Οι Μαορί (Maori)

Η Νέα Ζηλανδία (στην γλώσσα των Μαορί Aotearoa=μακρύ λευκό σύννεφο) βρίσκεται στον Νότιο Ειρηνικό και αποτελείται από δύο μεγάλες νήσους, την Βόρεια και την Νότια, καθώς και τις μικρότερες Μπάουντυ, νήσο των Αντιπόδων και Κέρμαντεκ. Η Αυστραλία είναι ο πλησιέστερος γείτονας και χωρίζεται από την Νέα Ζηλανδία μέσω της θάλασσας της Τασμανίας. Το επικίνδυνο ταξίδι από την πλησιέστερη κατοικημένη περιοχή καθιστούσε την Νέα Ζηλανδία ένα από τα τελευταία μέρη του πλανήτη που μπορούσε να προσεγγίσει ο άνθρωπος. Οι Μαορί πιστεύεται ότι μετανάστευσαν στην Νέα Ζηλανδία, προερχόμενοι από την ανατολική Πολυνησία προς το τέλος του 1.000 μ.Χ.

Advertisements

Οι πόλεμοι του Οπίου

Οι πόλεμοι του Οπίου 1839-1842 και 1856-1860 σηματοδότησαν μια νέα φάση στις σχέσεις της Κίνας με τη Δύση. Οι στρατιωτικές ήττες της Κίνας σε αυτούς τους πολέμους ανάγκασε τους κυβερνήτες της να υπογράψουν συμβάσεις, ανοίγοντας πολλά λιμάνια διεθνούς εμπορίου. Οι ποινές που επιβάλλονταν στο πλαίσιο του συστήματος της Καντόνας καταργήθηκαν. Το όπιο, παρά την αυτοκρατορική απαγόρευση έγινε τακτικό εμπορικό προϊόν, η τιμή του έπεσε, η τοπική κατανάλωση αυξήθηκε με ταχείς ρυθμούς, και το φάρμακο διείσδυσε σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Η λαϊκή εχθρότητα προς την αλλοδαπή αυτή δραστηριότητα άρχισε να διογκώνεται. _Peter C. Perdue / The first opium war

Οι Καρνατικοί πόλεμοι – The Carnatic Wars (1746-63)

Οι Καρνατικοί πόλεμοι ήσαν μια σειρά στρατιωτικών συγκρούσεων στα μέσα του 18ου αιώνα στην Ινδική υποήπειρο (νότια περιοχή της Ασίας, η οποία εδράζει ως επί το πλείστον στην Ινδική πλάκα και εκτείνεται νότια στον Ινδικό Ωκεανό. Περιλαμβάνει την Ινδία, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές, όπως επίσης την Σρι Λάνκα, το Νεπάλ και το Μπουτάν). Στις εν λόγω συγκρούσεις ενεπλάκησαν πολλοί ανεξάρτητοι κυβερνήτες και υποτελείς, μαχόμενοι για κληρονομική διαδοχή – εδαφική κυριαρχία και περιελάμβαναν διπλωματικές και στρατιωτικές συγκρούσεις μεταξύ της Γαλλικής Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών και της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών.

Η μάχη του Towton (29 Μαρτίου 1461)

Η περίοδος πολιτικής αστάθειας της Αγγλικής ιστορίας γνωστή ως Πόλεμος των Ρόδων, μετουσιώθηκε σε ανοιχτή πολεμική σύρραξη, την στιγμή κατά την οποία το Σύμφωνο (Act of Accord) του Οκτωβρίου 1460, όριζε τον Ριχάρδο, δούκα της Υόρκης ως διάδοχο του βασιλέα Ερρίκου ΣΤ’. Η βασίλισσα Μαργαρίτα αρνήθηκε να δεχθεί ότι ο γιος της αποκληρώθηκε και συγκέντρωσε στρατεύματα, προκειμένου να υποστηρίξει τα συμφέροντα της δυναστείας των Lancaster.

Οι «Άγγελοι της Μονς»

Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου επικρατούσε στη Βρετανία μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι κάποια μορφή υπερφυσικής παρέμβασης έσωσε τα Συμμαχικά στρατεύματα κατά την υποχώρηση από την Mons.

Το γεγονός αυτό, γνωστό ως «Οι Άγγελοι της Μονς» χρησιμοποιήθηκε ποικιλοτρόπως ως απόδειξη υπερφυσικής παρέμβασης σε μάχη, ή παράδειγμα συλλογικής παραίσθησης, ή απλώς ως αστικός μύθος. Η πιο κοινότοπη εξήγηση είναι ότι οι άγγελοι δεν ήσαν τίποτα περισσότερο από μια παρερμηνεία περίεργων σχηματισμών νεφών τα οποία παρατηρήθηκαν από τα ήδη ταλαιπωρημένα στρατεύματα. Στο μόνο σημείο που οι περισσότερες θεωρίες συμφωνούν είναι ότι κάτι παράξενο συνέβη κατά την υποχώρηση από την Μονς τον Αύγουστο του 1914 και αυτό αποδεικνύεται από μαρτυρίες Βρετανών και πιθανώς Γερμανών στρατιωτών. Ωστόσο, μια εκ νέου εξέταση των στοιχείων θέτει ακόμη και αυτό το βασικό σημείο σύγκλισης υπό αμφισβήτηση, εγείροντας την πιθανότητα η ιστορία του αγγέλου να οφείλεται περισσότερο σε στρατιωτικές σκοπιμότητες, παρά στην θεία πρόνοια.

Ο «Μαύρος Πρίγκηψ»

Ο πρίγκηπας Εδουάρδος της Αγγλίας ο επονομαζόμενος «Μαύρος Πρίγκηψ» γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1330 στο Γούντστοκ και πέθανε στις 8 Ιουνίου 1376. Ήταν πρωτότοκος γιος του Εδουάρδου ΙΙΙ της Αγγλίας και της Φιλίππης του Αινώ. Το 1333 ονομάσθηκε κόμης του Τσέστερ, το 1337 Δούκας της Κορνουάλης και το 1343 πρίγκηπας της Ουαλίας. Επίσης καλείτο Εδουάρδος του Γούντστοκ και πρίγκηπας της Ακουϊτανίας. Το προσωνύμιο «Μαύρος πρίγκηψ» αποδόθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα και οφείλεται στην μαύρη πανοπλία που φορούσε στις μάχες. Υπήρξε ένας από τους επιφανέστερους στρατιωτικούς διοικητές κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου.

Περί «Πειρατών»

Η λεγόμενη «χρυσή εποχή της πειρατείας» διήρκεσε περίπου από το 1700 έως το 1725, οπότε χιλιάδες άνδρες (και γυναίκες) επιδόθηκαν συστηματικά σε αυτήν προκειμένου για να εξασφαλίσουν «τα προς το ζην». Έγινε γνωστή ως «χρυσή εποχή» επειδή οι συνθήκες ήσαν ιδανικές και πολλά από τα διάσημα άτομα που συνδέονται με την πειρατεία, όπως ο Άγγλος Edward Teach ο επονομαζόμενος «Μαυρογένης», ο Αγγλο – Κουβανός John Rackham ο επονομαζόμενος «Calico Jack», ο Ουαλλός Bartholomew Roberts ή «Black Bart» κ.ά, έδρασαν κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου. Στο παρόν άρθρο εξετάζονται δέκα στοιχεία που αφορούν στην ζωή – δράση και συνήθειες αυτών των αδίστακτων ληστών της θάλασσας!

Η Νορμανδική κατάκτηση (1066)

Ο όρος Νορμανδική κατάκτηση αφορά στην κατάκτηση της Αγγλίας από τον Γουίλιαμ δούκα της Νορμανδίας και κατόπιν βασιλέα Γουίλιαμ Ι.

Ο Αγγλο – Αμερικανικός πόλεμος (1812 – 1815)

Στις 18 Ιουνίου 1812, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξέπληξαν τους πάντες κηρύσσοντας πόλεμο κατά της Μεγάλης Βρετανίας. O στρατός της Βρετανίας εκείνη τη χρονική περίοδο ευρίσκετο στην Ιβηρική χερσόνησο, υποστηρίζοντας τους συμμάχους Ισπανία και Πορτογαλία, που συμμετείχαν σε πόλεμο με τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη.

Ο πόλεμος των Ρόδων (1455 – 1487)……..War of the Roses

Ο πόλεμος των Ρόδων διήρκεσε 32 έτη (1455 – 1487) και διεξήχθη μεταξύ των οίκων του York και του Lancaster με αφορμή τη διεκδίκηση του Αγγλικού θρόνου. Η ονομασία προήλθε από τα εμβλήματα των δύο οίκων………….. λευκό και κόκκινο τριαντάφυλλο αντίστοιχα.

Η μάχη της Isandlwana & η πολιορκία του Drift Rorke’s (22 Ιαν. 1879)

τα τέλη του 19ου αιώνα η βρετανική αυτοκρατορία είχε ήδη επεκταθεί σχεδόν σε όλες τις ηπείρους.
Στην σημερινή Νότια Αφρική οι Βρετανοί είχαν αποκτήσει μια αποικία από την Ολλανδία και σχεδίαζαν να επεκτείνουν την επιρροή τους στην περιοχή. Αυτό δεν ήταν εύκολη υπόθεση καθότι η περιοχή (Zululand) κυριαρχείτο από τους Zulu μια πολεμική φυλή της οποίας ο στρατός γνώριζε προηγμένες πολεμικές τεχνικές και είχε στρατιωτική πειθαρχία.

Β’ Παγκόσμιος πόλεμος (αίτια και αφορμές)……….2ο μέρος

Αρχικά ο Χίτλερ δεν σκεπτόταν να κινηθεί κατά της Πολωνίας έστω κι εάν αυτή κατείχε το μεγαλύτερο εδαφικό τμήμα που είχε αποσπασθεί από τη Γερμανία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Πολωνία, όπως και η Ουγγαρία, τον βοήθησαν έμμεσα λόγω της απειλής που συνιστούσαν κατά των νώτων της Τσεχοσλοβακίας εξαναγκάζοντας την να ενδώσει στις απαιτήσεις του. Η Πολωνία είχε συμπτωματικά εκμεταλλευθεί την ευκαιρία να αποσπάσει ένα τμήμα από το Τσεχικό έδαφος. Ο Χίτλερ έκλινε προς την άποψη να δεχθεί την Πολωνία ως μικρό συνεταίρο προς το παρόν με την προϋπόθεση να επιστρέψει το Γερμανικό λιμάνι του Δάντσιχ και να παραχωρήσει στη Γερμανία ελευθερία διέλευσης προς την Ανατολική Πρωσία δια μέσω του Πολωνικού «διαδρόμου».

Β’ Παγκόσμιος πόλεμος (αίτια και αφορμές)……….1ο μέρος

Την 1η Απριλίου του 1939, ο παγκόσμιος Τύπος δημοσίευσε την είδηση ότι η Βρετανική Κυβέρνηση του Νέβιλ Τσάμπερλεν, αντιστρέφοντας την πολιτική του κατευνασμού και της αποδεσμεύσεως, είχε αναλάβει την υποχρέωση να υπερασπισθεί την Πολωνία εναντίον κάθε απει­λής, που θα προερχόταν από τη Γερμανία με σκοπό τη διασφάλιση ειρήνης στην Ευρώπη.

Την 1η Σεπτεμβρίου, ο Χίτλερ πέρασε τα πολωνικά σύνορα και δύο ημέρες αργότερα, η Βρετανία και η Γαλλία, αφού μάταια αξίωσαν να απο­συρθεί εισήλθαν στον πόλεμο. Μόλις είχε αρχίσει ένας Ευρωπαϊκός Πόλεμος ο οποίος και εξελίχθηκε στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.