Ετικέτες

, ,

Στο παρόν άρθρο παρατίθενται ορισμένα περιστατικά από τον βίο του βασιλέα και στρατηγού της Σπάρτης Αγησιλάου Β’ (444-361 π.Χ) τα οποία μπορούν να αποβούν χρήσιμα στον ορθό τρόπο ενάσκησης εξουσίας.

__________________________________

  • Όταν κάποτε σε ένα συμπόσιο εξελέγη συμποσίαρχος ερωτηθείς από τον οινοχόο πόσο κρασί να βάλει στους συνδαιτυμόνες απήντησε: «Αν υπάρχει πολύ κρασί σέρβιρε όσο ζητάει ο καθένας, αν όμως έχουμε λίγο μοίρασε σε όλους από ίσο«.
  • Κάθε φορά που άκουγε κάποιους να κατηγορούν ή να επαινούν, έκρινε ότι έπρεπε να ερευνήσει περισσότερο το ποιόν αυτών που μιλούσαν, παρά εκείνων για  τους οποίους μιλούσαν.
  • Όταν ήταν σε νεαρή ηλικία, κατά τον εορτασμό των γυμνοπαιδιών, ο υπεύθυνος του χορού τον τοποθέτησε σε ασήμαντη θέση, παρόλο που προαλειφόταν για βασιλιάς. Αυτός υπακούοντας είπε: «Εύγε διότι μου δίνεται η ευκαιρία να αποδείξω ότι τους άξιους άνδρες δεν τους αναδεικνύουν οι θέσεις αλλά οι άνδρες τιμούν τις θέσεις«.
  • Όταν επέστρεφε ετοιμοθάνατος από την Αίγυπτο, έδωσε εντολή στη συνοδεία του, μετά το θάνατο του να μην κατασκευάσουν ούτε άγαλμα, ούτε ζωγραφιά, ούτε κάποια άλλη απεικόνιση της μορφής του λέγοντας: «Αν έχω επιτύχει κάτι αξιόλογο, αυτό θα είναι το μνημείο μου και όχι οι κατασκευασμένοι ανδριάντες που δεν αξίζουν το παραμικρό«.
  • Σε ερώτηση πως θα μπορούσε κάποιος να διακριθεί ανάμεσα στους συνανθρώπους του, απήντησε: «Λέγοντας τα άριστα και πράττοντας τα κάλλιστα«

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ «Λακωνικά αποφθέγματα»

____________________________________

Ο ηγέτης ασκεί εξουσία με ήθος, ευπρέπεια – αρετή – τιμή – αποφασιστικότητα, με γνώμονα το συμφέρον της πατρίδος, λέγοντας λίγα και πράττοντας πολλά.

Δεν ασκείς εξουσία όταν διακατέχεσαι από μικροπρέπεια – σκοπιμότητα (ατομική, κομματική) – ιδιοτέλεια – αλαζονεία – ανηθικότητα – αμετροέπεια – ματαιοδοξία.

Ο ηγέτης πρέπει να εμπνέει – καθοδηγεί – παραδειγματίζει με τη στάση του.

Ζούμε σε μία εποχή που μπορεί να χαρακτηριστεί «ο χρυσός αιώνας της μετριότητας»  οι λόγοι είναι απλοί:

  • Μιλάνε οι πάντες για τα πάντα (παντογνωσία).
  • Η πλεονεξία έχει γίνει αυτοσκοπός.
  • Απωλέσθηκε η αλληλεγγύη.
  • Απεμπολήθηκαν τα ευγενή ιδανικά και οι αξίες.
  • Προτιμούμε την ημιμάθεια από τη γνώση.
  • Αναδεικνύουμε τους ουτιδανούς και καταποντίζουμε τους άξιους.
  • Εμμένουμε στα μικρά και αδιαφορούμε για τα μεγάλα.
  • Αναζητούμε σωτήρες στα μετόπισθεν.
  • Θεωρήσαμε τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ως ασυδοσία.

«Η λήθη του παρελθόντος οδηγεί στην σκαιότητα του μέλλοντος«.