Κουρήτες & Δάκτυλοι

Οι Κουρήτες Δάκτυλοι ήσαν τρεις, πέντε ή εννέα Δαίμονες (πνεύματα) στους οποίους ανέθεσε η θεά Ρέα να προστατεύσουν τον νεογέννητο Δία από τις κανιβαλικές τάσεις του πατέρα του Κρόνου και αυτοί υπακούοντας, έκρυψαν το νεογνό σε μια σπηλιά στο όρος Ίδη (Ψηλορείτης) στην Κρήτη, πνίγοντας το κλάμα του στους ήχους φρενήρους χορού αναπαράστασης συγκρουόμενου δόρατος και ασπίδας.

Το σπήλαιο των Νυμφών (Ιθάκη)

Περί του σπηλαίου των Νυμφών στην Ιθάκη, το οποίο περιγράφεται από τον Όμηρο στο 13ο βιβλίο της Οδύσσειας. Αναφορά στο διασωθέν έργο του Πορφύριου «Περὶ τοῦ ἐν Ὀδυσσείᾳ τῶν Νυμφῶν Ἂντρου» μεταφρασμένο στην Αγγλική γλώσσα από τον Thomas Taylor το 1917. _Πυθεύς

Μνημοσύνη……..η μητέρα των Μουσών

Η Μνημοσύνη, στην αρχαιότητα ήταν η θεά της μνήμης και θεωρείτο ως μια από τις πλέον ισχυρές θεότητες της εποχής της. Εξ’ άλλου η μνήμη είναι ένα από τα προσόντα που ξεχωρίζει τους ανθρώπους από τα ζώα, καθώς αποτελεί το θείο δώρο που επιτρέπει να συζητούμε, να κρίνουμε, να αιτιολογούμε, να προβλέπουμε, να προλαμβάνουμε και το σημαντικότερο όλων…………………αποτελεί το θεμέλιο του πολιτισμού.

Ο Ιαπετός

Ο Ιαπετός ήταν ένας από τους έξι γηραιότερους Τιτάνες, γιος του Ουρανού και της Γαίας. Σύμφωνα με την μυθολογία (Ησίοδος «Θεογονία») ο Ουρανός κάθε βράδυ κατέβαινε στην γη και ζευγάρωνε με την Γαία, αλλά όλως παραδόξως μισούσε τους απογόνους τους οποίους έτικτε η σύντροφός του. Έτσι κάποια στιγμή άρχισε να φυλακίζει τους νεότερους εξ’ αυτών στα Τάρταρα, γεγονός που προξένησε πόνο και οργή στην Γαία, η οποία αφού κατασκεύασε δρεπάνι από πυριτόλιθο ζήτησε από τους γιούς της να ευνουχίσουν τον Ουρανό και να πετάξουν τα γεννητικά του όργανα στην θάλασσα.

«Ησιόδου»………….Θεογονία

Για τον Ησίοδο οι πληροφορίες που έχουμε είναι λίγες και ιδιαίτερα συγκεχυμένες, συνεπώς μοναδική αυθεντική πηγή για τον ποιητή παραμένουν τα δύο σωζόμενα έργα του, Θεογονία και Έργα και Ημέραι. Το όνομα του Ησιόδου αναφέρεται μόνο μία φορά και μάλιστα στη Θεογονία(στίχος 22 [Αι νυ που’ Ησίοδον καλήν εδιδαξαν αοιδήν – αυτές (οι Μούσες) λοιπόν δίδαξαν στον Ησίοδο κάποτε το ωραίο τραγούδι]). Η ποίησή του έχει έντονα προσωπικό χαρακτήρα. Το ακριβές έτος της γέννησης αλλά και του θανάτου του είναι άγνωστα (εκτιμάται ότι έζησε περί το 700 ή 800 π.Χ). Είναι μεταγενέστερος του Ομήρου και οπωσδήποτε προγενέστερος του Αρχίλοχου.