Επιμύθια

στις

Το άρθρο αποτελεί ανθολόγιο επιμυθίων και αποσπασμάτων παλαιότερων δημοσιεύσεων.

Όσο για την ίδια την Πανχαΐτιδα νήσο, διαθέτει πολλά πράγματα τα οποία αξίζουν την ιστορική καταγραφή. Κατοικείται από ανθρώπους που ξεπήδησαν από τη γη, Πανχαίοι όπως αποκαλούνται κι από ξενόφερτους Ωκεανίτες, Ινδούς, Σκύθες και Κρήτες. Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη [5.41] Οι μυθικοί νήσοι της Πανχαίας

Το Tollense φαίνεται ότι ήταν το πρώτο βήμα προς τον σημερινό τρόπο ζωής. Από την βιαιότητα της μάχης, μέχρι την εμφάνιση μιας κατηγορίας πολεμιστών με εξελιγμένα όπλα, τα γεγονότα αυτής της προϊστορικής περιόδου ομοιάζουν με τις πρόσφατες συγκρούσεις. «Θα μπορούσε να είναι η πρώτη απόδειξη ενός σημείου καμπής στην κοινωνική οργάνωση και τον πόλεμο στην Ευρώπη», καταλήγει η Vandkilde. Σφαγή στην γέφυρα……..η ανακάλυψη πεδίου μάχης της Εποχής του Χαλκού

Παρόλο που η φήμη του Ηρακλή είχε ουδόλως μετριαστεί από τη συμμετοχή του στην εκστρατεία καθώς έχαιρε της υψηλής εκτίμησης των Αργοναυτών, έρχεται τώρα να προστεθεί η δόξα του ιδρυτή των εορτασμών στην Ολυμπία, έτσι ώστε, ξακουστός όσο κανένας άλλος Έλληνας σχεδόν σε κάθε γωνιά του κόσμου, ουκ ολίγοι επεζήτησαν τη φιλία του, πρόθυμοι δε, συν τοις άλλοις, να μοιραστούν μαζί του οποιονδήποτε κίνδυνο. Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη [4.53] Ο όρκος των Αργοναυτών και η ίδρυση των Ολυμπιακών Αγώνων

Η μάχη της Σελλασίας σηματοδοτεί το τέλος των ηγεμονικών αξιώσεων της Σπάρτης και αποτελεί την τελευταία απόπειρα της ιστορικής πόλης να ανακάμψει στρατιωτικά. Η μάχη της Σελλασίας 222 π.Χ

Το όνομα του νεαρού φοιτητή ήταν Louis Braille (Λουί Μπράιγ) και παρόλο που θα είναι για πάντα συνδεδεμένο με το ψηλαφητό σύστημα γραφής για τυφλούς, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του δε θα παρέβλεπε να εκφράζει  την ευγνωμοσύνη του προς τον εφευρετικό στρατιώτη, γνωστό ως γραφέα της νύχτας. Διαβάζοντας στο σκοτάδι

Παρά την κομμουνιστική της διακυβέρνηση, η Κίνα αποδεχόμενη μέτρα και κανονισμούς διαμορφωμένους από την Δύση, κατόρθωσε να εφαρμόσει αποτελεσματικά το εμπορικό καπιταλιστικό μοντέλο που ουσιαστικά της επιβλήθηκε, γεγονός που της χάρισε πρωταγωνιστικό ρόλο στο παγκόσμιο εμπόριο, αν αναλογισθεί κανείς την δεύτερη θέση που κατέχει σήμερα ανάμεσα στις οικονομικές δυνάμεις του κόσμου. Δυο περίπου αιώνες μετά την ταραχώδη περίοδο στην οποία αναφερθήκαμε, η Κίνα διευρύνοντας συνεχώς τους εμπορικούς της ορίζοντες ωθεί, συντονίζει και συνδιαμορφώνει τις παγκόσμιες οικονομικές εξελίξεις. Οι πόλεμοι του Οπίου

Με βάση τις περιγραφές είναι σαφές, ότι το υγρό πυρ υπήρξε το μέσο, με το οποίο οι Βυζαντινοί κατόρθωσαν σε πολλές περιπτώσεις να υπερισχύουν του εχθρού κυρίως στους θαλάσσιους αγώνες, αλλά και σε διάφορες χερσαίες επιχειρήσεις, ιδίως σε πολιορκίες. Ήταν ένα φοβερό όπλο, η σύνθεση και οι τρόποι χρήσης του οποίου, ήταν και παραμένουν δυσεπίλυτα προβλήματα για τους ερευνητές. Το υγρό πυρ

Όσο περισσότερο μεγαλώνω, τόσο λιγότερο είμαι. Όσο πιο πολύ με βρίσκω, τόσο περισσότερο χάνομαι. Όσο περισσότερο δοκιμάζομαι, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι είμαι λουλούδι και πουλί, και αστέρι και σύμπαν. Όσο περισσότερο καθορίζω τον εαυτό μου, τόσο λιγότερα όρια έχω. Ξεπερνώ τα πάντα. Κατά βάθος είμαι ίδιος με το Θεό. Fernando Pessoa … «Αναρχία»

Mr. Jones, at night, was fishing for something down a sewer drain under a street light. A passerby asked him, «Did you drop your keys down this storm drain?» «No, I didn’t drop them here. I dropped them down the street, but this is where the light is.» Η συνείδηση αποκαλύπτεται

Τώρα για πρώτη φορά εμφανίζεται το όνομα Έλληνες [Ησίοδος, Γυναικών Κατάλογος, 5(9)] ως δηλωτικό της κοινής αυτής συνειδήσεως. Τον 8ο αι. π.Χ. —τον αιώνα του Ομήρου— έχουν ωριμάσει πλέον όλα εκείνα τα θετικά και γόνιμα στοιχεία που προέκυψαν από τρείς αιώνες συνεχών ανακατατάξεων και ανασυντάξεων. Η γεωμετρική τέχνη και η επική ποίηση έχουν φθάσει στην τελείωσή τους. Είναι η ιστορική στιγμή της χαραυγής του Ευρωπαϊκού πνεύματος. Περί καταβολών του Ελληνικού Έθνους

Οι τρείς οδοιπόροι μας, ο στοχαστής της θεολογίας, ο φιλόσοφος κι ο επιστήμονας, φαίνεται ν᾽ακολουθούν διαδρομές άχρονες. Πέραν του κοινού σκοπού, τους ενώνει η ανθρώπινη φύση την οποία ουδείς μπορεί ν᾽ απαρνηθεί. Είναι αυτή που σε σταματά μπροστά σε κάποια πρόκληση, αυτή που σε παροτρύνει να αψηφήσεις τους κινδύνους, αυτή που σε διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για δοκιμασία κι αυτή που σε πείθει ότι αν υπερβείς τον εαυτό σου θα θεοποιηθείς και θα σωθείς μεταφερόμενος σ᾽ έναν άλλο, αιώνιο κόσμο. Όσο υπάρχουν άνθρωποι οι τάσεις που εκδηλώνονται με τα ποικίλα προσωπεία της μιας και μοναδικής φύσης μας, θα ενισχύονται, θ᾽ αποδυναμώνονται, θα μεταλλάσσονται, θ᾽αμφισβητούνται αλλά θα είναι πανταχού παρούσες. Άγγελοι και Δαίμονες

«Κρατώ το φιρμάνι του Σουλτάνου, υπογεγραμμένο και σφραγισμένο από τον ίδιο. Είναι στη ζώνη της μέσης μου και αν δεν καταστραφεί από πυροβολισμό, κανόνι ή σφαίρες, θα το βρείτε επάνω μου. Πρέπει να σκοτώσω τους άντρες σας και να δώσω τη ζωή μου για την πίστη μου, με εντολή του Σουλτάνου [αλλά] δεν έχω καμία εχθρότητα εναντίον κανενός, ούτε έχω διαβουλεύσεις με κανέναν, ούτε ενημέρωσα κανέναν» Η μάχη (σφαγή) του Broken Hill (1915)

Ένας γιατρός, λοιπόν, που το όνομά του μας έγινε οικείο μέσα από τη διήγηση του Ηροδότου. Έχουν, στ᾽αλήθεια, μερικές φορές σημαδιακό περιεχόμενο τα ονόματα των ανθρώπων. Είναι, θαρρείς, πράγματι nomina omina, ονόματα οιωνοί. Όταν τους τα δίνουμε, είναι σαν να κάνουμε μέσα μας μιαν ευχή: όταν μεγαλώσουν, να δικαιώσουν το όνομά τους. Ο Κροτωνιάτης Δημοκήδης ήταν πράγματι ένας γιατρός «του δήμου κηδόμενος». Η ιστορία ανταμείβει τους ανθρώπους αυτούς: το όνομά τους δεν το σβήνει ο χρόνος. Ο Ηρόδοτος ομιλεί για έναν «περίφημο Έλληνα γιατρό»

Επειδή όμως τα ανωτέρω φαντάζουν δύσκολα για τους περισσότερους εξ’ ημών, το μέλλον προδιαγράφεται ευοίωνο για τους σημερινούς Φορμίωνες. Ας ελπίσουμε ότι όποτε απαιτηθεί, θα παρίσταται στο ακροατήριο κάποιος Αννίβας και θα φανούμε αρκετά έξυπνοι ώστε να καταλάβουμε και να εκτιμήσουμε τα λόγια του. Αδαείς ειδήμονες

«η νομοτέλεια της φύσεως επιτρέπει στους ανθρώπους ν´ ακολουθούν μόνον τη φωνή της ατομικής τους συνείδησης για την πρακτική της θρησκείας, καθώς η αποδοχή της είναι θέμα ελεύθερης βούλησης και όχι καταναγκασμού» Η Ιερά Εξέταση

Η Ανατομία, είχε ξεφύγει από φρικιαστικά χέρια κατώτερης τάξης, μονόγλωσσους χειρουργούς, δεξιοτέχνες του μαχαιριού και χασάπηδες ανθρώπων, προς ένα πιο ανεβασμένο και ελιτίστικο επίπεδο. Χάρη στον Βεσάλιο μπορούσε πλέον να θεωρηθεί αντάξια κάποιου μορφωμένου ευγενή, κάποιου που θα ταίριαζε σε αυτοκρατορικό περιβάλλον. Ανδρέας Βεσάλιος, ο ιδρυτής της σύγχρονης ανατομίας

venice-quotes-famous-words-on-venice-1

Στο Ελληνικό Πάνθεον της Μυθολογίας περιλαμβάνονται θνητοί ήρωες και ηρωίδες που «προήχθησαν» σε θεότητες μέσω μιας διαδικασίας που οι Έλληνες ονόμαζαν Αποθέωση. Ορισμένοι έλαβαν το προνόμιο ως ανταμοιβή για την εν γένει προσφορά στην ανθρωπότητα όπως επί παραδείγματι ο Ηρακλής, ο Ασκληπιός και ο Αρισταίος, άλλοι μέσω γάμου με θεούς, όπως η Αριάδνη, ο Τιθωνός και η Ψυχή και ορισμένοι από τύχη όπως ο Γλαύκος. Οι εν λόγω θεότητες χαρακτηρίζονται ως «Αποθεωθήναι» Οι Αποθεωθήναι

Από την αρχαιότητα, οι φιλόσοφοι αντιπαρατίθενται σχετικά με το αν θα όφειλε η ελπίδα να θεωρείται το καλύτερο ή το χειρότερο δώρο από το σφραγισμένο δοχείο της Πανδώρας. Όσο η ανθρώπινη φύση συνεχίζει να δοκιμάζει τα όρια βιολογικής ζωής και θανάτου και η βιοτεχνολογία εξακολουθεί ν᾽ αναπτερώνει ελπίδες και να ενσαρκώνει φόβους, το ζήτημα θα πρέπει να αφεθεί στην κρίση της κάθε νέας γενιάς. Μυθική Βιοτεχνολογία στην κλασσική αρχαιότητα (επιθυμία – ελπίδα – φόβος)

Το 2006, ανακοινώθηκε από την Ομάδα Έρευνας του Μηχανισμού των Αντικυθήρων ότι ένα σύμπλεγμα οδοντωτών τροχών στο εσωτερικό του μηχανισμού αναπαριστούσε τη μεταβλητή γωνιακή ταχύτητα της Σελήνης, σύμφωνα με τη θεωρία του Ιππάρχου. Η σχετικά κοντινή χρονική απόσταση ανάμεσα στον θάνατο του Ιππάρχου και την υποτιθέμενη περίοδο κατασκευής του μηχανισμού θα μπορούσε να σημαίνει ότι η σχολή του Ιππάρχου είχε κάποια ανάμειξη στον σχεδιασμό ή και την κατασκευή του μοναδικού αυτού οργάνου. [Διονύσης Π. Σιμόπουλος, Αστρονομία: Εν αρχή ην ο Ίππαρχος, Γεωτρόπιο, Ελευθεροτυπία, 24 Ιουνίου 2000] Ίππαρχος ο Νικαεύς (ή Ρόδιος)……….η απαρχή της Μαθηματικής Αστρονομίας

Στον κόσμο της Μυθολογίας τα κίνητρα αυτοκτονίας εμπεριέχουν, ντροπή ή φόβο εξευτελισμού, θλίψη, απόρριψη και απελπισία, τρέλα, αυτοθυσία, εκπλήρωση προφητείας, απώλεια πολιτικής ισχύος, οργή και εξαναγκασμό προς κάποιου είδους θεσμοθετημένη αυτοκτονία. Η αυτοκτονία στην Κλασσική Μυθολογία Μέρος II: Άνδρες αυτόχειρες (ονομαστικός κατάλογος)

Όντας ιατρός, μου εξήγησε ότι τότε, είχε ενοχληθεί τόσο πολύ από το μάθημά μου, ώστε εκ των υστέρων, παρακολούθησε σειρά δημοσίων διαλέξεων από Δημιουργιστές, με σκοπό να αποδείξει το λάθος μου.  Ντράπηκε αντιλαμβανόμενος το πόσο άσχημα διαστρέβλωναν αυτοί οι άνθρωποι τις Χριστιανικές διδαχές, αλλά και τα γνωστά σε όλους γεγονότα, ώστε να τα μετατρέψουν σε βολικά γι αυτούς επιχειρήματα. Ήθελε να γνωρίζω, ότι συμπερασματικά κατέληξε να αποδεχτεί την εξέλιξη, όντας παράλληλα Χριστιανός. Έπειτα, έκανε κάτι που συνηχεί με την λέξη δάσκαλος: με ευχαρίστησε που του άνοιξα τα μάτια, αναποδογύρισα τον κόσμο του και θόλωσα τη γραμμή, μεταξύ του άσπρου και του μαύρου. Υπερασπίζοντας τον Δαρβίνο…Defending Darwin

Κάτι αντέχει από τα μεγάλα κατορθώματα, κάτι παραμένει στα πεδία των μαχών. Μορφές αλλάζουν και σβήνουν, σώματα χάνονται, πνεύματα μένουν να θυμίζουν το όραμα των ψυχών. Άνδρες και γυναίκες θα έρθουν από μακριά, ταπεινά να συλλογισθούν τις άγνωστες γενιές που πέρασαν κι έκαναν κάτι σπουδαίο γι’ αυτούς. Αίφνης η σκιά μιας παρουσίας θα τους αγκαλιάσει, και η δύναμη του οράματος θα γλιστρήσει  στην ψυχή τους. Μπορεί να είναι από τον πέτρινο σταυρό, το παρεκκλήσι ή το μνημείο που ορθώνει το ανάστημά του στο φως της μέρας και μαζεύει τις προσευχές πάνω απ’ τον τάφο της σφαγής. Άλλοι λένε ότι το ποτάμι βάφτηκε κόκκινο, άλλοι ακούνε τα βογγητά των πληγωμένων σαν περνούν από το γεφύρι αργά το βράδυ. Είναι κι αυτοί που ολόγυρα γυρνάνε με τη ματιά τους ν’ αναζητά εκείνο το άγριο τριαντάφυλλο. Το μοναδικό ασπροπέταλο στολίδι της κοιλάδας του Τάουτον. Αυτό με τις κόκκινες κηλίδες …………. Η μάχη του Towton (29 Μαρτίου 1461)

Ανεξάρτητα από την απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα, γεγονός παραμένει ότι οι Έλληνες κατοικούσαν στην Κριμαία από την αρχαιότητα, προσφέροντας και δημιουργώντας στην περιοχή παρακαταθήκες του πολιτισμού τους. Ο Λάμπρος Κατσώνης και οι συμπολεμιστές του στη Μπαλακλάβα, μαζίµε όλους τους Έλληνες της Μαύρης Θάλασσας, δόξασαν τους προγόνους των µε τις υπηρεσίες και τα κατορθώματά τους, δράττοντας την ευκαιρία να ανταποδώσουν στους γηγενείς μέρος των υποχρεώσεων για τη φιλόξενη συμπεριφορά τους…χωρίς όμως να ξεχάσουν την Ελλάδα! Το Ελληνικό Τάγμα της Μπαλακλάβα

Το 1949 η Βιβλιοθήκη Ζώντων Φιλοσόφων (Library of Living Philosophers) αφιέρωσε μια σειρά βιβλίων στον Αϊνστάιν με τον υπότιτλο Φιλόσοφος-Επιστήμων (Series 7: Albert Einstein, Philosopher – Scientist) εδραιώνοντας νέους δεσμούς μεταξύ επιστήμης, φυσικής και φιλοσοφίας. Αν τα πολιτικά γεγονότα των πρώτων δεκαετιών του εικοστού αιώνα είχαν συνωμοτήσει έτσι ώστε να εξελιχθεί ο Μπεργκσόν σε ποιητή – φιλόσοφο, κατά τα μέσα του αιώνα ο Αϊνστάιν είχε μεταμορφωθεί σε φυσικό – φιλόσοφο. Albert Einstein και Henri Bergson……η διαμάχη

Η θεία βούληση, ανεξάρτητη αυτής των θνητών, πλαισιώνει με την ιερότητά της την βασιλεία και την γενεαλογία της διαδοχής της. Πατέρας και γιός, σε δύο διαφορετικούς αλλά συμπληρωματικούς ρόλους για την κοινωνία της Ταρτησσού αναδεικνύουν τα οφέλη της οργανωμένης ζωής και τους κινδύνους της άγριας ζωής. Η αξία μιας τέτοιας αντίθεσης σηματοδοτεί μια αναγκαία για την κοινωνία της εποχής, ριζική αλλαγή του τρόπου ζωής, από την ύπαιθρο στις πόλεις, από το χάος στην τάξη, από τον φόβο στην ασφάλεια της ομάδας, από την συλλογή τροφής στην καλλιέργεια και από το βασικό ένστικτο στην γνώση. Γάργορης και Άβης

Η αναγνώριση της αμαρτίας του Γαλιλαίου απ’ όλο και περισσότερους επιστήμονες και φιλόσοφους με την πάροδο των χρόνων δεν αρκεί από μόνη της να μας οδηγήσει σε μια μέθοδο ασφαλούς διάκρισης του ορθού από το λανθασμένο παρά μόνο να μας προειδοποιήσει όπως η Ποπεριανή φιλοσοφία της επιστήμης, για το πώς εκλαμβάνουμε τα αποτελέσματά ή την σχέση της με την φιλοσοφία. Ωστόσο αυτή είναι μια αρκετά ικανή προειδοποίηση, η οποία θα πρέπει να επικρατήσει ανάμεσα σε συμπεριφορές οι οποίες υποτιμούν την ανεξαρτησία και την χρησιμότητα της φιλοσοφικής γνώσης ή αυτές που με κάποιο είδος πολιτικής χροιάς, ξορκίζουν την επιστήμη. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Η «αμαρτία» του Γαλιλαίου

Τον άρχοντα χρήναι μηδέν φρονείν θνητόν, αλλά πάντ’ αθάνατα. Ο ηγέτης δεν πρέπει να θεωρεί κάτι προσωρινό, αλλά τα πάντα αθάνατα. Ο Ηγέτης του 21ου αιώνα

«Οι ηγέτες πρέπει να κατανοήσουν ότι το πνεύμα του νόμου έχει μεγαλύτερη αξία από το γράμμα του νόμου». «Αττίλας»…….η μάχη των Εθνών (451 μ.Χ πόλη Châlons)

Ο τρόπος ζωής των αρχαίων Σπαρτιατών χαρακτηριζόταν από……..αρχές – μέτρο – λιτότητα – πειθαρχία αντί…………..ισοπέδωση – ακράτεια – πλεονεξία – ασυδοσία……………αρχές που έχουν επιλέξει πλείστοι όσοι νεοέλληνες………… «Μηδέν άγαν»

«Το χειρότερο είπε, ήταν οι γυναίκες με τα νεκρά παιδιά. Δε μπορούσαμε να τις πείσουμε να μας δώσουν τα πεθαμένα παιδιά τους. Είχαν τα παιδιά τους νεκρά ακόμα και έξι μέρες, αλλά δεν τα εγκατέλειπαν. Δε μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Τελικά έπρεπε να τους τα πάρουμε με τη βία.» (Από τη συλλογή διηγημάτων του με το γενικό τίτλο «Στην προκυμαία της Σμύρνης»). «Στην προκυμαία της Σμύρνης»

Είμαστε οι μόνοι σ’ ολόκληρη την Ευρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό «ουρανό» και τη θάλασσα «θάλασσα» όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Δεν είναι λίγο αυτό. Η γλώσσα δεν είναι μόνον ένα μέσον επικοινωνίας. Κουβαλάει την ψυχή του λαού μας κι όλη του την ιστορία και όλη του την ευγένεια. Χαίρομαι κι αυτή τη στιγμή που σας μιλάω σ’ αυτή τη γλώσσα και σας χαιρετώ, σας αποχαιρετώ μάλλον, αφού η στιγμή έφτασε να φύγω. Ο Οδυσσέας Ελύτης στην Στοκχόλμη

Μεγαλοψυχία – μεγαθυμία – ταπεινότητα – υπερηφάνεια – τιμή – γενναιότητα – αυταπάρνηση – θάρρος – υπομονή – θέληση – αποφασιστικότητα – φιλοπατρία και πάνω απ’ όλα ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ. Αυτές οι αρετές μίλησαν το 1838 στην Πνύκα δια στόματος Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Το «αν» σπάρθηκε πολλές φορές, αλλά δεν φύτρωσε. (Θεόδωρος Κολοκοτρώνης) Ομιλία Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Πνύκα

Ως επιμύθιο αξίζει να αναφερθεί ο τρόπος θανάτου του Καλίππου, ο οποίος διετέλεσε τύραννος Συρακουσών για δεκατρείς μήνες και θανατώθηκε με το ίδιο ξίφος που δολοφονήθηκε ο Δίων από την ίδια ομάδα Ζακυνθίων, Δίων ο Συρακούσιος (409 – 354 π.Χ)

Ὁ Θεὸς εἶναι πανάγαθος, Κοσμᾶ, καὶ συχωρᾶ, ὅμως γδικιέται ἀμείλιχτος ὁ γερο-Ποσειδώνας. Τό ῾δανε λένε βουτηχτές: τοῦ σαλαχιοῦ ἡ οὐρὰ νὰ γαργαλάει, στὰ χαμηλά, τὰ χείλια τῆς στρειδώνας. Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης (6ος μ.Χ αιώνας)

Όταν επικαλούμεθα την Ιστορία μας, φρόνιμο είναι να την γνωρίζουμε, διότι εκτός του ότι είμαστε ημιμαθείς είμαστε και ανιστόρητοι…..όλα τα αρχαία επιτεύγματα προέκυψαν με κόπο, θυσίες, ενίοτε αίμα και πάντα με γνώμονα το όφελος της πατρίδας. Η παρακμή που βιώνουμε δεν ήταν αιφνίδια……ήταν αναπόφευκτη. Παρακμή

Ζούμε στην Ελλάδα την χώρα των παράλληλων μονολόγων (Γεώργιος Σεφέρης ) η οποία είναι ένα πτώμα που το έχουν καταφάει οι μύθοι της (Jean Cocteau). Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι τουλάχιστον σεβόμαστε τους μεγάλους άνδρες……….φροντίζοντας πάντα να επαληθεύουμε τις ρήσεις τους. Πολιτικό γίγνεσθαι

Η μοναδικότητα των λόγων του στρατηγού Βρασίδα αποτυπώνει τις αξίες και τα ιδανικά που πρέσβευαν οι αρχαίοι Έλληνες και στην προκειμένη περίπτωση οι Σπαρτιάτες. Καταδεικνύει επίσης και τη διαχρονικότητα των αρετών, η έλλειψη των οποίων γίνεται «εκκωφαντικά» αισθητή στη σύγχρονη Ελλάδα. Δυστυχώς η ιστορία δεν μας διδάσκει, διότι αν συνέβαινε το αντίθετο, θα αναδεικνύονταν ηγέτες με αρετές όπως η ανδρεία, η γενναιότητα, η αυτοπειθαρχία, η αυταπάρνηση, η αυτοθυσία………..και προπάντων ο ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟΣ ΒΙΟΣ. Δεν μπορείς να εμπνεύσεις αν δεν αποτελέσεις ο ίδιος παράδειγμα (όχι προς μίμηση, διότι  ο μιμητισμός στερεί την μοναδικότητα) δεν μπορείς να καθοδηγήσεις αν δεν βαδίσεις πρώτος, δεν μπορείς να ζητήσεις θυσίες αν δεν προσφερθείς . Όμως στην εποχή μας προτιμούμε την εφήμερη ικανοποίηση που δίνουν οι υλικές αξίες από την ηθική ικανοποίηση που προσφέρουν οι ψυχικές αρετές. Αρετών διαχρονικότητα .

Τελικά η αρχική σύλληψη της ιδέας του Santa Claus (Άϊ Βασίλη) εκπορεύθηκε από θρησκευτικά κίνητρα και εξελίχθηκε σε εμπορικό πρότυπο της εορταστικής περιόδου των Χριστουγέννων. Δεν παύει όμως να αποτελεί μια χαρακτηριστική φιγούρα που αποπνέει χαρά, αισιοδοξία αγαθότητα και η οποία λατρεύεται από τα παιδιά ταυτιζόμενη με  τα πολυπόθητα δώρα. Γι’ αυτό εξάλλου παραμένει διαχρονικό σύμβολο αθωότητας για τις παιδικές ψυχές…………ας είμαστε λοιπόν επιεικείς στην κρίση μας. Η εξέλιξη της εικόνας του Άϊ Βασίλη (Santa Claus).

Χρήσιμα και επίκαιρα τα διδάγματα:
-Το πλήθος δεν έχει πάντα δίκιο…………αντιθέτως τις περισσότερες φορές έχει άδικο.
-Το πλήθος είναι ευμετάβλητο σε συναισθήματα, την μια στιγμή σε αποδοκιμάζει και την αμέσως επόμενη σε αποθεώνει.
-Όποιος κλείνει τα αυτιά του στις σειρήνες στο τέλος δικαιώνεται.
-Η επιμονή πάντα επιβραβεύεται.
-Η αγελαία συμπεριφορά δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί στην ατομική προσπάθεια.
-Οι στόχοι κατακτώνται ΜΟΝΟ όταν παραμένουμε εστιασμένοι σε αυτούς.
-Η απογοήτευση δεν αρμόζει σε μαχητές.
Η ιστορία του λύκου

 

 

o-35871

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s