Αίας ο Τελαμώνιος (μυθολογία)

Ο Αίας ο Τελαμώνιος υπήρξε μυθικός βασιλεύς της Σαλαμίνος και ένας από τους σπουδαιότερους ήρωες του Τρωικού πολέμου.

Ναύπλιος (μυθολογία)

Στην Ελληνική μυθολογία με το όνομα Ναύπλιος είναι γνωστός ο ιδρυτής και επώνυμος ήρωας της Ναυπλίας (σημερινό Ναύπλιο).

Ρωμύλος & Ρέμος

Ο Ρωμύλος και ο Ρέμος ήταν δίδυμα αδέλφια και αναφέρονται ως ιδρυτές και πρώτοι βασιλείς της Ρώμης.

Μαντείο των Δελφών

Το Μαντείο των Δελφών ήταν το γνωστότερο μαντείο της αρχαίας Ελλάδας και του τότε γνωστού κόσμου.

Γανυμήδης (μυθολογία)

Ο Γανυμήδης ήταν ένας όμορφος Τρώας πρίγκιπας που μεταφέρθηκε στον ουρανό από τον Δία σε μορφή αετού, ως οινοχόος των θεών.

Επτά επί Θήβαις…ο πόλεμος

Ο πόλεμος των Επτά επί Θήβαις αφορά σε επτά ήρωες της Ελληνικής μυθολογίας που επιλέχθηκαν από τον Άδραστο, βασιλιά του Άργους, να ηγηθούν στρατού με σκοπό την αποκατάσταση του γιου του Οιδίποδα Πολυνείκη στο θρόνο του Θηβών.

Αιακός (μυθολογία)

Ο Αιακός ήταν βασιλιάς της Αίγινας και μετά θάνατον κλειδούχος και κριτής του Άδη μαζί με τον Ραδάμανθυ και τον Μίνωα.

Λαπίθες

Οι Λαπίθες ήταν Αιολικό φύλο της Θεσσαλίας που σύμφωνα με τον μύθο, την εποχή του Ιξίωνα κατέκτησε τα εδάφη των Περραιβών.

Άτλας (μυθολογία)

Ο Άτλας ήταν ο ηγέτης της εξέγερσης των Τιτάνων κατά του Δία και τιμωρήθηκε μετά το τέλος της Τιτανομαχίας να κρατά αιώνια τον ουρανό στους ώμους του.

Απόφις (μυθολογία)

Ο Απέπ ή Απόφις ήταν αρχαία Αιγυπτιακή θεότητα που απεικονίζεται ως γιγαντιαίο φίδι το οποίο ενσάρκωνε το χάος και ήταν αντίπαλος του φωτός.

Βερτούμνος (μυθολογία)

Στη Ρωμαϊκή μυθολογία, ο Βερτούμνος (ή Βορτούμνος ή Βερτίμνος) είναι ο θεός των εποχών, της αλλαγής και της ανάπτυξης των φυτών, των κήπων και των οπωροφόρων δέντρων.

Αφροδίτη (θεά του έρωτα)

Η Αφροδίτη κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία και θρησκεία είναι η θεά του έρωτα, της ομορφιάς, της σεξουαλικότητας, της ηδονής και της τεκνοποίησης.

Μαινάδες (μυθολογία)

Στην Ελληνική μυθολογία οι Μαινάδες ήταν νύμφες που παρουσιάζονται ως ακόλουθοι του θεού Διονύσου.

Σίνων (μυθολογία)

Ο Σίνων, γενεαλογικά ήταν συγγενής του Οδυσσέα, γιος του Αισίμου, αδελφού της Αντίκλειας, η οποία ήταν η μητέρα του Οδυσσέα. Δηλαδή ο Οδυσσέας και ο Σίνων ήταν πρώτα ξαδέλφια με κοινό παππού τον Αυτόλυκο. Ήταν υπεύθυνος για την είσοδο του Δούρειου Ίππου στην Τροία και το άναμμα δάδας ως σήμα προς τους Αχαιούς για την τελική επίθεση.

Πυγμαλίων (μυθολογία)

Ο μύθος αναφέρεται στον μυθικό βασιλιά της Κύπρου Πυγμαλίωνα ο οποίος ερωτεύθηκε ένα γυναικείο άγαλμα από ελεφαντόδοντο.

Ερινύες (μυθολογία)

Οι Ερινύες ή Ευμενίδες ήταν χθόνιες θεότητες εκδίκησης και τιμωρίας, που καταδίωκαν τους ανθρώπους για εγκλήματα ηθικής & φυσικής τάξης

Άρης (θεός του πολέμου)

Ο Άρης (ή Άρες ή Άρευς ή Ενυάλιος) θεωρείτο θεός του πολέμου στην αρχαία Ελλάδα και ήταν ίσως ο πιο αντιδημοφιλής από όλους τους Ολύμπιους θεούς λόγω της ιδιοσυγκρασίας, της επιθετικότητας και της ακόρεστης δίψας του για πόλεμο.

Σιμπίλια/Sibilja η μαγική πολεμική αγελάδα (περ. 8ος αιώνας)

Στο θρυλικό Νορβηγικό Έπος του Ράγκναρ Λόθμπροκ/Saga of Ragnar Lodbrok, ο Ράγκναρ αναφέρει έναν Σουηδό βασιλέα ονόματι Έιστεν Μπέλι/Eysteinn Beli, γνωστό και ως «Φαύλο» ή «Κακός Κυβερνήτης» ως έναν από τους πιο τρομερούς αντιπάλους του. Τα προβλήματα και οι δυσκολίες του Ράγκναρ με τον Σουηδό βασιλιά δεν οφείλονταν στον ίδιο τον Έιστεν, αλλά σε ένα κρυφό όπλο. Σύμφωνα με το έπος, ο Έιστεν διέθετε έναν από τους μεγαλύτερους μάγους και πολεμιστές της εποχής. Αυτή η τρομακτική φιγούρα ονομαζόταν Σιμπίλια/Sibilja και ήταν αγελάδα.

Όμηρος (περ. 800 – 701 π.Χ.)

Ο Όμηρος (περ. 750 π.Χ.) είναι ίσως ο μεγαλύτερος επικός ποιητής της κλασικής εποχής. Συνέθεσε (δεν συνέγραψε, αφού τα ποιήματα αρχικά διαδόθηκαν προφορικά και γράφτηκαν αργότερα) δύο μεγάλα έργα, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, ενώ του αποδίδονται και άλλα, τα οποία τελούν υπό αμφισβήτηση.

Άλκηστις

Η Άλκηστις ήταν μυθική βασίλισσα της Θεσσαλίας, σύζυγος του βασιλιά Άδμητου, η οποία αποτελεί την προσωποποίηση της αφοσιωμένης, ανιδιοτελούς, γυναίκας και συζύγου στην αρχαία Ελλάδα.

Τειρεσίας (μάντης)

Ο Τειρεσίας είναι περιώνυμος μάντης της Ελληνικής μυθολογίας, που στον Θηβαϊκό κύκλο διαδραματίζει αντίστοιχο ρόλο με εκείνο του Κάλχα στον Τρωικό πόλεμο. Πατέρας του ήταν ο Ευήρης, που καταγόταν από τον Ουδαίο του γένους των Σπαρτών και μητέρα του η νύμφη Χαρικλώ.

Αμφιτρύων

Στην Ελληνική μυθολογία ο Αμφιτρύων ήταν γιος του Αλκαίου, βασιλιά της Τίρυνθας και της Αστυδάμειας (ή Λυσιμάχης ή Λαονόμης) εγγονός του ήρωα Περσέα και πατριός του Ηρακλή. Από τον πατέρα του κληρονόμησε τον θρόνο της Τίρυνθας και από τον πεθερό του Ηλεκτρύωνα τον θρόνο των Μυκηνών. Όταν δε σκότωσε κατά λάθος τον πεθερό του Ηλεκτρύωνα, εκδιώχθηκε από την πόλη και εγκαταστάθηκε στη Θήβα.

«Πάνθεον» της Περσικής μυθολογίας

Ως αρχαία Περσική Μυθολογία χαρακτηρίζεται η περίοδος που μεσολάβησε μεταξύ της αρχαίας Ιρανικής θρησκείας και Ζωροαστρισμού ήτοι από το 1500 – 1000 π.Χ. Ήταν μια πολυθεϊστική θρησκεία αποτελούμενη από το Πάνθεο υπό την ηγεσία του ανώτατου θεού Αχούρα Μάζντα (Άρχοντας της Σοφίας) υπερασπιστή της τάξης, εναντίον των σκοτεινών δυνάμεων του Άγκρα Μάινιου ή Αριμάν (Καταστροφικό Πνεύμα) και των Λεγεώνων του Χάους.

Ίων (Ίωνας)

O Ίων ήταν μυθικός γενάρχης των Ιώνων και γιος του Απόλλωνα από την Κρέουσα, κόρη του Ερεχθέα και σύζυγο του Ξούθου

Σίσυφος (μυθολογία)

Ο Σίσυφος είναι χαρακτήρας της Ελληνικής μυθολογίας, ο οποίος ως βασιλιάς της Εφύρας (Κόρινθος) έγινε διάσημος όταν «ξεγέλασε» τον θάνατο δύο φορές. Τελικά οι «Κριτές των νεκρών», του επέβαλλαν αιώνια τιμωρία να κουβαλά ένα βράχο στην κορυφή ενός λόφου, αλλά φτάνοντας στην κορυφή, ο βράχος ξανακυλούσε κάτω και έπρεπε να τον ανεβάσει ξανά.

Αίγινα

Η Αίγινα ήταν μία από τις πρώτες ναυτικές δυνάμεις της Ελλάδας και διάσημη για την κοπή – χρήση των πρώτων κερμάτων, τα οποία γίνονταν αποδεκτά σε όλη την περιοχή της Μεσογείου.

Μινώταυρος

O Μινώταυρος ήταν τέρας της Ελληνικής μυθολογίας το οποίο διέθετε σώμα ανθρώπου, κεφάλι και ουρά ταύρου και κατοικούσε στον Λαβύρινθο, στα υπόγεια των ανακτόρων της Κνωσσού.

Βελλεροφόντης

Ο Βελλεροφόντης ήταν γιος του Γλαύκου βασιλιά της Εφύρας (σημερινή Κόρινθος) και της Ευρυμήδης και εγγονός του Σισύφου ή σύμφωνα με άλλους γιός του Ποσειδώνα και της Ευρυνόμης. Το αρχικό του όνομα ήταν Ιππόνοος αλλά μετονομάστηκε σε Βελλεροφόντη όταν φόνευσε τον Βέλλερο (=ευγενής της Λυκίας ή δαίμων ή Κορίνθιος άρχοντας).

Λημνιάδες

Είναι γνωστό ότι η Αφροδίτη, θεά της αγάπης και της ομορφιάς, τιμωρούσε αμείλικτα όσους περιφρονούσαν τους βωμούς της.

Ἀχιλλεύς ο Μυρμιδών

Ο Αχιλλεύς υπήρξε ο κεντρικός και επιφανέστερος ήρωας της Ιλιάδας, γενναιότερος από όλους τους Έλληνες, στοργικός προς την μητέρα και τους φίλους του, τρομερός στις μάχες, ανοιχτόκαρδος, ατρόμητος και ταυτόχρονα ευαίσθητος στις απλές απολαύσεις, φιλόδοξος και όταν πλήττεται η τιμή του αδυσώπητος στην εκδίκηση και την οργή, αλλά ταυτόχρονα υπάκουος στην θέληση των θεών. Ο Αχιλλέας ήταν το μεγάλο «όπλο» των Ελλήνων και ο αγαπημένος της Αθηνάς και της Ήρας. Η μητέρα του Θέτις, τον είχε προειδοποιήσει ότι η μοίρα του ήταν είτε να δοξαστεί και να πεθάνει νωρίς είτε να ζήσει μια μακρά αλλά άσημη ζωή. Ο ήρωας επέλεξε το πρώτο και συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο, από τον οποίο γνώριζε ότι δεν επρόκειτο να επιστρέψει.

Ο «Βασιλίσκος»

Ο βασιλίσκος ήταν μυθικό ερπετό της Κυρήνης, του οποίου το θανατηφόρο άγγιγμα και η δηλητηριώδης αναπνοή σκότωναν ανθρώπους και μάραιναν φυτά. Το πλάσμα απεικονίζεται αργότερα σε μεσαιωνικά κτίσματα ως πτηνόμορφο φίδι.

Λευκρόκοττας

Ο Λευκρόκοττας ή κοροκόττας ή κροκόττα ή κυνόλυκος ήταν μυθικό πλάσμα.

Τιτυός (μυθολογία)

Ο Τιτυός ήταν γίγαντας της Ελληνικής μυθολογίας, γιος του Δία και της Ελάρας κόρης του Ορχομενού, βασιλέα της ομώνυμης πόλης και ένας από εκείνους που υπέστη αιώνια τιμωρία στον Τάρταρο, όπως ο Σίσυφος και ο Τάνταλος, για τα εγκλήματά τους.

Οι Γηγενείς

Οι Γίγαντες ήσαν χαρακτήρες της αρχαίας Ελληνικής μυθολογίας, οι οποίοι χωρίζονταν σε κατηγορίες συμπεριλαμβάνοντας πρόσωπα τα οποία θεωρούνταν εξίσου σημαντικά με τους αντίστοιχους θεούς και ήρωες. Ανάλογη περίπτωση αποτελούν οι Γηγενείς, οι οποίοι ήσαν φυλή άγριων Γιγάντων, που αντιμετώπισαν οι Αργοναύτες, σύμφωνα με τον Απολλώνιο τον Ρόδιο στο έργο του «Αργοναυτικά».

Ασσυρία….η χώρα των δαιμόνων

Η Ασσυριακή μυθολογία είναι επηρεασμένη από την αντίστοιχη Βαβυλωνιακή και Μεσοποτάμια οι οποίες βασίζονται στην δαιμονολογία.