Κάστρο Ιωαννίνων – Ήπειρος

Το Κάστρο Ιωαννίνων με τη διαχρονική ιστορία του αποτελεί ένα εμβληματικό μνημείο της ομώνυμης πόλης. Είναι κτισμένο σε μια μικρή χερσόνησο που προβάλλει στη λίμνη Παμβώτιδα και περιέβαλλε τον οικιστικό πυρήνα της πόλης. Το Κάστρο διατηρείται σε σχετικά καλή κατάσταση. Η χάραξή του ακολουθεί σχήμα ακανόνιστου τραπεζίου. Ο οχυρωματικός περίβολος, προσαρμοσμένος στις υψομετρικές καμπύλες του εδάφους, έχει ύψος που κυμαίνεται σήμερα από τα 8,85 μ. έως και τα 13,69 μ. Στο εσωτερικό του διαμορφώνονται δύο οχυρές ακροπόλεις: η βορειοανατολική, όπου σήμερα δεσπόζει το τζαμί του Ασλάν πασά, και η νοτιοανατολική, που είναι περισσότερο γνωστή ως Ιτς Καλέ. _ γράφει η αρχαιολόγος Κα Βαρβάρα Ν. Παπαδοπούλου

Advertisements

Ο οίκος Μαλατέστα/Malatesta (1295 – 1500)

Μαλατέστα είναι το όνομα μιας εξέχουσας Ιταλικής οικογένειας του 14ου & 15ου αιώνα, η οποία υπήρξε τόσο διάσημη ώστε απετέλεσε σημείο αναφοράς στην «Κόλαση» του Δάντη στα χρόνια της πρόωρης αναγέννησης. Ιδρυτής της ήταν ο Μαλατέστα ντα Βερούκιο (απεβίωσε το 1312) ηγέτης των Γουέλφων της Ρομάνια, ο οποίος το 1295 έγινε κυρίαρχος του Ρίμινι, μετά την σφαγή των ηγετικών μελών της αντίπαλης οικογένειας των Παρτσιτάτι (Parcitati) η οποία υποστήριζε τους Γιβελλίνους.

Οι Τιτάνες

Οι Τιτάνες ήσαν απόγονοι αρχέγονων θεοτήτων, που προήλθαν από το Χάος το οποίο κυριαρχούσε στο απέραντο σύμπαν. Οι πρώτοι δώδεκα Τιτάνες ήταν μια φυλή ισχυρών, γιγάντιων θεών, που προήλθαν από την ένωση της Γαίας και του Ουρανού. Αργότερα οι Ολύμπιοι θεοί, με επικεφαλής τον Δία, εναντιώθηκαν στους Τιτάνες τους οποίους νίκησαν στην Τιτανομαχία.

Ο οίκος Έστε (Este) 1384 – 1628

Ο οίκος των Έστε ήταν πριγκιπική δυναστεία με καταγωγή από την Λομβαρδία, η οποία δραστηριοποιήθηκε στο Έστε (πόλη της επαρχίας Πάδοβα) και τα μέλη του ήσαν δούκες της Φερράρα και της Μόντενα. Ήταν χωρισμένος σε δύο κλάδους, εκ των οποίων βασικός κορμός ήταν ο οίκος των Γουέλφων – Έστε, ή οίκος των Γουέλφων και τον Ιταλικό κλάδο που αποτελούσε ο οίκος των Φούλκ- Έστε, ή οίκος Έστε, ή Μαργράβοι Έστε (Margraves = ηγεμόνας, Γερμανικός τίτλος ευγενίας) στον οποίο αναφέρεται κατά κύριο λόγο το άρθρο.

Η μάχη της Νινευή (12 Δεκεμβρίου 627)

Η μάχη της Νινευή απετέλεσε το αποκορύφωμα του πολέμου μεταξύ Βυζαντίου – Σασσανιδών (602-628). Η Βυζαντινή νίκη προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο στην Περσία και αποκατέστησε τα αρχικά σύνορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στην Μέση Ανατολή. Αυτή όμως η αποκατάσταση της εξουσίας και κύρους του Βυζαντίου δεν επρόκειτο να διαρκέσει, καθώς σε λίγα χρόνια, εμφανίσθηκε το Αραβικό Χαλιφάτο φέρνοντας την αυτοκρατορία για ακόμη μια φορά στο χείλος της καταστροφής.

Unearthing a masterpiece

A University of Cincinnati team’s stunning discovery of a rare Minoan sealstone in the treasure-laden tomb of a Bronze Age Greek warrior promises to rewrite the history of ancient Greek art. _University of Cincinnati

Υπέρ πεσόντων ηρώων…………

Νότιος Αλβανία, σωτήριο έτος 1999………59 χρόνια μετά Έλληνες στρατιωτικοί υπηρετούν στην Ελληνική Δύναμη Αλβανίας, στα πλαίσια υλοποίησης στρατιωτικής συμφωνίας. Έχουν το υπέροχο προνόμιο και την ύψιστη ευθύνη, να βρίσκονται εκεί, να περπατούν στην αιματοβαμμένη γη της Βορείου Ηπείρου στα πλαίσια μιας νέας αποστολής ειρήνης……..αυτή τη φορά….

Φώτη Κόντογλου – Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ὁ Μυροβλύτης, ἀρματωμένος τὴν ἀρματωσιὰ τοῦ Θεοῦ.

Ὁ ἅγιος Δημήτριος μαζὶ μὲ τὸν ἅγιο Γεώργιο, εἶναι τὰ δυὸ παλληκάρια τῆς χριστιανοσύνης. Αὐτοὶ εἶναι κάτω στὴ γῆ, κ᾿ οἱ δυὸ ἀρχάγγελοι Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ εἶναι ἀπάνω στὸν οὐρανό. Στὰ ἀρχαῖα χρόνια τοὺς ζωγραφίζανε δίχως ἄρματα, πλὴν στὰ κατοπινὰ τὰ χρόνια τοὺς παριστάνουνε ἀρματωμένους μὲ σπαθιὰ καὶ μὲ κοντάρια καὶ ντυμένους μὲ σιδεροπουκάμισα. Στὸν ἕναν ὦμο ἔχουνε κρεμασμένη τὴν περικεφαλαία καὶ στὸν ἄλλον τὸ σκουτάρι, στὴ μέση εἶναι ζωσμένοι τὰ λουριὰ ποὺ βαστᾶνε τὸ θηκάρι τοῦ σπαθιοῦ καὶ τὸ ταρκάσι πὄχει μέσα τὶς σαγίτες καὶ τὸ δοξάρι. Τὰ τελευταῖα χρόνια, ὕστερα ἀπὸ τὸ πάρσιμο τῆς Πόλης, οἱ δυὸ αὐτοὶ ἅγιοι καὶ πολλὲς φορὲς κι᾿ ἄλλοι στρατιωτικοὶ ἅγιοι ζωγραφίζουνται καβαλλικεμένοι ἀπάνω σὲ ἄλογα, σὲ ἄσπρο ὁ ἅγιος Γεώργης, σὲ κόκκινο ὁ ἅγιος Δημήτρης. Κι᾿ ὁ μὲν ἕνας κονταρίζει ἕνα θεριὸ κι᾿ ὁ ἄλλος ἕναν πολεμιστή, τὸν Λυαῖο.

Έρως και Ψυχή

Ο Μιλήσιος θρύλος για τον Έρωτα και την Ψυχή από το έργο του Λούκιου Απουήλιου, Ο Χρυσός Όνος, αποκαλύπτει τα μυστικά της διαχρονικότητάς του. _Πυθεύς

Εύδοξος ο Κνίδιος (περ. 408 – 342 π.Χ)

Ο Εύδοξος της Κνίδου, ήταν Έλληνας μαθηματικός και αστρονόμος που εξέλιξε την αναλογική θεωρία, συνέβαλε στον εντοπισμό αστερισμών και κατ’ επέκταση στην ανάπτυξη της Παρατηρησιακής Αστρονομίας στον Ελληνικό κόσμο και καθιέρωσε το πρώτο εξελιγμένο γεωμετρικό μοντέλο των ουρανίων κινήσεων. Υπήρξε ο πλέον καινοτόμος Έλληνας μαθηματικός πριν τον Αρχιμήδη. Το έργο του αποτελεί θεμέλιο των «Στοιχείων» του Ευκλείδη και απετέλεσε βάση για την μελέτη του Αρχιμήδη επί των όγκων και των επιφανειών, ενώ η αναλογική θεωρία είναι η πρώτη ολοκληρωμένη θεωρία μεγεθών.

Σχόλια θεολογικά και εικονογραφικά στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος

Η Μεταμόρφωση του Χριστού, στην σημερινή συλλογική μνήμη του εκκλησιάσματος, ειδικά των Ελλήνων, επέχει θέση προαγγέλου της μεγάλης εορτής του θέρους, δηλαδή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Έχει επίσης συνδυαστεί, με την λαϊκή προσφορά καρπών της αμπέλου. Μια ιεροπρακτική παράδοση, η οποία δημιουργεί συνειρμούς για μια διαλεκτική με την προχριστιανική διονυσιακή / αλεξανδρινή παράδοση, σε σύνδεση, βέβαια, με την εορτή του Δεκαπενταύγουστου.

 
Η ανάγκη να απαντηθούν ερωτήματα για την πραγματική ουσία αυτού του Σημείου εξ ουρανού, δημιουργούν ένα εξόχως ενδιαφέρον υπόβαθρο, ώστε σε επίπεδο ερμηνευτικό, λειτουργικό, δογματικό και αγιογραφικό, να αποπειραθούμε να φωτίσουμε πτυχές του. Η μελέτη μας θα χωρισθεί σε δύο τμήματα. Στο πρώτο, στις βιβλικές πηγές θα παρατεθούν εκλογές από την πατερική ερμηνευτική γραμματεία. Στο δεύτερο μέρος, θα ερευνηθεί η εικονογραφική διάσταση, θα τεθούν οι προσωπικές ερμηνευτικές μας παρατηρήσεις, ενώ θα πούμε και λίγα λόγια για την διαλεκτική με την αρχαιοελληνική παράδοση, σε σχέση με την μυστηριακή λατρεία. _του Κόττη Κωνσταντίνου θεολόγου

Ο ναΐσκος της Μητρός των Μεγάλων Θεών από την Αμφίπολη ως σύγχρονη του Καστά μαρτυρία των Καβείρων

Αντικείμενο και μέθοδος:
Η μελέτη μας αυτή, κινείται επί δύο αξόνων. Ο πρώτος άξονας είναι ο ίδιος ο ανάγλυφος ναΐσκος της Μεγάλης Μητρός από την Αμφίπολη, όπου και θα δοθούν τα βασικά στοιχεία των περί αυτής κύριων δημοσιεύσεων. Κατά τον δεύτερο άξονα, θα αναλυθούν, επιμέρους, συγκεκριμένες συμπληρωματικές μορφές οι οποίες συνθέτουν αυτήν την κατηγορία των ανάγλυφων και η πιθανή σχέση και ο ρόλος τον οποίο διαδραματίζουν, ενταγμένες στην καβείρια λατρεία. Αρχικά θα επιχειρηθεί η προσέγγιση της ταυτότητας των Μεγάλων Θεών και της Μεγάλης Μητρός καθώς και των παραλληλισμών αμφοτέρων. Στην συνέχεια θα ιχνηλατήσουμε, ερμηνευτικά, την θέση και σχέση του Νεανία και της Δαδούχου, με επίκεντρο, αντίστοιχα, τον Ερμή Κάδμιλο και την Εκάτη. Τέλος θα επισημάνουμε τα ουσιώδη του χαρακτήρα των Κορυβάντων και οι επεκτάσεις τις οποίες δημιουργεί ο πυρρίχιος χορός, ιδίως σε σχέση με την μακεδονική δυναστεία την εποχή της Ολυμπιάδος. _του Κόττη Κωνσταντίνου

Ιβάν ο Τρομερός (1530–1584)

O πρώτος τσάρος της Ρωσίας Ιβάν ο IV, υπήρξε σύνθετη προσωπικότητα. Ήταν ευφυής αλλά ταυτόχρονα επιρρεπής σε ανεξέλεγκτες εκρήξεις οργής, γεγονός που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο βεβαρημένο ιστορικό του, το οποίο συνέβαλλε στην κακόφημη συμπεριφορά του.

Μαυρίκιος Τιβέριος (539 – 602)..…..ο αποτελεσματικός αυτοκράτωρ (update)

Ο Μαυρίκιος ήταν γιός του Βυζαντινού συγκλητικού Παύλου, γεννήθηκε το 539 στην Ρωμαϊκή επικράτεια της Καππαδοκίας και ελάχιστα είναι γνωστά για την παιδική του ηλικία. Κατατάχθηκε στον Βυζαντινό στρατό και ανήλθε στις υψηλές θέσεις της ιεραρχίας, σε σημείο ώστε να χρισθεί διάδοχος του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Τιβέριου Β’.

Πηγές, τοπωνύμια και άνθρωποι από την αρχαία Εορδαία

Ένα εγχείρημα ώστε να σταχυολογηθούν οι λίγες σωζόμενες πηγές για την αρχαία Εορδαία, αντλώντας από την αρχαία και βυζαντινή γραμματεία, τις επιγραφές και τα σχόλια. Επίκεντρο οι πόλεις και κώμες της Εορδαίας, η σύνδεση με ιστορικά γεγονότα, ανασκαφικά δεδομένα, αλλά και μια συνοπτική παράθεση πολιτών της περιοχής, επωνύμων και μη . Μια ιστορία μνήμης, πολεμώντας την λήθη. _Κόττης Κωνσταντίνος

Onna-bugeishas (女武芸者)….οι θηλυκές Σαμουράϊ

Πολύ πριν διαμορφωθεί το σύγχρονο αρχέτυπο του Σαμουράϊ πολεμιστή, η Ιαπωνική ιστορία κυριαρχείτο από γενναίες πολεμίστριες, οι οποίες είχαν εκπαιδευθεί στα όπλα και τις πολεμικές τέχνες, πολύ πριν καθιερωθούν ως κοινωνική τάξη οι Σαμουράϊ. Ήσαν γνωστές ως Onna-Bugeisha (Όννα Μπουγκέϊσα) το οποίο σημαίνει θηλυκός πολεμιστής και διέθεταν εξαιρετική μόρφωση στις επιστήμες, μαθηματικά και λογοτεχνία. Οι γυναίκες πολεμιστές ανήκαν στις ευγενείς κοινωνικές τάξεις της φεουδαρχικής Ιαπωνικής κοινωνίας και πολεμούσαν μαζί με τους άνδρες κατά την διάρκεια των μαχών.

Η σύγκρουση του Αλεξάνδρου με τους Μακεδόνες στην Όπιδα & η δυσμένεια του Αντιπάτρου.

Μετά τα μέσα καλοκαιριού του 324 π.Χ., όταν βρισκόταν στην Όπιδα (αρχαία πόλη της Μεσοποταμίας πλησίον του ποταμού Τίγρη) ο Αλέξανδρος συγκέντρωσε τους Μακεδόνες και τους ανακοίνωσε ότι αποστράτευε και έστελνε στην πατρίδα όλους τους ηλικιωμένους και τραυματίες απόμαχους, ενώ σε όσους έμεναν σκόπευε να δώσει τέτοιες παροχές, που θα τις ζήλευαν όλοι. Δεν άφησε την επιλογή σε όσους το ήθελαν να εποικίσουν κάποιες πόλεις, διότι βρίσκονταν στις πολιτισμένες περιοχές της αυτοκρατορίας, δηλαδή στις χώρες, που ήταν αστικοποιημένες και οι λαοί τους μπορούσαν να ελεγχθούν ευκολότερα. Επίσης οι λαοί εκείνοι είχαν πανάρχαιο, εξαιρετικά ανεπτυγμένο πολιτισμό και πολύ δύσκολα θα αποδέχονταν τον Ελληνικό. Οι απόμαχοι λοιπόν δεν του ήταν χρήσιμοι, αντίθετα ήσαν επικίνδυνοι για τη διακυβέρνηση της αυτοκρατορίας, επειδή είχαν τον Ελληνικό ρατσισμό και πίστευαν στη «συνταγματική» μοναρχία

Παῖς Μαραθῶνος…

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο Ἀνιχνευτές:
Παῖς Μαραθῶνος!    Bρέθηκε στὴ θαλάσσια περιοχὴ τοῦ Mαραθῶνος τὸν Ἰούνιο τοῦ 1925 καὶ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ἐλάχιστα σωζόμενα ἀρχαῖα ἑλληνικὰ ἀγάλματα ἀπὸ χαλκό, ποὺ κατάφεραν νὰ ἐπιβιώσουν ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ὡς τὶς μέρες μας. ?    Ὁ ὡραῖος νέος παριστάνεται ὄρθιος, γυμνός, πατῶντας σταθερᾶ στὸ ἀριστερὸ πόδι,  ἐνῷ τὸ ἄνετο δεξί, λυγισμένο στὸ…

Στα ίχνη της Γλώσσας

Η γλώσσα, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους: η μοναδική της δύναμη να αναπαριστά και να μοιράζεται απεριόριστες σκέψεις, είναι ουσιώδης για όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες και έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην ανάδειξη του είδους μας, τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια, από μικρό και περιφερειακό μέλος της οικολογικής κοινότητας της Υποσαχάριας Αφρικής στο κυρίαρχο είδος του πλανήτη. Σήμερα υπάρχουν στον κόσμο 6.000 γλώσσες, σε τόσο μεγάλη ποικιλία που κάλλιστα προκαλούν κάποιον να αναρωτηθεί πώς ένα ανθρώπινο ον θα μπορούσε ενδεχομένως να τις μάθει και να τις χρησιμοποιήσει. Πώς προέκυψαν αυτές οι γλώσσες; Γιατί δεν υπάρχει μόνο μία;_ Πυθεύς

Ο οίκος Κολόν/Colonna (1206 – 1728)

Η οικογένεια Colonna (προφέρεται Κολόν) ήταν εξέχων οίκος Ιταλών ευγενών κατά την Αναγεννησιακή περίοδο, που κυβέρνησε διάφορες περιοχές και κατείχε φρούρια εντός και πέριξ της Ρώμης. Εξ’ αυτών προήλθε ένας Πάπας και αρκετοί εκκλησιαστικοί και πολιτικοί ηγέτες.