Τι θα ήταν…..

[…] Και τότε θα μας ζητηθεί να κάνουμε μια αναδρομή και να προσπαθήσουμε να ξεχωματώσουμε τις ρίζες μας από την ξιπασιά και το ψέμα. Θα ανοίξουμε βιβλία, θα προβληματιστούμε, θα αναρωτηθούμε. Τι θα ήταν; Τι θα είμασταν; Γιατί στένεψε τόσο ο ορίζοντας μας;

Ο χαρακτήρας των Ελλήνων

Το άρθρο (λήμμα) σκιαγραφεί την ιδιοσυγκρασία των Ελλήνων, αποδεικνύοντας την διαχρονικότητα και το αναλλοίωτο του χαρακτήρα τους.

Ο Ηγέτης του 21ου αιώνα

Ένα ερώτημα που έχει τεθεί από αιώνων μεταξύ των ανθρώπων και που ακόμα δεν έχει απαντηθεί, μολονότι κάθε στιγμή η εν δυνάμει απάντησή του επιδρά άμεσα και έμμεσα στη ζωή και στις δραστηριότητές μας. Χρησιμοποιώντας την αναγραφόμενη ευαγγελική περικοπή ως έρεισμα, θα επιχειρηθεί η προσέγγιση της έννοιας του Ηγέτη, έτσι ώστε μέσα από εμπειρίες και προβληματισμούς, να καταγραφούν θέσεις για το μοντέλο εκείνο του Ηγέτη που δια του λόγου του, της ρητής διατύπωσης γενικών και ειδικών ιδεών και κυρίως δια της πρακτικής του στο καθημερινό γίγνεσθαι, θα ασκήσει αποτελεσματική επιρροή στην εξελικτική πορεία της κοινωνίας στην κρίσιμη καμπή του 21ου αιώνα.

Η δράση των αυθορμήτων τάξεων (spontaneous orders) στον τερματισμό του πολέμου

Ο αείμνηστος Παναγιώτης Κονδύλης, ένας από τους σημαντικούς φιλοσόφους και διανοητές των σύγχρονων καιρών, έγραψε ότι η Ιστορία, αιώνες τώρα καιροφυλακτεί, μη αναγνωρίζοντας νομοτέλειες, βάσει των οποίων κάποιος θα μπορούσε να μελλοντολογήσει. Οι εξελίξεις δε που διαφαίνονται εκ των υστέρων, ως διαδραστικές των τεκταινομένων, δεν έχουν ούτε καν ευθύγραμμη σχέση με τη πραγματική πορεία των συμβαινόντων κατά την εμφάνιση τους. Το δυτικό μοντέλο ζωής – όπως συνηθίζεται να καταγράφεται – από πολιτισμικής πλευράς είναι προϊόν μιας παλαιάς κληρονομιάς και από πολιτικής είναι μια σύνθεση εύθραυστης ισορροπίας της ατομικής ελευθερίας, της ισότητας των δικαιωμάτων και των επιθυμιών και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

«Μηδέν άγαν»

Το μηδέν άγαν (τίποτα καθ’ υπερβολή) αποδίδει την κυριαρχούσα φιλοσοφία του Σπαρτιατικού πολιτισμού, η οποία πολλές φορές παραβλέπεται, ή τουλάχιστον δεν έχει αναλυθεί όσο οι αντίστοιχες πολεμικές αρετές.

Περί Ιστορίας & ταυτότητας Ελλήνων

Εδώ και δεκαετίες πραγματοποιείται συστηματική προσπάθεια και προπαγάνδα ώστε να επιβληθεί η αντίληψη ότι η εξέγερση του 1821 ήταν ένα τεχνητό κατασκεύασμα που ήρθε από την αλλοδαπή και σχεδόν επιβλήθηκε !! στους αγράμματους χωρικούς, από αστούς και Έλληνες λόγιους (Κοραής κτλ). Η προπαγάνδα αυτή περιλαμβάνει ρατσιστικές «φαλμεραγιερικές» αναλύσεις αίματος (είμαστε μείγμα Σλάβων και Αλβανών, αν και οι οπαδοί της θεωρίας αυτής την ίδια στιγμή αρνούνται και την ύπαρξη ξεχωριστών φυλών ως βιολογικών οντοτήτων), περιλαμβάνει την αντίθεση Έλληνα (ειδωλολάτρη) – Ορθοδόξου και τέλος, το εντυπωσιακότερο όλων, περιλαμβάνει θετικές αποτιμήσεις για την σκοταδιστική Οθωμανική Αυτοκρατορία, σε σημείο να ονομάζουμε το Ιστοριογραφικό αυτό ρεύμα ως «Οθωμανισμό».

Ευρυβιάδης…….ο νικητής του Αρτεμισίου

Το 480 π.Χ., οι Περσικές ναυτικές δυνάμεις κατά την εισβολή στην Ελλάδα βρέθηκαν αντιμέτωπες με τον Ελληνικό στόλο που αποτελείτο από 271 τριήρεις και 16 πεντηκοντόρους στο Αρτεμίσιο. Παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτού του στόλου (147 τριήρεις) ναυπηγήθηκε στην Αθήνα, η διοίκηση ανατέθηκε στον Σπαρτιάτη Ευρυβιάδη γιο του Ευρυκλείδη. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο αυτό συνέβη διότι «τα άλλα μέλη της συμμαχίας εναντίον των Περσών επιθυμούσαν Λακεδαιμόνιο διοικητή, δηλώνοντας ότι το προτιμούσαν αντί να υπηρετούν υπό τις διαταγές Αθηναίου γεγονός που θα διέλυε τη συμμαχία». (Ηροδότου Ιστορικά Βιβλίο 8: 2).

Ο Οδυσσέας Ελύτης στην Στοκχόλμη

«Αγαπητοί φίλοι, περίμενα πρώτα να τελειώσει ο εορτασμός που προβλέπεται και ύστερα να ‘ρθω σ’ επαφή μαζί σας. Το έκανα διότι ήθελα να νιώθω ξένοιαστος και ξεκούραστος.

Περί πολιτικής………

Στην πολιτική, όπως και στον πόλεμο, η χαμένη στιγμή δεν ξανάρχεται. Ναπολέων Βοναπάρτης, 1769-1821, αυτοκράτορας

Περί Έθνους και Ιστορίας

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα γίνεται προσπάθεια να πεισθούν οι νεοέλληνες για την ανάγκη επαναπροσδιορισμού των ιστορικών γεγονότων του Ελληνικού Έθνους και κατ’ επέκταση την ανάγκη αναθεώρησης των εννοιών Έθνος – Κράτος – Ιστορία από την μέχρι τώρα ισχύουσα συμπαγή θεώρηση προς κάτι ευρύτερο – αόριστο – γενικευμένο – σύγχρονο (sic!).

Κατ’ αρχάς είναι χρήσιμο να αναφερθούν τέσσερις ορισμοί οι οποίοι επιλύουν τυχόν παρανοήσεις, ή παρερμηνείες ως προς την ετυμολογία – νόημα των λέξεων:

Αρχόντων αρετές

Στο παρόν άρθρο παρατίθενται ορισμένα περιστατικά από τον βίο του βασιλέα και στρατηγού της Σπάρτης Αγησιλάου Β’ (444-361 π.Χ) τα οποία μπορούν να αποβούν χρήσιμα στον ορθό τρόπο ενάσκησης εξουσίας.

Ιστορική ανακύκλωση

.»Υπάρχει μεγάλη ανομοιομορφία εις το βιοτικόν έπίπεδον και τα εισοδήματα ανά την Ελλάδα. Οι κερδίζοντες, δηλαδή οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι κερδοσκόποι και οι μαυραγορίται, διάγουν εν πλούτω και χλιδή, το πρόβλημα δε αυτό ουδεμία κυβέρνησις το αντιμετώπισεν αποτελεσματικώς. Εν τω μεταξύ αι λαϊκαί μάζαι περνούν μίαν αθλίαν ζωή. Οι κερδίζοντες είναι σχετικώς ολίγοι τον αριθμόν και ο συνολικός πλούτος των, περιερχόμενος εις το σύνολον του πληθυσμού θα επέφερεν ελάχιστην βελτίωσιν των γενικών συνθηκών διαβιώ­σεως. Αλλ’ ο πολυτελής τρόπος ζωής των εν μέσω της πτώχειας, συντείνει εις το να εξοργίζη τας μάζας και να υπογραμμίζη την δυστυχίαν των πτωχών».

Αρετών διαχρονικότητα

Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος διεξήχθη μεταξύ Αθηναϊκής και Πελοποννησιακής συμμαχίας (ουσιαστικά μεταξύ Αθηνών και Σπάρτης) διήρκεσε συνολικά 27 έτη (431π.Χ – 404π.Χ) και έληξε με νίκη των Σπαρτιατών.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου ανεδείχθησαν πολλοί ήρωες – ηγετικές προσωπικότητες σε αμφότερα τα στρατόπεδα και από τους πλέον επιφανείς ήταν ο στρατηγός των Σπαρτιατών Βρασίδας, ο οποίος παρότι διεκρίθη για την εξαιρετική πολιτική και στρατιωτική ευφυία, καθώς και για τη γενναιότητα του, δεν είναι ευρύτερα γνωστός, αν και η λαμπρότητα του χαρακτήρα, ο ηρωισμός και η ανδρεία του είναι εφάμιλλα αυτών του Λεωνίδα. Χαρακτηριστικός είναι ο λόγος που απηύθυνε προς τους στρατιώτες του πριν τη μάχη της Αμφίπολης (422 π.Χ) στην οποία σκοτώθηκε παρά τη νίκη των Σπαρτιατών.

Ηγέτης ή αρχηγός

Το δύσκολο για τον ηγέτη είναι να είναι δυνατός αλλά όχι αυταρχικός. Να είναι ευγενικός αλλά όχι αδύναμος. Να είναι τολμηρός αλλά όχι «παλικαράς». Να είναι προσεκτικός αλλά όχι αδρανής. Να είναι μετριόφρων αλλά όχι ντροπαλός. Να είναι υπερήφανος αλλά όχι αλαζόνας. Να έχει χιούμορ χωρίς να είναι σαχλός.
Jim Rohn, Αμερικανός συγγραφέας

Σύγχρονα πρότυπα

διάττοντας ο [δiátondas] : (αστρον.) μετέωρο που παρουσιάζεται ξαφνικά στη γήινη ατμόσφαιρα και που, αφού διανύσει με μεγάλη ταχύτητα τον ουρανό σχηματίζοντας μια φωτεινή γραμμή, εξαφανίζεται σε ελάχιστο χρονικό διάστημα από την εμφάνισή του: Bροχή διαττόντων, ταυτόχρονη εμφάνιση πολλών διαττόντων. || (ως επίθ.): Έπεσε βροχή από διάττοντες αστέρες. (έκφρ.) (εμφανίστηκε / έλαμψε / πέρασε κτλ. σαν) ~ αστέρας,για κπ. του οποίου η ξαφνική δόξα ή προβολή κράτησε ελάχιστα και έσβησε χωρίς να αφήσει ίχνη.

Πολιτικό γίγνεσθαι

Ζούμε σε μία χώρα που δέχεται έξωθεν την απόλυτη λοιδορία, συκοφάντηση, ευτελισμό και κατακραυγή………ένδον ο καθένας πράττει και ενεργεί κατά το δοκούν, η πολιτική σκηνή αμήχανη προσπαθεί να ψελλίσει λέξεις αξιοπρέπειας αλλά ο ψίθυρος πνίγεται από κομματικά συμφέροντα και καιροσκοπισμούς.

Επικαιρότητα

Φόβος, ανασφάλεια, πανικός, θυμός, οργή, απελπισία…………..αυτά είναι ορισμένα από τα συναισθήματα που ανιχνεύει κάποιος στον νεοέλληνα τις πρόσφατες ημέρες.

Δικαιολογημένα ;………………… ίσως.
Αναμενόμενα;………………..σίγουρα.

Ευχές νέου έτους

«Το εκήρυξεν ο θείος Όμηρος προ ετών τρισχιλίων: Εις οιωνός άριστος!…Αλλά τις έβαλεν εις πράξιν την συμβουλήν του θειοτάτου αρχαίου ποιητού; Εκ της παρούσης ημών γενεάς τις ημύνθη περί πάτρης;

Παρακμής………..επίλογος

Στις ημέρες μας βιώνουμε πρωτοφανείς καταστάσεις ………πρωτόγνωρες για ανεπτυγμένο κράτος, το οποίο μάλιστα κάποτε υπήρξε η κοιτίδα του πολιτισμού. Οι εν λόγω καταστάσεις είναι αποτέλεσμα της ηθικής, πολιτικής και κοινωνικής παρακμής η οποία ταλανίζει τα τελευταία 20 έτη την Ελλάδα. Είναι ανώφελο και μάταιο να προσπαθούμε να αποφύγουμε τις συνέπειες, ο λόγος είναι ότι εμείς οι ίδιοι τορπιλίζουμε κάθε ενέργεια που αποσκοπεί στη σωτηρία της πατρίδος μας.

Νεοελληνικά ήθη και φαινόμενα…………..

Πολλές και ατέρμονες συζητήσεις – αναλύσεις – διαπιστώσεις επί παντός επιστητού αλλά δράση καμμία.
Ανύπαρκτες αντιστάσεις στους υλικούς και ηθικούς πειρασμούς.
Ισοπέδωση των θεσμών.

Παρακμής………συνέχεια

Η παρακμή που βιώνει η Ελλάδα και βρίσκεται σε εξέλιξη την τελευταία εικοσαετία, ίσως τώρα να αγγίζει το απόγειό της.

Έχουν γίνει πολλές και ατέρμονες συζητήσεις για τα αίτια και τις αφορμές. Σε αυτές συμμετέχει ο κάθε τυχαίος που έχει γνώμη, αποσκοπώντας να αναγορευθεί σε «παράγοντα» του δημόσιου βίου και είναι γεμάτες φλυαρίες, διαξιφισμούς, ύβρεις, αντιπαραθέσεις και κενές περιεχομένου.

Δυστυχώς όμως αυτές οι συζητήσεις βρίσκουν ευήκοα ώτα και ανοικτούς οφθαλμούς να τις ακούσουν και να τις παρακολουθήσουν. Ποιούς; Μα φυσικά εμάς, διότι αν δεν υπήρχε ακροατήριο ή φιλοθεάμον κοινό, δεν θα υπήρχαν και συζητητές, συνεπώς δεν θα ακούγονταν και όλα αυτά τα αστεία επιχειρήματα και περισπούδαστες αναλύσεις.

Παρακμή

Λέγεται ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία………σωστό………….πλην όμως ημιτελές…..διότι οι “νεκροί” δεν ελπίζουν. Είναι ανώφελο να επαναλαμβάνονται τα ίδια και τα ίδια θέματα, λόγοι, αιτίες, αφορμές,…….κ.λ.π της κατάστασης που βιώνουμε, καθότι έχουν αναλυθεί και τεκμηριωθεί άπειρες φορές, ώστε κάθε επιπλέον αναφορά καταντά κουραστική και ΥΠΟΠΤΗ. Το Εθνος που αγνοεί τα σημάδια της Ιστορίας, δεν έχει μέλλον – προοπτική – ελπίδα και δεν δικαιούται να έχει συνέχεια.