Μαντώ Μαυρογένους (1796-1840)

Την 8η Οκτωβρίου 1822, ο Οθωμανικός στόλος απέπλευσε από την Κρήτη για να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Περνώντας ανάμεσα από τα νησιά των Κυκλάδων αγκυροβόλησε στο λιμάνι της Σύρου, όπου οι Έλληνες καθολικοί κάτοικοι έσπευσαν να προσκυνήσουν, απορρίπτοντας την πρόταση των Ορθοδόξων συμπολιτών τους να πολεμήσουν τον κοινό εχθρό. Την ίδια ημέρα δύο Αλγερινά μπρίκια προχώρησαν με αργό ρυθμό προς την παραλία της Μυκόνου. Εκεί όμως δεν υπήρχαν Φραγκεμένοι Έλληνες, αλλά Έλληνες πού κράτησαν την Ορθόδοξη πίστη τους στο πέρασμα των αιώνων και ήσαν αποφασισμένοι να πολεμήσουν τον Αγαρηνό. Στη Μύκονο υπήρχε και η Μαντώ Μαυρογένους.

Βίων ο Βορυσθενίτης (325 – 250 π.Χ)

Ο Βίων ήταν κυνικός φιλόσοφος καταγόμενος από την Ολβία την Ποντική, ή Βορυσθένη (εκ του ομώνυμου ποταμού) πλησίον της Μαύρης Θάλασσας. Λεπτομέρειες ως προς τους γονείς, ή τους λόγους που τον ώθησαν να στραφεί στην φιλοσοφία δεν γνωρίζουμε, εκτός αυτών που ο ίδιος ανέφερε στον Αντίγονο όταν ο τελευταίος τον ρώτησε: «Ποιος είσαι εσύ, ποιοι είναι οι γονείς σου, από πού κατάγεσαι, ποιο είναι το όνομά σου;» (Ομήρου Οδύσσεια Χ 335. Pope’s Version).

O οίκος των Μεδίκων/Medici (1169-1737)

Η οικογένεια των Μεδίκων, γνωστή ως Οίκος των Μεδίκων, απέκτησε πλούτο και πολιτική δύναμη στην Φλωρεντία του 13ου αιώνα μέσω του εμπορίου και της τραπεζικής. Mε την άνοδο στην εξουσία το 1434 του Cosimo de’ Medici (ή Cosimo του πρεσβύτερου) η στήριξη στις τέχνες και ανθρωπιστικές επιστήμες κατέστησαν την Φλωρεντία λίκνο της αναγέννησης, εμφανίζοντας πολιτιστική άνθιση εφάμιλλη της αρχαίας Ελλάδας.

Οι Απάτσι (Apache)

Οι Απάτσι όπως και οι Νάβαχο ξεκίνησαν περί το 850 μ.Χ. από τον Βορρά για να εποικήσουν τις πεδιάδες και τις νοτιοδυτικές περιοχές της Αμερικής. Εγκαταστάθηκαν σε τρεις έρημες εκτάσεις, την Μεγάλη Λεκάνη (Great Basin) την Σονόρα (Sonora) και την Τσιουαχουάν (Chihuachuan). Οι Νάβαχο δεν αποτελούν τμήμα του έθνους Απάτσι και το μόνο κοινό σημείο είναι η γλώσσα Αταμπασκάν (Athabascan) του τόπου καταγωγής (βορειοδυτικός Καναδάς).

Περὶ τοῦ ἐν Ὀδυσσείᾳ τῶν Νυμφῶν ἄντρου

Περί του σπηλαίου των Νυμφών στην Ιθάκη, το οποίο περιγράφεται από τον Όμηρο στο 13ο βιβλίο της Οδύσσειας. Αναφορά στο διασωθέν έργο του Πορφύριου «Περὶ τοῦ ἐν Ὀδυσσείᾳ τῶν Νυμφῶν Ἂντρου» μεταφρασμένο στην Αγγλική γλώσσα από τον Thomas Taylor το 1917. _Πυθεύς

Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ

Κάποτε ένα μικρό παιδί έκλεψε στο σχολείο τον άβακα (πλάκα γραφής) ενός άλλου παιδιού και το μεσημέρι όταν γύρισε σπίτι, τον έδειξε στην μητέρα του.

Η Εκάτη

Η Εκάτη ήταν θεά της μαγείας, της νύχτας, του φεγγαριού, των φαντασμάτων και της νεκρομαντείας. Ήταν μοναχοπαίδι των Τιτάνων Πέρση και Αστερίας από τους οποίους και έλαβε τις δυνάμεις της, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να βοηθήσει τον Δία στην μάχη κατά των Τιτάνων.

Γνωστοί θρύλοι στα ίχνη πρωτόγονων πληθυσμών

Πώς η διάδοση των θρυλικών αφηγημάτων από γενιά σε γενιά φωτίζει την μεταναστευτική ιστορία των ανθρώπων μέχρι την Παλαιολιθική περίοδο.
Άρθρο του Julien d’Huy το οποίο δημοσιεύθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2016 στο περιοδικό Scientific American

Mercedes 300 SL Gull Wing coupe & roadster

Οι Mercedes 300 SL Gull Wing (την ονομασία Gull Wing = Φτερά Γλάρου την πήρε από την πρωτότυπη θέση των θυρών οι οποίες άνοιγαν από την οροφή) και 300 SL Roadster κατασκευάζονταν στο Sindelfingen της Γερμανίας, από το 1954 μέχρι το 1963 και διέπονταν από την ίδια φιλοσοφία κατασκευής, αλλά και την εξαιρετική δεξιοτεχνία των ανθρώπων της Mercedes Benz. Αμφότερα τα μοντέλα βελτιώνονταν συνεχώς καθ’ όλο τον κύκλο παραγωγής τους και προς τα τέλη του 1961 υπέστησαν σημαντικές βελτιώσεις, σύμφωνα με το πνεύμα της Mercedes Benz να κατασκευάζει ποιοτικά αυτοκίνητα.

Οι νομισματοκοπίες των Αθηνών

Αρχαιολογία της πόλης των Αθηνών
Οι νομισματοκοπίες των Αθηνών
Γιάννης Στόγιας
Αρχαιολόγος – Νομισματολόγος

Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Ο Γρύπας

Ο Γρύπας ήταν μυθικό όν με κεφάλι και φτερά αετού και σώμα – ουρά και πόδια λέοντα. Καθώς ο αετός θεωρείτο «βασιλιάς των πτηνών» και το λιοντάρι «βασιλιάς των ζώων», ο Γρύπας αντιπροσώπευε ένα ισχυρό και μεγαλοπρεπές πλάσμα. Την εποχή της Περσικής Αυτοκρατορίας, ο Γρύπας θεωρείτο ότι προστάτευε από το κακό, την μαγεία και τις συκοφαντίες. Αν και συναντάται συχνά στην μεσαιωνική Εραλδική εποχή (εραλδική=βοηθητικός ιστορικός κλάδος που ασχολείται με την μελέτη οικοσήμων, συμβόλων, θυρεών, σημαιών, κ.λ.π) εντούτοις έλκει τις ρίζες του στην αρχαιότητα.

Πηνελόπη Δέλτα «Για την Πατρίδα»

Το «Για την Πατρίδα» είναι το πρώτο μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα. Πρόκειται για ιστορικό πεζογράφημα και παρουσιάζει την ιστορία δύο νέων, του Ασώτη γιο του Αρμένη μάγιστρου της Θεσσαλονίκης Γρηγορίου Ταρωνίτη και του Αλέξιου Αργυρού, τους οποίους αιχμαλωτίζουν οι Βούλγαροι όταν καταλαμβάνουν τη Θεσσαλονίκη στη Βυζαντινή εποχή._ Ψηφιακό βιβλίο από την Βιβλιοθήκη ᾽᾽Πηνελόπη Δέλτα᾽᾽