Ο Οράτιος Κόκλης (Horatius Cocles)

Περί το έτος 510 π.Χ (χρονολόγηση του Μάρκου Τερέντιου Βάρρονα) οι Ρωμαίοι εξόρισαν τον βασιλέα Λεύκιο Ταρκήνιο (επονομαζόμενος και Ταρκήνιος ο Υπερήφανος) και με εμπνευστή τον Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο, εγκαθίδρυσαν καθεστώς Δημοκρατίας με δύο Υπάτους, όπου μετά τον θάνατο του ο Βρούτου, ηγέτης των Ρωμαίων ανεδείχθη ο Πόπλιος Βαλέριος. Σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο, ο Ταρκήνιος συμμάχησε με τον Ετρούσκο βασιλέα Πορσήννα του Γλουσίου (σύγχρονη Chiusi) ο οποίος προσβλέποντας στην κατάκτηση της Ρώμης, παρά την αποκατάσταση του Ταρκηνίου, βάδισε εναντίον της. Οι πληροφορίες του Λίβιου δεν απέχουν από την πραγματικότητα, αφού το όνομα Πορσήννας, προέρχεται από την Ετρουσκική λέξη purthne η οποία σημαίνει «ανώτατος δικαστής».

Οι «Ετρούσκοι»

Η ιστορία των Ετρούσκων ή Τυρρηνών είναι εξίσου ενδιαφέρουσα όσο και αινιγματική. Παρόλο που γνωρίζουμε μόνο αποσπάσματα, εντούτοις είναι αξιοσημείωτη, όσον αφορά στα επιτεύγματά τους ως έμποροι, βιοτέχνες και στην επιρροή τους στον Ρωμαϊκό πολιτισμό. Ο αυτοκράτορας Κλαύδιος κατέγραψε την ιστορία τους σε είκοσι τόμους, αλλά δυστυχώς το έργο του δεν διασώθηκε. Εν τω μεταξύ, η ετρουσκική γλώσσα είναι εν μέρει κατανοητή, καθότι εκτός από κάποια αποκωδικοποίηση των ευρημάτων, σε γενικές γραμμές δεν μπορεί να αναγνωσθεί. Παρόλα αυτά τρείς βασιλείς της Ρώμης ήσαν Ετρούσκοι (Lucius Tarquinius Priscus – Servius Tullius – Lucius Tarquinius Superbus).