Αριστοτέλης (384 – 322 π.Χ.)

Ο Αριστοτέλης ( 384 π.Χ. – 322 π.Χ. ) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος. Μαζί με τον Πλάτωνα αποτελεί τη φωτεινή δυάδα της φιλοσοφικής σκέψης του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Υπήρξε σοφός μεγαλοφυής, εγκυκλοπαιδικός, φυσιοδίφης, δημιουργός της λογικής και ο σημαντικότερος από τους διαλεκτικούς της αρχαιότητας.

Φάλαρις … ο τύραννος του Ακράγαντα

Ο Περίλαος είχε φιλοτεχνήσει ομοίωμα ταύρου από χαλκό, προσαρμόζοντας λεπτούς αυλούς για την μεταφορά ήχων από την κοιλιά του ζώου προς τα ρουθούνια του και είχε ανοίξει κάτι σαν πόρτα σ᾽ ένα από τα πλευρά του. Στη συνέχεια το μετέφερε σαν δώρο προς τον Φάλαρι ο οποίος τον καλοσώρισε και έδωσε εντολές για την αφιέρωση του κατασκεύασματος στους θεούς.

Εύδοξος ο Κνίδιος (περ. 408 – 342 π.Χ)

Ο Εύδοξος της Κνίδου, ήταν Έλληνας μαθηματικός και αστρονόμος που εξέλιξε την αναλογική θεωρία, συνέβαλε στον εντοπισμό αστερισμών και κατ’ επέκταση στην ανάπτυξη της Παρατηρησιακής Αστρονομίας στον Ελληνικό κόσμο και καθιέρωσε το πρώτο εξελιγμένο γεωμετρικό μοντέλο των ουρανίων κινήσεων. Υπήρξε ο πλέον καινοτόμος Έλληνας μαθηματικός πριν τον Αρχιμήδη. Το έργο του αποτελεί θεμέλιο των «Στοιχείων» του Ευκλείδη και απετέλεσε βάση για την μελέτη του Αρχιμήδη επί των όγκων και των επιφανειών, ενώ η αναλογική θεωρία είναι η πρώτη ολοκληρωμένη θεωρία μεγεθών.

Ο «Οφθαλμός του Άνακτα»

Ο όρος Μάτι του Βασιλέα σήμαινε «επιθεωρητής της Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών». Ορισμένες φορές αποκαλούνταν «αυτιά και μάτια». Η ομοιότητα με τους Αθηναίους Επισκόπους είναι αξιοσημείωτη. _ Πυθεύς

Αρχαιοελληνικό χιούμορ

Τα αρχαία Ελληνικά ανέκδοτα είναι πνευματώδη και διδακτικά, καθότι προσφέρουν γέλιο εκφράζοντας το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα στην πιο χαριτωμένη μορφή του και ταυτόχρονα διδάσκουν αναδεικνύοντας αρχές, αξίες και ήθη της εποχής. Ιδού ορισμένα απ’ αυτά: