Φεβρουάριος 2018 στην Αθήνα

στις

Κείμενο-Φωτογραφίες: Πλάτων Μαζαράκης

Screen Shot 2017-11-12 at 20.46.15

Βραδάκι. Μια νύχτα πριν τη νέα Σελήνη όπως μονάχα στην Αθήνα μπορεί να φαίνεται εκεί κάτω από τον βράχο της Ακρόπολης. Μακριά στο φόντο του Πειραιά από την ασάλευτη θάλασσα οι λιγνοί αχνοί αναδύονται σα διαθλαστικό τρεμούλιασμα του αέρα όπου ύστερα ξεστρατίζουν προς τη λευκή πολιτεία, σκεπάζοντας τα σπίτια, τους δρόμους, τα καμπαναριά και τις καμινάδες με τη φωτερή θολάδα τους. Κάνει υγρασία και ησυχία εδώ στη γειτονιά μου. Στο διάζωμα των δρόμων μακριά βγαίνουν πνιχτοί οι ήχοι από τα οχήματα προσκαλώντας τους οδηγούς να τους δαμάσουν. Κάτι νυχτοπούλια κλάγγαξαν στριγγά, τρομαγμένα και ύστερα πάλι σιγή. Είναι μια βραδιά που σε προκαλεί να την εξερευνήσεις με άλλο τρόπο.

Αν λογαριάσουμε πως σπάνια βγαίνω με ποδήλατο νύχτα στη πόλη, πιότερο περπατάω τις ώρες τούτες παρά γλιστράω στους φιδίσιους δρόμους της. Αυτό υποτάσσει ότι η διπλωματικότητα μου πρέπει να προσαρμοστεί στα δεδομένα του περιβάλλοντος.

Χαράζω τη διαδρομή στο νου μου με ένα κρυφό σκοπό. Λύνω τα φρένα και ανεβάζω ταχύτητες για το ραντεβού με την Αθήνα. Πιάνω τον ποδηλατοδρόμο στην Ιλισού από χαμηλά και προσπερνώ τον ηλεκτρικό σταθμό Καλλιθέας και Ταύρου. Συναντώ αρκετούς δρομείς στο μονοπάτι αυτό που κάνουν τη νυχτερινή τους άσκηση. Το δρομικό ρεύμα κερδίζει με γοργούς ρυθμούς πιά. Συναντώ στα δεξιά μου τα Πετράλωνα. Το τμήμα της συνοικίας που βρίσκεται δυτικά των γραμμών του ηλεκτρικού στα παλιά χρόνια ονομαζόταν Κατσικάδικα επειδή εκεί σύχναζαν πολλοί αιγοβοσκοί οι οποίοι περιφέρονταν με τις κατσίκες τους στους δρόμους και μοίραζαν το γάλα στους κατοίκους. Το μονοπάτι αυτό συνεχίζει ελαφρώς ανηφορικό μέχρι τη συνοικία στο Γκάζι. Από εκεί πιάνει η Ερμού που αντλεί την ονομασία της από τον Ερμή, αγγελιαφόρο των Θεών και προστάτη του εμπορίου. Είναι η πέμπτη ακριβότερη εμπορική περιοχή στην Ευρώπη και η δέκατη στον κόσμο. Ο ποδηλατοδρόμος μετατρέπεται σε λιθοσφαιρόδρομο όπου οι αναταράξεις διαπερνούν το σκελετό του ποδηλάτου και όχι μόνο. Είναι η περίφημη διαδρομή δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμικού λίγο πριν τον ηλεκτρικό σταθμό του Θησείου. 

28171247_10215470517219477_2103859779_o

Η νύχτα σιγοσκορπίζει τη μενεξελιά λύμφη των φώτων της πόλης στους αδιόρατους παλμούς του αέρα. Στο βάθος η Ακρόπολη σχεδιάζει το ακλόνητο αισθητικό της θεώρημα στο φωτεινό περίγραμμα των δρόμων της Αθήνας. Προσπερνώντας το σταθμό και ανηφορίζοντας την αποστόλου Παύλου παρατηρείς τους περαστικούς στο άυλο ρευστό της σκαιάς νυκτός. Και ύστερα η Διονυσίου Αεροπαγίτου πιάνει κατηφόρα και παρασύρεσαι ανέμελα μέχρι σχεδόν το τέρμα της εκεί στο άγαλμα του Μακρυγιάννη. Βόρεια πορεία τώρα βάσει σχεδίου. Βύρωνος, Σέλλευ, Τριπόδων και κάνοντας το ανάγλυφο βγαίνω Σύνταγμα. Φυλλομετράω τον αόρατο βαδιστή μέσα μου και πιάνω πάλι την Ερμού από το Σύνταγμα τώρα μέσω στοάς Αττάλου. Και από εκεί πάλι τον ίδιο δρόμο της επιστροφής. Κοιτάω τη διαδρομή που έκανα στον καταγραφέα μου. Bingo ! Το νόημα της ζωής συνειδητοποιεί το απόλυτο βάρος του. Αρχίζω να φοβάμαι πως ή πένα είναι κακός υπηρέτης του εσωτερικού μας κόσμου, οσοδήποτε επιδέξιος και αν προσπαθεί ο λογοπλάστης στο χειρισμό της. Μοιραία χαραμίζουμε ένα ποσοστό της φαιάς ουσίας στις απαιτήσεις του μηχανισμού γραφής και για το λόγο αυτό δεν θα αποσώσω τις λεπτομέρειες που μηρυκάστηκαν στη πορεία. Θα παραθέσω το γράφημα για δικά σας συμπεράσματα.

Το νου σας στο Κάλλος ! 

 

27858761_10215467185616189_4613964969956897261_n.jpg

 

Screen Shot 2017-10-10 at 3.58.18 PM

Advertisements