηγκιού. Στη συνέχεια, η Ευρυμέδουσα πιθανότατα μεταμορφώθηκε ξανά σε άνθρωπο και γέννησε έναν γιο, τον Μυρμιδόνα.

Ο Θησέας και ο Πειρίθους καθαρίζουν τον τόπο από τους ληστές, ελευθερώνουν δύο γυναίκες από τα χέρια των απαγωγέων τους. Κάρβουνο και ακουαρέλα, 1806 Minneapolis Institute of Arts Angélique Mongez, Public domain, via Wikimedia Commons

Δία

Η Δία ήταν κόρη του Δηιονέα και σύζυγος του Ιξίωνα. Πατέρας όμως και γαμπρός δεν τα πήγαιναν καθόλου καλά, διότι ο Δηιονεύς προσπάθησε να εκβιάσει τον σύζυγο της Δίας, με αποτέλεσμα ο Ιξίων να ανταποδώσει δολοφονώντας τον Δηιονέα. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Δίας την πλησίασε με τη μορφή αλόγου και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είχε σχέσεις μαζί της. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Πειρίθους.

Πίνακας του Τζ. Γ. Γουότερχαουζ. Τα κύματα έφεραν τη λάρνακα στις ακτές της Σερίφου, όπου μπλέχτηκε στα δίκτυα του ψαρά Δικτύος, αδελφού του βασιλιά Πολυδέκτη. John William Waterhouse, Public domain, via Wikimedia Commons

Δανάη

Σύμφωνα με τον μύθο, η Δανάη ήταν πριγκίπισσα της Πελοποννήσου κόρη του βασιλιά Ακρίσιου του Άργους, της οποίας η ζωή ανατράπηκε από μια προφητεία ότι ο γιος της θα σκότωνε τον πατέρα της, Ακρίσιο. Καθώς η Δανάη δεν είχε παιδιά τη στιγμή που κυκλοφόρησε η προφητεία, ο Ακρίσιος προσπάθησε να αποτρέψει την πραγματοποίησή της φυλακίζοντας τη Δανάη σε ένα χάλκινο δωμάτιο, μακριά από κάθε ανδρική παρουσία. Ο Δίας εμφανίστηκε στη Δανάη σαν χρυσή βροχή, μέσω της οποίας η Δανάη έμεινε έγκυος και γέννησε τον διάσημο ήρωα Περσέα. Ο Ακρίσιος, όταν κάποτε άκουσε το κλάμα του παιδιού και έμαθε για τη γέννηση του εγγονού του, σκότωσε την τροφό και κλειδώνοντας τη Δανάη και τον μικρό Περσέα σε ένα μπαούλο, τους έριξε στη θάλασσα. Το μπαούλο ξεβράστηκε στη Σέριφο, όπου και το μάζεψε ο ψαράς Δίκτυς και το μετέφερε στον αδελφό του, τον βασιλιά Πολυδέκτη, σώζοντας έτσι τη ζωή μητέρας και γιου.

Λαοδάμεια

Η Λαοδάμεια, σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν κόρη του Βελλεροφόντη και ακόμη μια γυναίκα με την οποία συνδέθηκε ο Δίας. Μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Σαρπηδόνα, ο οποίος έγινε ηγέτης της Λυκίας και σύμμαχος της Τροίας.

**Τάνταλος γιός της ΠΛουτώς** Gioacchino Assereto, Public domain, via Wikimedia Commons

Πλουτώ (Νύμφη)

Η Πλουτώ ήταν κόρη του Κρόνου και μετά τη συνεύρεση με τον Δία γεννήθηκε ο βασιλιάς της Λυδίας Τάνταλος.

Ελάρα

Η Ελάρα ήταν κόρη του βασιλιά Ορχομενού και μία από τις πολλές γυναίκες που αντιμετώπισαν συνέπειες επειδή παγιδεύτηκαν στα συζυγικά προβλήματα του Δία και της Ήρας. Ο Δίας, αφού άφησε έγκυο την Ελάρα, προσπάθησε να κρύψει την εγκυμοσύνη από την Ήρα κρύβοντας την Ελάρα βαθιά μέσα στη γη. Εκεί, με τη βοήθεια της Γαίας, η Ελάρα γέννησε τον γίγαντα Τιτυό.

Επίλογος

Επειδή οι Ελληνικοί μύθοι μπορεί να διαφέρουν από αφηγητή σε αφηγητή και από περιοχή σε περιοχή, αλλά και λόγω της φύσης τους και της λαογραφίας να αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου, πιθανόν αυτός ο κατάλογος να είναι ελλιπής. Μόνο η αχαλίνωτη φαντασία μπορεί να προσδιορίσει τον πιθανό ανείπωτο αριθμό θεών, νυμφών και θηλυκών όντων όλων των ειδών, των οποίων οι σχέσεις με τον θεό του ουρανού παραλείφθηκαν από τους ποιητές, καλλιτέχνες και μελετητές που διατήρησαν τους μύθους για τις επόμενες γενιές.