Ασσυρία….η χώρα των δαιμόνων

Η Ασσυριακή μυθολογία είναι επηρεασμένη από την αντίστοιχη Βαβυλωνιακή και Μεσοποτάμια οι οποίες βασίζονται στην δαιμονολογία. Οι περισσότερες θεότητες – δαίμονες προέρχονται από τις προαναφερθείσες μυθολογίες και αναφέρονται με τις ίδιες ή διαφορετικές ονομασίες.

Μάχη της Νινευή (12 Δεκεμβρίου 627)

Η μάχη της Νινευή απετέλεσε το αποκορύφωμα του πολέμου μεταξύ Βυζαντίου – Σασσανιδών (602-628). Η Βυζαντινή νίκη προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο στην Περσία και αποκατέστησε τα αρχικά σύνορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στην Μέση Ανατολή. Αυτή όμως η αποκατάσταση της εξουσίας και κύρους του Βυζαντίου δεν επρόκειτο να διαρκέσει, καθώς σε λίγα χρόνια, εμφανίσθηκε το Αραβικό Χαλιφάτο φέρνοντας την αυτοκρατορία για ακόμη μια φορά στο χείλος της καταστροφής.

Ο Γρύπας

Ο Γρύπας ήταν μυθικό όν με κεφάλι και φτερά αετού και σώμα – ουρά και πόδια λέοντα. Καθώς ο αετός θεωρείτο «βασιλιάς των πτηνών» και το λιοντάρι «βασιλιάς των ζώων», ο Γρύπας αντιπροσώπευε ένα ισχυρό και μεγαλοπρεπές πλάσμα. Την εποχή της Περσικής Αυτοκρατορίας, ο Γρύπας θεωρείτο ότι προστάτευε από το κακό, την μαγεία και τις συκοφαντίες. Αν και συναντάται συχνά στην μεσαιωνική Εραλδική εποχή (εραλδική=βοηθητικός ιστορικός κλάδος που ασχολείται με την μελέτη οικοσήμων, συμβόλων, θυρεών, σημαιών, κ.λ.π) εντούτοις έλκει τις ρίζες του στην αρχαιότητα.

Η μάχη της Καρχεμισίας (605 π.Χ.)

Όταν το 612 π.Χ. η πρωτεύουσα της Ασσυρίας Νινευί κυριεύθηκε από τους Μήδους, Σκύθες, Βαβυλώνιους και τους συμμάχους τους, οι Ασσύριοι μετέφεραν την πρωτεύουσα στην Χαρράν. Όταν δε κατελήφθη η Χαρράν από την Συμμαχία το 609 π.Χ., μεταφέρθηκε στην Καρχεμισία (μετέπειτα Ευρωπός) της Συρίας στον ποταμό Ευφράτη. Η Αίγυπτος (πρώην υποτελής της Ασσυρίας) συμμάχησε με τον βασιλέα των Ασσυρίων Ασούρ Ουμπαλίτ Β΄ και το 609 π.Χ. βάδισε εναντίον των Βαβυλωνίων.