Μικρές ιστορίες από τον Τιτανικό

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο Περιθώριο:
Αν και η ιστορία του Τιτανικού (RMS Titanic) είναι λίγο – πολύ γνωστή σε όλους μας, χάρη στις ταινίες, εμείς θα αναφερθούμε σε κάποια αληθινά πρόσωπα, που ήταν στο πλοίο εκείνες τις μέρες και διαδραμάτισαν ένα διαφορετικό ρόλο από τους άλλους. Το πρώτο πρόσωπο είναι ο ιερέας Thomas Roussel Davids Byles (26/02/1870 – 15/04/1912). Ο…

Παῖς κλέπτης καὶ μήτηρ

Κάποτε ένα μικρό παιδί έκλεψε στο σχολείο τον άβακα (πλάκα γραφής) ενός άλλου παιδιού και το μεσημέρι όταν γύρισε σπίτι, τον έδειξε στην μητέρα του.

Ο χαρακτήρας των Ελλήνων

Το άρθρο (λήμμα) σκιαγραφεί την ιδιοσυγκρασία των Ελλήνων, αποδεικνύοντας την διαχρονικότητα και το αναλλοίωτο του χαρακτήρα τους.

Επιμύθια

Το άρθρο περιλαμβάνει συλλογή επιμυθίων και αποσπασμάτων από παλαιότερες δημοσιεύσεις.

Η εξέλιξη της εικόνας του Άϊ Βασίλη (Santa Claus)

Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι, η εικόνα του Santa Claus (Άϊ Βασίλης) όπως τον γνωρίζουμε σήμερα (έλκηθρο με ελάφια – δώρα – ευτραφής – λευκή γενειάδα – κόκκινο κοστούμι με λευκή γούνα) δεν είναι δημιούργημα της εταιρείας Coca Cola. Παρόλο που οι διαφημιστικές καμπάνιες των Χριστουγέννων της δεκαετίας του 1930 – 40 ήταν το κλειδί για την αρχική σύλληψη της εικόνας, εντούτοις η σύγχρονη απεικόνισή του διαμορφώθηκε πριν αρκετές δεκαετίες. Στην περιγραφή που δίνεται το 1822 από τον Clement Moore στο έργο «Επίσκεψη από τον άγιο Νικόλαο», μέσω του καλλιτέχνη Thomas Nast και αργότερα του Norman Rockwell, ο Santa Claus σταδιακά αποκτά διάφορες περιβολές, μέχρι να καταλήξει στην γνωστή κόκκινη ενδυμασία που γνωρίζουμε σήμερα.

Grand Unification Dream Kept at Bay

Στο κενό η γοητευτική θεωρία περί ενοποιημένων φυσικών δυνάμεων στις απαρχές του χρόνου _Quanta Magazine

Γεωργίου Σουρή……επίκαιρες ρήσεις

Στὸν καφενὲ ἀπ᾿ ἔξω σὰν μπέης ξαπλωμένος,
τοῦ ἥλιου τὶς ἀκτῖνες ἀχόρταγα ρουφῶ,
καὶ στῶν ἐφημερίδων τὰ νέα βυθισμένος,
κανέναν δὲν κοιτάζω, κανέναν δὲν ψηφῶ.

Η Πόλις Eάλω

Το κείμενο που ακολουθεί σχετικά με την άλωση της Κωνσταντινούπολης αποτελεί μέρος της Ιστορίας του Βυζαντινού συγγραφέα Γε­ωργίου Φραντζή, επιστήθιου φίλου και μυστικοσυμβούλου του τελευταίου αυτοκράτορα των Ελλήνων Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Τονίζεται ότι και άλλοι έγραψαν την ιστορία της άλωσης, όπως ο Δούκας και ο Βενετός Μπάρμπαρο, αλλά αυτοί δεν είχαν στενές σχέσεις με τον Παλαιολόγο όπως ο Φραντζής, ώστε να γνωρίζουν με ακρίβεια όσα σχεδιάζονταν και γίνονταν μυστικά στα ανάκτορα. Κατά συνέπεια η ιστορία τους δεν μπορεί να έχει την ακρίβεια και πληρότητα του έργου του Φραντζή.

Brain, body and mind: understanding consciousness

This isn’t new technology – the first animal EEG was published a century ago – but computational neuroscientist Chennu has come up with a way of combining its output with a branch of maths called graph theory to measure the level of a person’s consciousness. What’s more, he’s developing the technology as a bedside device for doctors to diagnose patients suffering from consciousness disorders (such as a vegetative state caused by injury or stroke) to work out the best course of action and to support family counselling._ The University of Cambridge

Η Βαστίλλη (1370-1789)

Η Βαστίλλη ήταν οχυρό των Παρισίων χτισμένο στην πύλη του Αγ. Αντωνίου (St Antoine). Η ονομασία προέρχεται από την λέξη bastion η οποία σημαίνει οχυρό – πύργος. Επειδή όμως χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως φυλακή, έχει ταυτισθεί με την εν λόγω έννοια.

Η Αστρονομία στον νεοελληνικό ∆ιαφωτισμό και η ίδρυση του Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Η Αστρονομία στον νεοελληνικό ∆ιαφωτισμό και η ίδρυση του Αστεροσκοπείου Αθηνών_γράφει ο κ. Νικόλαος Ματσόπουλος, BSc. MSc. Med, Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών
Η σύγχρονη Αστρονομία, αναπτύχθηκε στην Ευρώπη με βάση τη συμβολή του Tycho Brahe, του Κοπέρνικου, του Κέπλερ, του Γαλιλαίου και φυσικά του Νεύτωνα. Η νέα θεώρηση του κόσμου, υπέστη σφοδρή πολεμική και διώξεις για θρησκευτικούς κυρίως λόγους μέχρι να επικρατήσει στα τέλη του 17ου αιώνα. Καθ’ όλη αυτή την περίοδο του έντονου επιστημονικού γίγνεσθαι στην Ευρώπη, η ευρύτερη Ελληνική περιοχή διατελούσε υπό καθεστώς δουλείας, και προφανώς δεν μπορούσε ούτε να συμμετάσχει αλλά ούτε να παρακολουθήσει τα τεκταινόμενα. Η διαμάχη για το σύστημα του Κόσμου μεταφέρθηκε, υπό ιδιόμορφες συνθήκες, στον χώρο που εξετάζουμε με καθυστέρηση 150 χρόνων.

Η μελέτη της ανάπτυξης της Αστρονομίας στον Ελληνικό χώρο στην περίοδο του Νεοελληνικού ∆ιαφωτισμού καθώς και των συνεπειών της στις πρώτες δεκαετίες του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους, είναι στην ουσία μελέτη της πρόσληψης των νέων επιστημονικών ιδεών και ανακαλύψεων, σε ένα χώρο όπου υπήρχαν δυσχερείς συνθήκες για την ανάπτυξη των επιστημών, με αποτέλεσμα την έλλειψη ουσιαστικής επιστημονικής έρευνας. Η ισχυρή αρχαιοελληνική και βυζαντινή παράδοση συγκρούεται με τις σύγχρονες επιστημονικές ανακαλύψεις για λόγους που δεν ήταν επιστημονικοί. Στη σύγκρουση αυτή, ουσιαστικό ρόλο διαδραμάτισαν οι αστρονομικές ανακαλύψεις και θεωρίες, όπως διαμορφώθηκαν τη συγκεκριμένη περίοδο.

Scientists spot jets from supermassive black hole snacking on a star

Scientists have discovered a hungry black hole swallowing a star at the centre of a nearby galaxy.
The supermassive black hole was found to have faint jets of material shooting out from it and helps to confirm scientists’ theories about the nature of black holes.
The discovery was published today in the journal Science._ICRAR

Διάσημα ξιφίδια

Ενώ με την πάροδο των ετών η τεχνολογία των όπλων εξελίσσεται διαρκώς και τα πυροβόλα όπλα αντικαθίστανται από άλλα με εξελιγμένα χαρακτηριστικά, τα εγχειρίδια (μαχαίρια) παραμένουν ανεπηρέαστα. Στην ιστορία έχουν εμφανισθεί πολλές παραλλαγές του απλού και «ταπεινού» μαχαιριού, όμως ορισμένα υπήρξαν κάτι περισσότερο από ταπεινά………αποκτώντας φήμη και διαχρονικότητα.

Το Ρωμαϊκό δωδεκάεδρο

Το Ρωμαϊκό δωδεκάεδρο είναι ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα τεχνουργήματα της αρχαιότητας, που έχουν βρεθεί σε τοποθεσίες της πάλαι ποτέ Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Κατασκευασμένο συνήθως από χαλκό, αλλά και περιστασιακά από πέτρα, το δωδεκάεδρο παραμένει πάντα συναρπαστικό, καθότι έχει αποτελέσει αντικείμενο έρευνας και μελέτης από εμπειρογνώμονες, ιστορικούς και συλλέκτες, χωρίς όμως να έχει βρεθεί οριστική απάντηση ως προς την χρήση του.

Τα Θεμέλια της αξίας……..μέρος ΙΙΙ (τελευταίο)

Το καλό δεν μπορεί να οριστεί, υποστηρίζει ο George Edward Moore στο έργο του Principia Ethica. O Robert Pirsig στο Ζεν και η τέχνη της περιποίησης των μηχανών, λέει κάτι παρόμοιο αλλά προφανώς αναφέρεται στο τι είναι καλό σχετικά με την ποιότητα. Παρόλα αυτά, ότι υποστηρίζει για το καλό, είναι λιγότερο ορισμός και περισσότερο περιγραφή της πραγματικότητας. Πιστεύει ότι η καλή ποιότητα είναι ένα βαθύτερο επίπεδο στην πραγματικότητα, όπως το Ταο, του κόσμου όπως τον αντιλαμβανόμαστε. Αυτή η προσέγγιση στο καλό ωστόσο, πηγαίνει πίσω στον Πλάτωνα. Στην Πολιτεία του, ξεχωρίζει δύο επίπεδα στην πραγματικότητα, τον κόσμο του γίγνεσθαι (παροδικό και ατελή) τον οποίο βλέπουμε και τον κόσμο του είναι, αιώνιο και αμετάβλητο, τον οποίο δεν βλέπουμε. Παρόλο που ο Πλάτωνας επιφυλάσσεται να δώσει έναν ορισμό, λέει ότι το καλό είναι για τον κόσμο του είναι, ότι ο ήλιος για τον ορατό κόσμο, η πηγή όλης της γνώσης, ακόμη και της ύπαρξης.

Περί διαπραγματεύσεων πολιορκημένων

Ο Μισέλ ντε Μονταίν (1533 – 1592) υπήρξε Γάλλος δοκιμιογράφος, οπαδός του ουμανισμού (ανθρωπισμού) και του σκεπτικισμού και ένθερμος θαυμαστής των Πλάτωνα και Πύρρωνα του Ηλείου (σκεπτικιστής φιλόσοφος). Ο Μονταίν πέραν των άλλων υποστήριζε ότι μόνο με την βοήθεια του Θεού μπορούμε να ανακαλύψουμε την αλήθεια σε θέματα που εκφεύγουν της λογικής. Συνέγραψε πλήθος πραγματειών στις οποίες είναι εμφανής η επιρροή του από τον Σενέκα και τον Κάτωνα, καθώς και η προσπάθειά του στην αναζήτηση της αλήθειας.

Η Τροία μεταξύ Μιθριδάτη και Ρώμης

Η Τροία, λόγω του μυθικού της παρελθόντος, κατέστη βασικό σημείο αναφοράς για Έλληνες και μη, κατακτητές, οι οποίοι επιθυμούσαν να επαναλάβουν τα κατορθώματα που περιγράφει ο Όμηρος, συγκρινόμενοι με τους ήρωες. Επιπλέον, από τον Ξέρξη έως τον Αντίοχο Γ´, η θυσία προς την Τρωάδα Αθηνά ήταν μια ιεροτελεστία η οποία εθεωρείτο υποχρεωτική για τους επίδοξους κατακτητές της Ασίας από την Ευρώπη ή το αντίστροφο. Παρόλο που η καταγωγή αυτής της τελετουργίας θα μπορούσε να συσχετιστεί με την τοποθεσία της πόλης στις παρυφές των δύο ηπείρων, πίστευαν ότι η θεά θα έπρεπε να δώσει την συγκατάθεσή της σε όποια εκστρατεία αποσκοπούσε στην επικυριαρχία σε κάποιο από αυτά τα δύο μέρη του κόσμου. Τα δύο μέτωπα των Μιθριδατικών πολέμων, δεν είχαν άγνοια για την αξία της επανάληψης των μυθικών ηρωικών επιτευγμάτων. Ο Μιθριδάτης και οι Ρωμαίοι εχθροί του, επιδίωξαν αμφότεροι να θεωρηθούν ευνοημένοι από την Θεά της Τροίας.

Τα Θεµέλια της αξίας (μέρος II)

Στο προηγούμενο δοκίμιο περί αιτιολόγησης, πρώτων αρχών και Σωκρατικής μεθόδου, το πρόβλημα της αλήθειας των πρώτων αρχών είχε αντιμετωπισθεί τελικά µε την σωκρατική μέθοδο σε ότι αφορά την καντιανή αιτιολόγηση, δηλαδή ότι μπορούμε να την αναζητήσουμε µέσω συλλογισμού, χρησιμοποιώντας αναλυτικές και συνθετικές προτάσεις, όπου οι ανεξάρτητες των εμπειριών αλήθειες, εμπλέκονται παραδόξως με τις εμπειρικές. Ωστόσο, η απάντηση στο βαθύτερο ερώτημα για την καντιανή κρίση, αυτό που πραγματικά κάνει τις πρώτες αρχές αληθείς ή τις αιτιολογεί, είχε ανασταλεί προσωρινά. Σε αυτό το σημείο μπορεί να βοηθήσει ένα από τα πιο καίρια δόγματα της Φριεσιανής παράδοσης: η θεωρία της µη διαισθητικής άμεσης γνώσης, η οποία είναι ένα βαθιά παράδοξο δόγμα που έρχεται σε αντίθεση με τις σύγχρονες έννοιες της άμεσης γνώσης και της διαίσθησης.


Τα Θεμέλια της αξίας….μέρος Ι

Ανέκαθεν θαύμαζα τους εμβριθείς διαλόγους που περιλαμβάνει η αρχαία Ελληνική γραμματεία στα φιλοσοφικά έργα. Όχι τόσο για την πρωτοτυπία των θεμάτων τους αλλά για την μέθοδο με την οποία οι συνομιλητές συντόνιζαν την νοητική και εκφραστική τους ικανότητα όπως οι μουσικοί χορδίζουν τα όργανά τους πριν την παράσταση, ώστε να μπορούν να συζητήσουν αντιλαμβανόμενοι τα ίδια νοήματα με απλές, διόλου απλοϊκές φράσεις, οι οποίες έπαιζαν τον ρόλο του διαπασών.

Αν ήθελε κάποιος να υποστηρίξει μια άποψη, ιδέα ή σκέψη, όφειλε να παρουσιάσει στο ακροατήριο και τους λόγους βάσει των οποίων είχε οδηγηθεί σε αυτήν και ο συλλογισμός έμοιαζε κάπως έτσι : » πιστεύω την πρόταση Α λόγω του αιτίου Β » ή » λόγω του αιτίου Β συμπεραίνω την πρόταση Α » .

Η «αμαρτία» του Γαλιλαίου

Η επιστημονική γνώση θεωρείται το ανώτατο πνευματικό επίτευγμα της κοινωνίας μας. Κυβερνήσεις, ιδιωτικά ιδρύματα κι επιχειρήσεις υποστηρίζουν την επιστημονική έρευνα, παρά το ότι είναι δαπανηρή και δεν αποφέρει πάντοτε άμεσα πρακτικά οφέλη. Τα επιστημονικά μαθήματα είναι απαραίτητο τμήμα του προγράμματος σπουδών από το σχολείο μέχρι το Πανεπιστήμιο, ενώ οι νέοι ενθαρρύνονται να υπομείνουν μια μακρά μαθητεία στην μελέτη και την εργασία η οποία θα τους μετατρέψει σε επιστήμονες.

Περί Ελληνικής καταγωγής των αρχαίων Ρωμαίων

Ίσως εκ πρώτης όψεως ο τίτλος του παρόντος άρθρου να εκπλήσσει ή να φαίνεται παράδοξος, ωστόσο υπάρχουν σημαντικές και αξιόπιστες αναφορές στην αρχαία Ελληνική και Ρωμαϊκή γραμματεία που στηρίζουν την αρχική θέση. Κατά παράδοση οι πρώτοι οικιστές της περιοχής περί τον Τίβερι ποταμό και τους γύρω λόφους ήσαν Ελληνικής καταγωγής και μάλιστα Αρκαδικής.

Σμίνθοι οπλοφάγοι……..ο ανίκητος αντίπαλος των αρχαίων στρατών.

Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με το πιο αποτελεσματικό και ίσως το πιο παράδοξο πολεμικό «όπλο» της αρχαιότητος, αυτό που οι πηγές αποκαλούν ως «σμίνθους οπλοφάγους». Μάλιστα, στον αρχαίο ελληνικό κόσμο υπήρχε και αυτή η περίεργη λατρεία των σμίνθων (= ποντικών) που πιθανώς να ξαφνιάζει ως μη αναμενόμενο και ελαχίστως γνωστό στοιχείο της ζωής των αρχαίων Ελλήνων.

Μεταξύ των πολλών παραδόξων στο έργο του Ηροδότου αναφέρεται μία ιστορία όπου στο Πηλούσιο της Αιγύπτου οι ποντικοί απέτρεψαν την εισβολή του Ασσυριακού στρατού όταν κατέφαγαν τους δερμάτινους ιμάντες των ασπίδων και τις χορδές των τόξων. Στο εν λόγω επεισόδιο ο Ασσύριος βασιλέας Σενναχειρείμ το 701 π.Χ εισέβαλλε στην Αίγυπτο επί βασιλείας Φαραώ Σέθη του Αιθίοπα (25η δυναστεία των Φαραώ) αλλά οπισθοχώρησε χωρίς μάχη λόγω του προαναφερθέντος συμβάντος. (Ηρόδοτος ii. 141, Στράβων xiii. σελ. 604)

Enigma…το μυστικό όπλο της Βέρμαχτ

Κράτησα ζωντανό το όνομα των προγόνων μου, το οποίο είχε απαλειφθεί από τις πύλες, κάνοντάς το ευανάγνωστο και ακριβές χωρίς να βάζω το ένα γράμμα στη θέση του άλλου. Και ιδού…..αυτός είναι ο εξαιρετικός απόγονος, ο οποίος αποκαθιστά το όνομα των προγόνων του. Ο γιός του Nehri, Khnumhotep, θριαμβευτής, σεβαστός.

– Από την επιγραφή στον τάφο του Khnumhotep II

Το παραπάνω απόσπασμα από τις επιγραφές που βρέθηκαν στον τάφο του ευγενούς καταγωγής έπαρχου της Άνω Αιγύπτου Khnumhotep II το 1900 π.Χ, αποτελεί σύμφωνα με τον ιστορικό David Kahn δείγμα πρώιμης μορφής κρυπτογραφίας στην ιστορία του ανθρώπου, αν και από ορισμένους θεωρήθηκε απλά ως μια ειδική γραφή που είχε επιλεγεί για να ταιριάζει σε ύφος με τον τόπο που θα βρισκόταν.

Khnumhotep IIΚάθε λαός αφήνει ένα μοναδικό ίχνος στην ιστορική διαδρομή του, ενδεικτικό της καταγωγής και του πολιτισμού του. Μυστικά μηνύματα βρίσκουμε να μεταφέρονται με διάφορους ευρηματικούς τρόπους όπως με ζωγραφική αποτύπωση σε ξυρισμένα κεφάλια, όπου ο αγγελιοφόρος όφειλε να περιμένει μέχρι να μακρύνουν τα μαλλιά του και με σημειώματα από λεπτό μετάξι το οποίο στη συνέχεια συμπιεζόταν σε μικροσκοπική μπίλια, αλειφόταν με κερί και ο αγγελιοφόρος το κατάπινε.

Η επικοινωνία βρίσκεται στην φύση της ζωής. Είναι αυτή που κάποτε ώθησε τους ανθρώπους να αντιστοιχίσουν άναρθρες κραυγές με αντικείμενα που έβλεπαν, άγγιζαν ή αισθανόντουσαν. Τα παράγωγα του νου ανταλλάσσονταν με κάτι το απτό μέσω ζωγραφικών αναπαραστάσεων, συμβόλων, ιδεογραμμάτων, συμβολοχαρακτήρων και συλλαβογραμμάτων τα οποία συνέστησαν γραφές όπως η Γραμμική Β’ και τα Ιερογλυφικά έως την εμφάνιση του πρώτου αλφάβητου και της λεξοπλασίας που ουσιαστικά ήταν μια μορφή κρυπτογράφησης.

Η χρήση των δυνατοτήτων που προσέφερε η διαρκώς εξελισσόμενη επικοινωνία μέσω της γραπτής και προφορικής έκφρασης, έκανε διακριτά τα όρια ανάμεσα στην καθομιλουμένη και την εμπιστευτική. Οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες δεν άργησαν να κάνουν την εμπιστευτική μετάδοση πληροφοριών, επιτακτική.

1821…………..Ιστορικές φράσεις & λόγοι

Η επανάσταση του 1821 ανέδειξε ήρωες οι οποίοι με τις πράξεις αυτοθυσίας – γενναιότητας και αυταπάρνησης επιβεβαίωσαν το αδάμαστο Ελληνικό πνεύμα. Ταυτόχρονα όμως ελέχθησαν και φράσεις…………..άλλες γνωστές όπως Ελευθερία ή Θάνατος…..και άλλες εν πολλοίς άγνωστες οι οποίες κατέδειξαν το φρόνημα των αγωνιστών, ή συνόδευσαν τις εν λόγω πράξεις σφραγίζοντας την έκβαση του αγώνα.

Ιστορικές παρερμηνείες

O απόηχος των ιστορικών γεγονότων δεν επηρεάζει μόνον αυτούς που τα έζησαν αλλά και αυτούς που τα μελετούν. Με την πάροδο του χρόνου ακόμη και γνωστοί πόλεμοι ή συμβάντα δεν παύουν να διέπονται από σκοτεινές πτυχές, με αποτέλεσμα να υφίστανται αλλοιώσεις και να προκαλούνται παρανοήσεις.

Το «Παλλάδιον»

Η Αθηνά ανατράφηκε από τον Τρίτωνα (γιο του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης) μαζί με την κόρη του Παλλάδα. Τα δύο κορίτσια ήσαν αχώριστα και συναγωνίζονταν στα παιχνίδια. Κάποια στιγμή ενώ ασκούνταν σε πολεμικές ασκήσεις, η Παλλάδα επρόκειτο να καταφέρει χτύπημα στην Αθηνά, εκείνη την στιγμή ο Δίας βλέποντας την σκηνή και φοβούμενος για την ασφάλεια της κόρης του, παρεμβάλλει μεταξύ τους την αιγίδα (δερμάτινη ασπίδα). Η Παλλάδα αιφνιδιάζεται και έτσι βρίσκει την ευκαιρία η Αθηνά να την χτυπήσει. Το χτύπημα όμως ήταν σοβαρό με αποτέλεσμα να τραυματισθεί και να πεθάνει

Η Αθηνά προκειμένου να τιμήσει την μνήμη της κατασκευάζει ξύλινο άγαλμα με ύψος τρείς πήχεις το οποίο αναπαριστούσε την Παλλάδα, έχοντας τα πόδια ενωμένα και κρατώντας στο δεξί χέρι ακόντιο και στο αριστερό αδράχτι και αφού έδεσε στο στήθος του την αιγίδα, η οποία αιφνιδίασε την φίλη της, ανέβασε το άγαλμα στον ουρανό τοποθετώντας το δίπλα στον Δία.

Θρυλικοί «σκληροτράχηλοι»

Η Ιστορία βρίθει από κατορθώματα και γενναίες πράξεις πολεμιστών. Ορισμένοι από αυτούς εισήλθαν στο πάνθεον αλλάζοντας τον ρουν της ως ήρωες ή ηγέτες. Υπάρχουν όμως και ορισμένοι που είτε λόγω ιστορικής ολιγωρίας, είτε λόγω «τοπικής εμβέλειας» των κατορθωμάτων τους παρέμειναν εν πολλοίς άγνωστοι.

Όλοι αυτοί όμως είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό………ήσαν «σκληροτράχηλοι» δηλαδή αντίκρυσαν τον θάνατο και τον ανάγκασαν να αποστρέψει το βλέμμα του.

Θρυλικά ξίφη

Το ξίφος αποτελεί βασικό θέμα στους περισσότερους ιστορικούς θρύλους και παραδόσεις, συνδεόμενο με γενναίους πολεμιστές, επικές μάχες και κατακτήσεις. Υπήρξαν ξίφη που το όνομά τους έλαβε μυθικές διαστάσεις, συνδυάζοντας την πραγματικότητα με την φαντασία, μέχρι σημείου ταύτισης. Ουδέποτε θα υπάρξει άλλο όπλο που να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ιστορία όπως το ξίφος.