Αντισημιτισμός

Αντισημιτισμός είναι η ιδέα ότι οι λαοί οι οι οποίοι ομιλούν Σημιτική διάλεκτο ανήκουν σε υποδεέστερη φυλή. Η άποψη αυτή του 19ου αιώνα είναι λανθασμένη, επειδή γλώσσα και φυλή δεν συνδέονται· εκτός αυτού η έννοια της φυλής είναι επιστημολογικά αδύναμη και πιθανόν κενή νοήματος. Παρότι ο ιδιωματισμός περιλαμβάνει ενδεχομένως και τους Αραβόφωνους λαούς, χρησιμοποιείται γενικότερα για να καταδείξει αντι-εβραϊκά αισθήματα. _Πυθεύς

Νέρων…….ο αμφιλεγόμενος αυτοκράτωρ

Κατά την διάρκεια των αυτοκρατορικών χρόνων, κυβέρνησαν την Ρώμη μία σειρά φιλόδοξοι, εγωπαθείς και αυτοκαταστροφικοί αυτοκρατόρες. Μετά τις ευτυχισμένες ημέρες του Οκταβιανού Αυγούστου και της Pax Romana, οι διάδοχοί τους απεδείχθησαν λιγότερο ικανοί και σώφρονες. Πολλών εξ αυτών τα ονόματα έγιναν συνώνυμα κάθε είδους φρικαλεότητος και παράφρονος συμπεριφοράς (όρα Καλιγούλας).

Μετά την δολοφονία του Καλιγούλα, τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Ρώμης ο θείος του Κλαύδιος, ο οποίος υπό την προτροπήν της συζύγου του Μεσσαλίνας, προέβη σε εκκαθαρίσεις αντιπάλων και αδιάκριτες εκτελέσεις συγκλητικών και Ρωμαίων αριστοκρατών. Όταν η Μεσσαλίνα παντρεύτηκε τον εραστή της κι επεχείρησε να ανατρέψει τον Κλαύδιο, ο τελευταίος διέταξε την εκτέλεση αμφοτέρων. Τότε, ο Κλαύδιος ενυμφεύθη την νεωτέρα αδελφή του Καλιγούλα, την ίδια του την ανιψιά Αγριππίνα, η οποία από πρότερον γάμον της είχε αποκτήσει ένα γιο, τον Λούκιο Δομίτιο. Ο Κλαύδιος τον υιοθέτησε επισήμως, δίδοντάς του το οικογενειακό όνομα Νέρων (πλήρες όνομα Λούκιος Δομίτιος Αχενόβαρβος Νέρων Κλαύδιος Καίσαρ Αύγουστος Γερμανικός).