Οράτιοι & Κυρίτες

Η τραγική ιστορία των Ορατίων και των Κυριτών (Horatii & Curiatii) είναι ένας από τους μύθους της Ρώμης ως εξήγηση του τρόπου που επέκτεινε την επιρροή της στην γειτονική Άλμπα Λόνγκα (αρχαία Λατινική πόλη 19 χλμ. νοτιοδυτικά της Ρώμης).

Ζώα σε πολεμικές επιχειρήσεις

Τα ζώα χρησιμοποιούνταν σε πολεμικές επιχειρήσεις επί χιλιετίες. Στοιχεία από Ελληνο-Ρωμαϊκές φιλολογικές πηγές, αποκαλύπτουν αξιοσημείωτη ποικιλία πλασμάτων του κόσμου των ζώων και των εντόμων, από σφήκες έως ελέφαντες, τα οποία «επιστρατεύτηκαν» για την επίτευξη νικηφόρων μαχών κατά την αρχαιότητα… Δοκίμιο της Adrienne Mayor με τίτλο Animals in warfare.

Ο Οράτιος Κόκλης (Horatius Cocles)

Περί το έτος 510 π.Χ (χρονολόγηση του Μάρκου Τερέντιου Βάρρονα) οι Ρωμαίοι εξόρισαν τον βασιλέα Λεύκιο Ταρκήνιο (επονομαζόμενος και Ταρκήνιος ο Υπερήφανος) και με εμπνευστή τον Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο, εγκαθίδρυσαν καθεστώς Δημοκρατίας με δύο Υπάτους, όπου μετά τον θάνατο του ο Βρούτου, ηγέτης των Ρωμαίων ανεδείχθη ο Πόπλιος Βαλέριος. Σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο, ο Ταρκήνιος συμμάχησε με τον Ετρούσκο βασιλέα Πορσήννα του Γλουσίου (σύγχρονη Chiusi) ο οποίος προσβλέποντας στην κατάκτηση της Ρώμης, παρά την αποκατάσταση του Ταρκηνίου, βάδισε εναντίον της. Οι πληροφορίες του Λίβιου δεν απέχουν από την πραγματικότητα, αφού το όνομα Πορσήννας, προέρχεται από την Ετρουσκική λέξη purthne η οποία σημαίνει «ανώτατος δικαστής».